پاورپوینت کامل قُدّوس (اسم الله)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قُدّوس (اسم الله) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قُدّوس (اسم الله)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قُدّوس (اسم الله) :

لفظ «قُدّوس» در قرآن کریم دو بار به عنوان وصف خداوند وارد شده است:

«هُوَ اللّهُ الَّذِى لا إِلهَ إِلاّ هُوَ المَلِکُ القُدُّوسُ السَّلامُ المُؤْمِنُ المُهَیْمِنُ العَزِیزُ الجَبّارُ المُتَکَبِّرُ سُبْحانَ اللّهِ عَمّا یُشْرِکُونَ».(حشر/۲۳) «اوست خدایى که جز او خدا نیست، فرمانرواى منزه و بى عیب، ایمنى بخش، حافظ و نگهبان، قدرتمند، خودمختار، بزرگوار، منزه است خدا از آنچه براى اوشریک قرار مى دهند».
«یُسَبِّحُ للّهِ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الأَرْضِ المَلِکِ القُدُّوسِ العَزیزِ الحَکیمِ».(جمعه/۱) «تنزیه مى کند خدا را آنچه در آسمانها و زمین است، فرمانرواى منزه، قدرتمند وحکیم».

اکنون باید دید معنى قدّوس چیست؟ با توجه به آیاتى که مشتقاتى از ماده این کلمه در آنها آمده، مى توان گفت: معناى آن، پاکى از آلودگى هاى ظاهرى و باطنى است چنان که مى فرماید: «إِذْ ناداهُ رَبّهُ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوى».(نازعات/۱۶) «آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس “طوى” صدا کرد».

و نیز مى فرماید: «…فاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالوادِ المُقدَّسِ طُوى».(طه/۱۲) «کفشهاى خود را بیرون آر، تو در سرزمین مقدس “طوى” هستى».

از آنجا که کفش غالباً آلوده است، و «طوى» یک مکان مقدسى مى باشد، دستور مى دهد که حضرت موسى (علیه السلام) کفشهایش را در آورد.

اکنون که روشن شد این لفظ به معنى طهارت و پاکیزگى است، باید متعلق آن را از قراین موجود در کلام به دست آورد، مثلاً فرشتگان به هنگام آفریدن آدم به خدا چنین خطاب کردند: «…وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لکَ…».(بقره/۳۰) «ما تو را با ستایش تنزیه مى کنیم، و تو را پاکیزه مى شماریم».

از آنجا که متعلق تقدیس، ذات خدا است، طبعاً مقصود تنزیه خدا از شریک و مثل خواهد بود. از این بیان مى توان استفاده کرد که تمام صفات سلبى خداوند شاخه هاى این وصف عمومى هستند. متکلمان صفات سلبى را چنین بیان کرده اند:

۱. نظیر و همتایى ندارد و یگانه است. ۲. جسم نیست و در جهتى قرار نگرفته، براى چیزى محل واقع نشده و در چیزى حلول نکرده، با چیزى متحد نشده است. ۳. ذات او محل حوادث نیست. ۴. لذت و الم به ذات او راه ندارد. ۵. او دیده نمى شود. ۶. کُنه ذات او بر کسى معلوم نیست. ۷. جوهر و عرض نیست.

متکلمان براى نفى این گونه صفات، اقامه برهان کرده اند، و همگى مصادیق اسم «قدّوس» مى باشند.

گاهى سؤال مى شود که چرا در قرآن پس از اسم «مَلِک»، اسم «قدّوس» آمده است؟ شاید علت آن این باشد که متبادر از «مَلِک» در اذهان مردم، قدرتمندانى هستند که گهگاهى از طریق ظلم و چپاول، به حکومت خود دوام مى بخشند و در برخى از آیات این نوع عمل زشت پادشاهان وارد شده است، مثلاً ملکه سبأ به وزیران خود مى گوید: «…إِنَّ المُلُوکَ إِذا دَخَلُوا قَرْیَهً أَفْسَدُوها وَجعَلُوا أَعِزَّهَ أَهْلها أَذِلَّه».(نمل/۳۴) «پادشاهان هرگاه وارد شهرى شوند آنجا را ویران کرده و عزیزان را ذلیل مى کنند». و در جاى دیگر آمده است: «…وَ کانَ وَرائهُمْ مَلکٌ یَأْخُذُ کُلَّ سَفِینَه غَصْباً».(کهف/۷۹) «در پیشاپیش آنها فرمانروایى بود، که کشتى ها را ضبط و مصادره مى کرد».

قرآن با آوردن ل