پاورپوینت کامل میرزاى جلوه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل میرزاى جلوه دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل میرزاى جلوه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل میرزاى جلوه :

۱
ولادت۲
نسب او۳
بازگشت به ایران۴
تحصیل و تدریس۵
سید رفیع‌الدین نائینى۶
اساتید۷
شاگردان او۸
آثار۹
گفتار بزرگان دربار او۱۰
وفات او۱۱
پانویس۱۲
وابسته‌ها

جلوه، سید ابوالحسن بن محمد

نام
جلوه، سید ابوالحسن بن محمد

نام‎های دیگر

میرزای جلوه

حکیم جلوه

طباطبایی حسینی، ابوالحسن بن محمد

زواره‌ای اصفهانی، سید ابوالحسن بن محمد

نام پدر

محمد

متولد

۱۲۳۸ق

محل تولد

گجرات حیدرآباد

رحلت

۱۲۷۶ ش یا ۱۳۱۴ ق یا ۱۸۹۷ م

اساتید

ملا على نورى

میرزا حسن حسینى

ملا عبدالله جواد تونى خراسانى

برخی آثار

رساله فی بیان استجابه الدعاء

مجموعه آثار حکیم جلوه

کد مؤلف

AUTHORCODE02083AUTHORCODE

میرزا سید ابوالحسن زواره‌اى اصفهانى (۱۲۳۸- ۱۳۱۴ق)، معروف به جلوه، فیلسوف و از انتقال دهندگان میراث فلسفی مکتب اصفهان به تهران در عصر قاجار 

ولادت

میرزا سید ابوالحسن بن محمد طباطبایى حسینى زواره‌اى اصفهانى در سال ۱۲۳۸ق در گجرات حیدرآباد چشم به جهان گشود.

پدرش سید محمد طباطبایى اصفهانى در جوانى در امر طبابت از راه کرمان به بلوچستان و حیدرآباد هند رفته و در آنجا اقامت گزیده بود. او پزشکى ماهر و شاعرى ادیب بود، در همانجا دختر ابراهیم شاه وزیر میر غلام على خان و خواهر میرزا اسماعیل شاه را به همسرى برگزیده بود.

نسب او

نسب شریف او با سى واسطه به امام حسن مجتبی‌ علیه‌السلام مى‌رسد و از طریق مادر نیز به فاطمه دختر حضرت امام حسین‌ علیه‌السلام (همسر حسن مثنى) منسوب است.

بازگشت به ایران

سید محمد داراى جایگاه بلندى در نزد امیر بود اما بزودى حسودان کین او را به دل گرفته و نظر امیر را از او برگرداندند و او بناچار به گجرات حیدرآباد رفته و در آنجا به تجارت مشغول مى‌شود. در این شهر خداوند سید ابوالحسن را به آنها عنایت نموده و پس از مدتى خانواد آنها به بمبئى رفته و سپس به سفارش بستگانشان به ایران برمى‌گردند.

در سال ۱۲۵۲ در شهر زواره پدر بزرگوارش وفات مى‌کند و او را به دریاى پر تلاطم مشکلات مى‌سپارد او که در این سن توانایى حفظ میراث پدر را نداشته بزودى فقیر شده و توانایى مالیش را از دست مى‌دهد.

او با اطلاع از سابق علمى اجداد طاهرینش و بخصوص سید رفیع‌الدین محمد طباطبایى معروف به آقا رفیع اصفهانى (متوفاى ۱۰۹۹ ق) که از بزرگان علم و نخبگان حکمت بوده‌اند، به طورى که صاحب وسائل الشیعه شیخ حر عاملى (متوفاى ۱۱۰۴) میرزا رفیع‌الدین نائینى را از مشایخ اجازه‌اش بر شمرده است، تصمیم بر تحصیل علوم اسلامى مى‌گیرد و در مدرس کاسه‌گران اصفهان حجره‌اى گرفته و در اوج فقر و تنگدستى به تحصیل علم مشغول مى‌گردد.

تحصیل و تدریس

پس از به پایان رساندن دروس مقدماتى و ادبیات عرب، بخاطر تمایل فطرى و کشش درونیش به تحصیل علوم مختلف و بخصوص فلسفه و علوم عقلى علاقمند مى‌گردد و به آموختن علوم طبیعى و ریاضى و فلسفه مى‌پردازد و از محضر بزرگانى همچون ملا على نورى، میرزا حسن حسینى و ملا عبدالله جواد تونى خراسانى استفاده مى‌نماید.

از همان اوان جوانى به دلیل طبع لطیفش به سرودن شعرهاى عرفانى علاقه‌اى خاص داشت و مصاحبت با ادبا و شعرا را غنیمت مى‌شمرد. او در شعرهاى زیبا و عمیقش به «جلوه» تخلص مى‌نمود و کم کم به این نام مشهور گردید.

پس از مدتى احساس مى‌کند که نیازى به شرکت در درس اساتیدش ندارد و در علم معقول کامل شده و بنابراین خود به مطالعه و تدریس پرداخته که تا آخر عمر لحظه‌اى از این مهم غفلت نمى‌کند. در سال ۱۲۷۳ و در سن ۳۵ سالگى به تهران رفته و در مدرس دار الشفا حجره‌اى گرفته و تا سال ۱۳۱۴ حدود ۴۱ سال به چیزى جز مطالعه و مباحثه و تألیف نپرداخته است.

او به تألیف کتاب مستقلى نپرداخته است و آن چنان که در نام دانشوران آمده است دلیل ننوشتن کتاب مستقل را این گونه بیان مى‌کند: «و لما علمت أن التصنیف الجدید صعب بل غیر ممکن لم أکتب شیئا مستقلا و لکن کتبت حواشی کثیره على الحکمه المتعالیه المعروفه بالأسفار و غیرها.

چون دانستم تصنیف تازه صعب بلکه غیر ممکن است، چیز مستقلى ننوشتم ولى حواشى بسیار بر حکمت متعالیه که معروف به اسفار است و غیر آن نوشته‌ام».[۱][۲]

اگر چه وى کتاب مستقلى در علوم عقلى ننوشته است اما حواشى وى بر اسفار و ذکر مآخذ و مصادر اقوال از منابعش از نظر وسعت تتبع و دقت نظر نزدیک به اعجاز علمى مى‌باشد.

وى آن چنان خود را غرق در تحصیل علم و افاضه به طلاب علوم دینى کرده بود که در زمان خود استاد یگان این فن شده بود و حتى از تشکیل خانواده خوددارى نموده و صاحب فرزندى هم نشده است.

سی

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.