پاورپوینت کامل گناه (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل گناه (مقاله‌دوم) دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل گناه (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل گناه (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل گناه (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: گناه.

گناه، معصیت و عصیان به معنای نافرمانی؛ مقابل طاعت است.
گناه ضدّ طاعت، به معنای نافرمانی و مخالفت با امر خدا آمده و در حدیث معروف جنود عقل و جهل، گناه از لشکریان جهل، و طاعت از سپاهیان عقل شمرده شده است.

[۱] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۲۲.

نافرمانی از امر خدا و نیز کسانی که خداوند فرمان‌بری از ایشان را واجب کرده، مانند پیامبران (علیهم‌السلام)، تحقق‌بخش عصیان است.
از احکام آن در باب‌های بسیاری، مانند صلات، زکات، خمس، جهاد، امر به معروف و نهی از منکر، تجارت، اجاره، وقف، وصیّت، نکاح، نذر، حدود و تعزیرات سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – اقسام
۲ – ملاک کبیره بودن گناه
۳ – شمار گناهان کبیره
۴ – احکام و آثار
۴.۱ – وجوب اجتناب
۴.۲ – گناه و عدالت
۴.۳ – توبه
۴.۴ – امر به معروف و نهی از منکر
۴.۵ – آثار وضعی
۴.۶ – گناه و اطاعت
۴.۷ – گناه و احترام
۴.۸ – زمان و مکان گناه
۴.۹ – گناه کودک
۴.۱۰ – اضطرار به ارتکاب گناه
۴.۱۱ – اعتراف به گناه
۴.۱۲ – گناه از روی سهو و جهل
۴.۱۳ – بیم وقوع در گناه
۴.۱۴ – گناه و نماز
۴.۱۵ – مستحق زکات
۴.۱۶ – مستحق خمس
۴.۱۷ – مصداق تبذیر
۴.۱۸ – اجاره برای گناه
۴.۱۹ – وقف و وصیت در گناه
۴.۲۰ – نذر معصیت
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – اقسام

برای گناه تقسیماتی ذکر شده است. به یک لحاظ، تقسیم می‌شود به گناهی که گناه بودن آن به اصل شرع ثابت است، مانند نوشیدن شراب و گناهی که با نیت و عزم، گناه به شمار می‌رود، مانند خوردن چیزی حلال به نیت توانایی و نشاط یافتن بر انجام دادن گناه یا مسافرت کردن به عزم راهزنی. گناه به لحاظی دیگر به گناه بدنی (جوارحی)، مانند دروغ، غیبت، ظلم، زنا و لواط، و گناه قلبی (جوانحی) همچون طمع و حرص تقسیم می‌گردد.

[۲] فیض کاشانی، محمدمحسن، مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۱۷.

به لحاظی دیگر، مشهور فقها گناه را به کبیره و صغیره تقسیم کرده‌اند. دیدگاه مقابل مشهور، کبیره بودن همه گناهان است، از این جهت که تمامی گناهان در مخالفت با امر و نهی خدا برابراند. بنا بر این دیدگاه، اطلاق کبیره و صغیره بر گناه در مقایسه هر گناه با بالا دست و پایین دست آن است. به عنوان نمونه، بوسیدن نامحرم نسبت به زنا، صغیره و نسبت به نگاه شهوت آلود، کبیره است.

[۳] محقق سبزواری، محمدباقر، ذخیره المعاد، ص۳۰۳ – ۳۰۴.

[۴] نراقی، احمد، مستند الشیعه، ج۱۸، ص۱۲۲ – ۱۲۵.

۲ – ملاک کبیره بودن گناه

بنابر قول مشهور -که گناه را به کبیره و صغیره تقسیم کرده‌اند- ملاک در صغیره و کبیره بودن گناه چیست؟ دیدگاه‌ها مختلف است. مشهور گفته‌اند: هر گناهی که خدای تعالی مرتکب آن را تهدید به عذاب جهنم کرده، کبیره و هر گناهی که فاقد چنین ویژگی‌ای است، صغیره خواهد بود.

[۵] شهید اول، الدروس الشرعیه، ج۲، ص۱۲۵.

[۶] محقق سبزواری، محمدباقر، ذخیره المعاد، ص۳۰۴.

[۷] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج۱۰، ص۴۶.

[۸] طباطبایی، سیدعلی، ریاض المسائل، ج۱۳، ص۲۴۹.

[۹] نراقی، احمد، مستند الشیعه، ج۱۸، ص۱۴۱.

برخی گفته‌اند گناه کبیره هر گناهی است که به خودی خود و صرف‌نظر از عصیان شونده، بزرگ است که با یکی از راه‌های زیر مشخص می‌شود:
۱. ورود روایات بر کبیره بودن آن.
۲. تهدید به آتش جهنم بر ارتکاب آن در کتاب یا سنت؛ با صراحت و یا به طور ضمنی.
۳. تهدید بر ارتکاب حرامی یا ترک واجبی، به چیزی فراتر از تهدید به آتش، مانند برائت جستن از مرتکب آن و نیز لعنت او.
۴. بزرگ بودن آن نزد متشرعان.

[۱۰] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۳، ص۳۲۰ – ۳۲۱.

[۱۱] طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۳، ص۱۸۹ – ۱۹۰.

بعضی دیگر، به جای ملاک چهارم، ورود دلیل معتبر بر عدم قبول شهادت مرتکب آن را ذکر کرده‌اند.

[۱۲] انصاری، مرتضی، رسائل فقهیه، ص۴۴ – ۴۸.

برخی در خصوص ملاک چهارم گفته‌اند: این ملاک در صورتی است که ارتکاز بزرگ بودن گناهی نزد متشرعان، به عصر معصومان (علیهم‌السّلام) منتهی شود.

[۱۳] حکیم، سیدمحسن، مستمسک العروه، ج۷، ص۳۴۱.

۳ – شمار گناهان کبیره

برخی شمار گناهانی را که قرآن کریم مرتکب شونده آنها را تهدید به آتش جهنم کرده ۳۴ گناه شمرده‌اند که چهارده تای آنها؛ یعنی کفر، افترا بستن به خدا، گمراه کردن دیگران، کشتن مؤمنی به ناحق و خودکشی، ظلم، میل و رکون به ستمگران، تکبر، ترک نماز، ندادن زکات، تخلف از جهاد، فرار از جنگ، رباخواری، خوردن مال یتیم به ناحق و اسراف، با صراحت تهدید به آتش جهنم شده‌اند و چهارده تای دیگر، بدون عنوان نار (آتش) تصریح به عذاب مرتکب شونده آنها شده که عبارت‌اند از: کتمان آنچه خدا نازل کرده، روی گردانی از ذکر خدا، الحاد به ظلم در خانه خدا، منع از مساجد، اذیت کردن رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، مسخره کردن مؤمنان، شکستن عهد و قسم، قطع رحم، محاربه و راهزنی، غنا، زنا، اشاعه فحشا و قذف زنان محصنه.
تعداد گناهانی که نسبت به مرتکب شونده آنها تهدید به آتش به طور ضمنی فهمیده می‌شود، شش گناه است: حکم کردن به غیر ما انزل الله، نا امیدی از رحمت خدا، حج نگزاردن (برای مستطیع)، عُقوق پدر و مادر فتنه‌انگیزی و سحر.
در روایات از چهل گناه با عنوان گناه کبیره نام برده شده است. ایمنی از مکر خدا، دروغ‌گویی، جنگ با اولیای خدا، تَعَرُّب بعد از هجرت، شهادت دروغ، کتمان شهادت، سوگند دروغ، تبدیل وصیت، خوردن مردار و خون و گوشت خوک و آنچه برای غیر خدا قربانی شده است، خوردن مال حرام، خیانت، دزدی، قمار، نوشیدن شراب، کم‌فروشی، لواط، دیاثت، غیبت، سخن‌چینی و اصرار بر گناه، از جمله آنها است.

[۱۴] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۳، ص۳۱۰ – ۳۲۰.

