توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اعلال (صرف و نحو) دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اعلال (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اعلال (صرف و نحو) :

پاورپوینت کامل اعلال (صرف و نحو)

منبع: پاورپوینت کامل اعلال (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: اعلال، اعلال (مقالات مرتبط).

اعلال یکی از اصطلاحات ادبیات عرب و تغییری است که بر حروف علّه، عارض می‌شود. هدف از اعلال، زیبا ساختن تلفّظ است و جایز است که در آن، مخالف قواعد و قیاس‌های زبان عربی عمل شود.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – کاربرد
۳ – اعلال به حذف
۴ – اعلال به سکون
۵ – اعلال به قلب
۶ – اعلال همزه
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – تعریف

اعلال تغییری است که بر حروف علّه، عارض می‌شود. حروف علّه عبارت‌اند از «واو»، «الف» و «یاء». این تغییر، موجب حذف حرف، دگرگونی و یا ساکن شدن آن می‌شود.

[۱] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۵.

[۲] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۶۸.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۱۷.

۲ – کاربرد

هدف از اعلال، زیبا ساختن تلفّظ است و جایز است که در آن، مخالف قواعد و قیاس‌های زبان عربی عمل شود.

[۴] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۵.

اگر حرف علّه، همراه بیش از دو حرف از حروف اصلی کلمه بیاید، زاید است: جَمَال.

اگر همراه دو حرف بیاید،

حرف اصلی: ثوب؛

و یا مقلوب از حرف اصلی است: بَاب.

«الف» در اسم‌های متمکّن یا فعل‌ها اصلی نیست؛ بلکه زاید و یا مقلوب است: ضَارَب، قَالَ.

ولی «واو» و «یاء» می‌توانند:

اصلی باشند: نُور؛

یا مقلوب: مِیزَان،

و یا زاید: کَرِیم.

[۵] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۵.

۳ – اعلال به حذف

موارد اعلال به حذف عبارت‌اند از:

«الف»، «واو» و «یاء» هر جا ساکن باشند و پیش از آن‌ها نیز حرف ساکنی باشد، حذف می‌شوند: خاف، خَفّ، قَوَّم، قُم؛ بَیْع، بَعْ.

این حروف، از آخر مضارع مفرد مجزوم

و از آخر امر مفرد مذکر نیز حذف می‌شوند: لَمْ یَخْش، أَخَش.

در فعل ناقص مفتوح العین، اگر «واو» و «یاء» به این موارد، متّصل شوند، حذف می‌گردند:

«واو» جمع،

«یاء» مخاطب،

ضمیر غایب مفرد مؤنث

و ضمیر غایب مثنای مؤنث: رَمَوْا، رَمَوْا؛ دَعَوْت، دَعْت.

در فعل «مثال واوی»، که عین الفعل مضارع آن مکسور باشد، «واو» حذف می‌شود: یُوَعِّد، یَعِد.
همچنین «واو» در مصدر «مثال واوی» بر وزن فعل حذف می‌شود: وَثَب، ثَبَه؛ البته مواردی مانند: سَعَه و ضَعَه نادر است.

[۶] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۵.

[۷] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۶۸.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۱۸.

۴ – اعلال به سکون

موارد اعلال به سکون عبارت‌اند از:

هرگاه «واو»، حرکت ضمّه داشته باشد و «یاء»، حرکت کسره، اعلال آن‌ها با ساکن شدن است: یَقوم، یَقوم، یَبیع، یَبیع.
در صورتی که «واو» و «یاء»، فتحه داشته باشند، به حرف مناسب با حرکت، تبدیل می‌شوند: أَقْوَم، أَقام.
اگر «واو» پس از حرف مضموم، حرکت ضمّه داشته باشد و «یاء» پس از حر