پاورپوینت کامل عَقْل (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَقْل (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَقْل (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَقْل (مفردات‌قرآن) :

منبع: عَقْل (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: تَعْقِلون (لغات‌قرآن)، عَقْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عقل.

عَقْل (به فتح عین و سکون قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای فهم، معرفت و درک است.
مشتقات عَقْل که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

عَقَلُوهُ‌ (به فتح عین و قاف) به معنای فممیدنش،

نَعْقِلُ‌ (به فتح نون و سکون عین) به معنای می‌فهمیدیم،

یَعْقِلُها (به فتح یاء و سکون عین) به معنای درک می‌کنند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَقْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَقَلُوهُ‌ (آیه ۷۵ سوره بقره)
۲.۲ – نَعْقِلُ‌ (آیه ۱۰ سوره ملک)
۲.۳ – یَعْقِلُها (آیه ۴۳ سوره عنکبوت)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای عَقْل

عَقْل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۷۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۴۲۵-۴۲۷.

به معنای فهم، معرفت و درک است.
طبرسی فرموده: عقل، فهم، معرفت و لبّ نظیر هم‌اند.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۹۱.

راغب گوید: به نیرویی که آماده قبول علم است عقل گویند همچنین به علمی که به وسیله آن نیرو بدست آید.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۷۷.

۲ – کاربردها

به مواردی از عَقْل که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عَقَلُوهُ‌ (آیه ۷۵ سوره بقره)

(ثُمَّ یُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ‌ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ‌)

[۶] بقره/سوره۲، آیه۷۵.

یعنى: «آن‌را پس از فهمیدنش دگرگون می‌کردند در حالی که می‌دانستند.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۳۲۱.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۲۱۳.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۲۲۵.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع