پاورپوینت کامل ما (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ما (صرف و نحو) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ما (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ما (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل ما (صرف و نحو)

ما از اصطلاحات ادبیات عرب، کلمه‌ای است که در جملات مختلف می‌تواند در دو نقش نحوی متمایز ظاهر شود: گاه به صورت حرف معنا، مبنی بر سکون، فاقد محل اعراب و گاه به صورت اسم به کار می‌رود.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – مَا (سوره ص/سوره۳۸، آیه۷)
۳.۲ – مَا (سوره نجم/سوره۵۳، آیه۱۷)
۳.۳ – مَا (سوره مریم/سوره۱۹، آیه۳۱)
۳.۴ – مَا (سوره هود/سوره۱۱، آیه۱۰۸)
۳.۵ – بِمَا (سوره سجده/سوره۳۲، آیه۱۴)
۳.۶ – بِمَا (سوره توبه/سوره۹، آیه۲۵)
۳.۷ – رُّبَمَا (سوره حجر/سوره۱۵، آیه۲)
۳.۸ – إِنَّمَا (سوره شعراء/سوره۲۶، آیه۱۸۵)
۳.۹ – إِنَّمَا (سوره نساء/سوره۴، آیه۱۷۱)
۳.۱۰ – لِمَ (سوره طه/سوره۲۰، آیه۱۲۵)
۳.۱۱ – لِمَ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۷۰)
۳.۱۲ – عَمَّا (سوره حجر/سوره۱۵، آیه۹۳)
۳.۱۳ – عَمَّا (سوره انبیاء/سوره۲۱، آیه۲۳)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

ما در اصطلاح ادبیات عرب، کلمه‌ای است که در جملات مختلف می‌تواند در دو نقش نحوی متمایز ظاهر شود: گاه به صورت حرف معنا، مبنی بر سکون، فاقد محل اعراب و گاه به صورت اسم و مبنی بر سکون در جمله به کار می‌رود.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. حرف معنا و مبنى بر سکون است و محلّى از اعراب ندارد:

(۱) حرف نفی غیر عامل است: «ما سَمِعْتُ شَیْئًا» (من هیچ چیز نشنیدم).

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۹۳.

[۲] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۲۱۶.

(۲) حرف نسخ شبیه به «لیس» است، بر سر جمل اسمیه درمى‌آید، و با شروطى، مبتدا را مرفوع و خبر را منصوب مى‌کند: «ما الکَسَلُ مُفیدٌا» (تنبلی سودمند نیست).

[۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۹۱۲.

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۵۶.

[۵] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۱۷.

(۳) حرف ابهام و صفت امر مبهم است: «جِئْتُ لِأَمْرٍ ما» (برای یک کاری آمدم).

[۶] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۴۰۳.

[۷] الأزهری، محمد بن أحمد، تهذیب اللغه، ج۶، ص۱۷۹.

(۴) حرف مصدرى ظرفى است و به جاى ظرف زمانی محذوف مى‌آید و مضاف به مصدر مؤوّل است: «سأُکافِحُ ما دُمْتُ حَیٌّا» (پیکار خواهم کرد تا زمانی که زنده هستم).

• همچنین حرف مصدرى غیر ظرفى است: «ضاقَتْ عَلَیْهِمُ اَلْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ‌» (زمین با همه فراخی‌اش بر آنان تنگ شد).

(۵) حرف زاید است: «عمّا قَلیلٍ أَذْهَبْ» (پس از مدت کمی خواهم رفت)، یعنى «عن قلیل».

[۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۹۰۶.

[۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۲۷۷.

[۱۰] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۲، ص۱۴۴.

[۱۱] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۰۳.

[۱۲] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۱۰۱.

(۶) حرف کافّه است: «إنّما اللّهُ واحدٌ» (همانا خداوند یکتاست).

[۱۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۲.

[۱۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۲.

[۱۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۲۵.

• فعل

[۱۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۰۸.

[۱۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۳۱.

[۱۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۲۳.

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۲۵.

[۲۰] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۲۸.

[۲۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۹۶.

[۲۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۹۱۰.

و حرف

[۲۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۵۵.

[۲۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۵۶.

[۲۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۰۶.

[۲۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۶۰.

[۲۷] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۳۷.

[۲۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۳۲.

[۲۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۳۸۳.

[۳۰] شرتونی، رشید،