از گناهان کبیره، اصرار بر صغیره است.

[۱۵] شیخ بهائی، الحبل المتین، ج۱، ص۳۵۵.

[۱۶] انصاری، مرتضی، رسائل فقهیه، ص۴۸.

برخی در تبیین اصرار گفته‌اند: اصرار بر گناه صغیره یا فعلی است؛ به معنای مداومت بر یک نوع یا انواع گناهان صغیره بدون توبه و یا حکمی؛ یعنی عزم بر تکرار گناه صغیره ارتکابی؛ بنابراین کسی که مرتکب گناه صغیره‌ای شده و توبه نکرده، لیکن عزم بر انجام دادن مجدد آن را ندارد، مصر به شمار نمی‌رود.

[۱۷] فاضل مقداد، مقداد بن عبداللّه، التنقیح الرائع، ج۴، ص۲۹۲.

[۱۸] سیوری، مقداد بن عبدالله، کنز العرفان، ج۲، ص۳۸۵.

[۱۹] شهید ثانی، الروضه البهیه، ج۳، ص۱۳۰.

[۲۰] مقدس اردبیلی، مجمع الفائده، ج۲، ص۳۵۱.

برخی ارتکاب گناه صغیره، بدون توبه از آن را نیز مصداق اصرار دانسته‌اند.

[۲۱] بروجردی، سیدحسین، نهایه التقریر، ج۳، ص۲۶۶.

[۲۲] گلپایگانی، سیدمحمدرضا، هدایه العباد، ج۱، ص۲۵۰.

۴ – احکام و آثار

برای گناه احکام و آثاری بیان شده است.

۴.۱ – وجوب اجتناب

اجتناب از همه گناهان بر مکلّف؛ یعنی شخص عاقل بالغ واجب است.

[۲۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۲۶.

۴.۲ – گناه و عدالت

بدون شک، عدالت با ارتکاب گناه کبیره و یا اصرار بر گناه صغیره، زایل می‌شود. آیا ارتکاب گناه صغیره بدون اصرار، موجب زوال عدالت می‌شود یا نه؟ مسئله محل اختلاف است. مشهور قول دوم می‌باشد. از جمعی از قدما قول نخست، نقل شده است.

[۲۴] شهید ثانی، رسائل الشهید الثانی، ج۱، ‌ص۶۷.

[۲۵] نراقی، احمد، مستند الشیعه، ج۱۸، ص۱۴۱ – ۱۴۲.

۴.۳ – توبه

توبه از هر گناهی، اعم از صغیره و کبیره واجب است

[۲۶] محقق سبزواری، محمدباقر، ذخیره المعاد، ج۲، ص۳۰۳.

[۲۷] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۳، ص۳۲۳.

و با تحقق توبه عدالتِ زایل شده بر اثر گناه باز می‌گردد.

[۲۸] شهید ثانی، رسائل الشهید الثانی، ج۱، ‌ص۶۷.

از غسل‌های مستحب، غسل توبه است.

[۲۹] شیخ بهائی، الحبل المتین، ج۱، ص۳۵۴.

بعضی، غسل توبه را به ارتکاب گناهان کبیره اختصاص داده‌اند.

[۳۰] ابن زهره، حمزه بن علی، غنیه النزوع، ص۶۲.

۴.۴ – امر به معروف و نهی از منکر

نهی از منکر (کار حرام و گناه) همچون امر به معروف، با وجود شرایط آن واجب است، همنشینی با اهل گناه در مجالس گناهشان،

[۳۱] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۲۵۹.

تشویق دیگران به گناه

[۳۲] خمینی، روح الله، المکاسب المحرمه، ج۱، ص۲۵۲.

[۳۳] زین‌الدین، محمدامین، کلمه التقوی، ج۶، ص۳۸۱.

و نیز یاری رساندن دیگری برگناه حرام است.
اظهار ناخشنودی از فعل معصیت در برابر مرتکب شونده، در صورت امکان واجب است؛

[۳۴] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۱۴۳.

[۳۵] نجفی، م