پاورپوینت کامل فَساد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَساد (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَساد (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَساد (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل فَساد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: فَساد (مفردات‌قرآن)، فَساد (لغات‌قرآن)، فساد.

فَسَدَ (به فتح فاء و سین و دال) و فَساد (به فتح فاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای تباهى است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَسَدَ و فَساد
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْفَسادُ – حکمت ۱۰۹ (مستولی شدن فساد)
۲.۲ – بِإِفْسادِ – حکمت ۶۸ (مذمت یاران امام)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای فَسَدَ و فَساد

فَسَدَ و فَساد

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۱۶.

[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۲۰.

به معنای تباهى است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۶.

در لغت آن‌ را ضدّ صلاح گفته‌اند.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۴، ص۱۶۳.

راغب در مفردات گوید: آن خروج شى‌ء از اعتدال است کم باشد یا زیاد.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۳۶.

۲ – کاربردها

بعضی از مواردی که در نهج‌ البلاغه استفاده شده به شرح ذیل است:

۲.۱ – الْفَسادُ – حکمت ۱۰۹ (مستولی شدن فساد)

امام علی (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «وَ إِذا اسْتَوْلى الْفَسادُ عَلى الزَّمانِ و أَهْلِهِ فأَحْسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُل فَقَدْ غَرَّرَ»

[۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۹۸، حکمت۱۰۹.

[۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه، ج۳، ص۱۷۷، حکمت۱۱۴.

[۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۸۹، حکمت۱۱۴.

«و هنگامى‌که فساد بر زمان و اهل زمان مستولى شود، هر کسى گمان خوب به دیگرى ببرد خود را فریب داده است»

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۶۱، حکمت۱۱۴.

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح