پاورپوینت کامل فاکِهَه (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فاکِهَه (مفردات‌قرآن) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فاکِهَه (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فاکِهَه (مفردات‌قرآن) :

منبع: فاکِهَه (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فاکهه (لغات‌قرآن)، فاکِهَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)، فاکهه (مقالات مرتبط).

فاکِهَه (به کسر کاف) از واژگان قرآن کریم به معنای هر چیز خوردنى سرورآور است.
مشتقات فاکِهَه که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

فَواکِهُ‌ (به فتح فاء و کسر کاف) به معنای میوه‌هاى گوناگون پرارزش؛

فاکِهِینَ‌ (به کسر کاف و هاء) به معنای غرق شادمانى بودند؛

بِفاکِهَهٍ (به کسر کاف و فتح هاء) به معنای میوه‌ها؛

تَفَکَّهُونَ‌ (به فتح فاء و کاف) به معنای تعجب می‌کردید، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنایفاکِهَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَواکِهُ‌ (آیه ۴۲ سوره صافات)
۲.۲ – فاکِهِینَ‌ (آیه ۲۷ سوره دخان)
۲.۳ – بِفاکِهَهٍ (آیه ۲۲ سوره طور)
۲.۴ – فاکِهَهٌ (آیه ۶۸ سوره رحمن)
۲.۵ – فاکِهِینَ‌ (آیه ۱۸ سوره طور)
۲.۶ – فاکِهِینَ‌ (آیه ۲۷ سوره دخان)
۲.۷ – تَفَکَّهُونَ‌ (آیه ۶۵ سوره واقعه)
۲.۸ – فَکِهِینَ‌ (آیه ۳۱ سوره مطففین)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنایفاکِهَه

فاکِهَه

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۰۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۴۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۳۵۷.

به معنای هر چیز خوردنى سرور آور است.
عدّه‌اى فاکهه را میوه معنى کرده‌اند.
در قاموس گفته: «الْفَاکِهَهُ: الثمر کلّه.»

[۴] فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، قاموس المحیط، ج۴، ص۲۸۹.

راغب گوید: فاکهه به قولى همه میوه‌ها و به قولى همه آن‌ها به استثناء انگور و انار است.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۴۳.

ولى فیومی در مصباح گوید: فاکهه هر آن‌چیزى است که با خوردن آن متنعّم شوند خشک باشد یا تر.

[۶] فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۴۷۹.

در اقرب از کتاب مغرب نقل کرده: «الْفَاکِهَهُ ما یتنعّم بِاَکْلِهِ، الجمع‌ فَوَاکِهُ‌.»

[۷] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۱۹۳.

[۸] مطرزی، ناصرالدین، المغرب فی ترتیب المعرب، ص۳۶۵.

فاکهه به معنای هر چیز خوردنى سرور آور، با اصطلاح قرآن مجید بسیار سازگار است.
فَاکِه‌ متنعّم و کسی‌که فاکهه در اختیار اوست. آن را صاحب فاکهه و بذله‌گو، «ذو الْفِکَاهَهِ» گفته‌اند.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۵۰.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۰۱.

تَفَکُّه به معنى خوردن فاکهه، ندامت، تمتع و تعجب آمده، چنان که در قاموس، مصباح و اقرب است.

[۱۱] فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۴، ص۲۸۹.

[۱۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۱۹۳.

[۱۳] فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۴۸۰.

فَکِه‌ به معنای را بذله‌گو و متکبر گفته‌اند، و آن در صورت اول از فُکاهه (به ضمّ اول) است، که راغب آن را گفتگوى هم انس‌ها

[۱۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۴۴.

و طبرسى مزاح و بذله‌گویى معنى کرده است.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۷۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از فاکِهَه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَواکِهُ‌ (آیه ۴۲ سوره صافات)

(أُولئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ • فَواکِهُ‌ وَ هُمْ مُکْرَمُونَ‌)

[۱۶] صافات/سوره۳۷، آیه۴۱-۴۲.

(براى آنان روزى معیّن و ویژه‌اى است، میوه‌هاى گوناگون پرارزش و آن‌ها گرامى داشته مى‌شوند.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۴۷.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۰۵.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۳۶.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۸۰.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۹۱.

«فواکه» بیان رزق است.

۲.۲ – فاکِهِینَ‌ (آیه ۲۷ سوره دخان)

(وَ نَعْمَهٍ کانُوا فِیها فاکِهِینَ‌)

[۲۲] دخان/سوره۴۴، آیه۲۷.

(و نعمت‌هاى فراوان دیگر که در آن غرق شادمانى بودند!)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۹۷.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۱۳.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین،