پاورپوینت کامل سوگند (آیین دادرسی مدنی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سوگند (آیین دادرسی مدنی) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سوگند (آیین دادرسی مدنی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سوگند (آیین دادرسی مدنی) :

سوگند، از جمله مباحث حقوقی است.
سوگند در دادگاه به این معنا می‌باشد که شخصی برای اثبات محق بودن خود و صحت اظهاراتش، با گواه قرار دادن خداوند، سوگند یاد می‌کند و بدین وسیله یا ادعای خود را ثابت می‌کند و یا در مقام دفاع از خود و اثبات واهی بودن ادعای مدعی، به آن متوسل می‌شود.
این در حالی است که علی‌القاعده نمی‌بایست صرف گفتار اشخاص، به نفع او قابل استناد باشد، ولی ترتیب اثر دادن به گفتاری که به قید سوگند باشد، مبتنی بر جنبه‌ دینی سوگند، یعنی ترس از خدای منتقم است، اگر چه نباید جنبه‌ دنیوی آن یعنی بیم از مجازات سوگند دروغ را از یاد برد.

فهرست مندرجات

۱ – اقسام سوگند
۱.۱ – سوگند عهدی
۱.۲ – سوگند قضایی
۱.۲.۱ – سوگند بتی یا قاطع دعوا
۱.۲.۱.۱ – زمان اجرای سوگند بتی
۱.۲.۱.۲ – نکات مهم
۱.۲.۱.۳ – ماده‌ ۲۷۲ قانون آیین دادرسی مدنی
۱.۲.۲ – فرض‌های مدعی‌علیه نسبت به درخواست سوگند
۱.۲.۲.۱ – پذیرش اتیان سوگند
۱.۲.۲.۲ – خودداری از ادای سوگند و رد آن به مدعی
۱.۲.۲.۳ – عدم ادای سوگند
۱.۲.۲.۴ – سوگند در پی اخطار
۱.۲.۲.۵ – اصرار بر عدم سوگند
۱.۲.۲.۶ – ماده ۲۷۶ قانون آیین‌ دادرسی‌ مدنی
۱.۲.۳ – عدم حضور در جلسه‌ اتیان سوگند
۱.۲.۴ – مهلت دادن به طرفین برای ادای سوگند
۱.۲.۴.۱ – استناد مدعی به روش دیگر
۱.۲.۴.۲ – کیفیت امهال
۱.۲.۵ – دعاوی قابل اثبات با سوگند بتی
۱.۲.۵.۱ – طرف سوگند
۱.۲.۵.۲ – مورد کاربرد سوگند بتی
۱.۲.۶ – رجوع از سوگند
۱.۳ – سوگند تکمیلی
۱.۴ – سوگند استظهاری
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – اقسام سوگند

سوگند به طور کلی به دو دسته‌ تقسیم می‌شود:

• عهدی؛

[۱] واحدی، قدرت‌الله، بایسته‌های آیین دادرسی مدنی، تهران، میزان، ۱۳۸۰، چاپ دوم، ص۴۷.

• و قضایی.

[۲] شمس، عبدالله؛ آیین دادرسی مدنی، تهران، میزان، ۱۳۸۱، چاپ دوم، ج۳، ص۲۶۴.

۱.۱ – سوگند عهدی

سوگند عهدی (که در فقه به یمین‌العقد معروف است) به این معنا است که شخص عهد می‌نماید که ملتزم به انجام یا ترک عملی در آینده شود.
مانند سوگندی که رییس‌جمهور یا وکلای دادگستری و دادرسان قبل از انجام وظیفه یاد می‌کنند.
این سوگند، ارتباط مستقیمی با ادله اثبات دعوا ندارد و بنابراین از موضوع این بررسی خارج است.

۱.۲ – سوگند قضایی

سوگند اثباتی که یکی از ادله اثبات دعوا است و چون همیشه در حضور قاضی باید اتیان شود به آن سوگند قضایی گویند.
سوگند قضایی به معنای گواه قرار دادنِ خداوند در دادگاه بر وجود یا عدم وجود امری است که ادا کننده‌ سوگند ادعا می‌کند.

[۳] حیاتی، علی‌عباس، شرح قانون ‌آیین دادرسی مدنی (برای مرکز مطالعات توسعه قضایی)، قم، سلسبیل، ۱۳۸۴، ص۴۱۲.

سوگند اثباتی (قضایی) با توجه به نصوص قانونی به سه دسته تقسیم می‌شود:

• سوگند قاطع دعوا یا بتی؛
• سوگند تکمیلی؛
• و سوگند استظهاری.

سوگند دیگری با الهام از فقه، در ماده‌ ۵ آیین‌نامه‌ ترتیب اتیان سوگند مورد اشاره قرار گرفته و آن “سوگند بر نفی علم” می‌باشد.

۱.۲.۱ – سوگند بتی یا قاطع دعوا

سوگند بتی، سوگندی است که، به تنهایی ادعای خواهان را رد یا اثبات می‌کند و بنابراین قاطع دعوا می‌باشد.

۱.۲.۱.۱ – زمان اجرای سوگند بتی

سوگند بتی زمانی جاری می‌شود که مدعی، فاقد هرگونه بینه، گواهِ دارای شرایط و یا سندی است که بتواند ادعای خود را ثابت کند و مدعی‌علیه نیز منکر ادعای مدعی می‌باشد.
در این صورت به درخواست مدعی، قرار اتیان سوگند از طرف دادگاه صادر می‌شود که طی آن، منکر می‌تواند سوگند بر نفی استحقاق مدعی یاد کند و بدین وسیله ادعای او ساقط می‌شود.

[۴] زراعت، عباس، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی ایران،‌ تهران، خط سوم، ۱۳۸۳، ص۸۸۵.

۱.۲.۱.۲ – نکات مهم

• درخواست مدعی می‌تواند شفاهی یا کتبی باشد؛
• شرط درخواست سوگند از سوی تا آن‌جا اساسی است که نبود آن، سوگند را از اثر می‌اندازد؛

[۵] زراعت، عباس، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی ایران،‌ تهران، خط سوم، ۱۳۸۳، ص۸۸۳.

نکته‌ای که توجه به آن بسیار مهم است این‌که درخواست سوگند را کسی می‌تواند مطرح کند که برای ادعای خود دلیلی ندارد (و ادعای او مورد انکار طرف مقابل قرار گرفته.)
• بنابراین بسته به مدعی بودن هر یک از خواهان و خوانده ممکن است درخواست سوگند را هر یک از خواهان یا خوانده مطرح ‌کند؛
برای مثال ممکن است خواهان، مدعی دینی باشد که خوانده منکر آن است، در این صورت خواهان درخواست سوگند می‌دهد.

در همین فرض ممکن است خوانده دین را بپذیرد ولی مدعی سقوط دین باشد که در این صورت، به درخواست خوانده قرار اتیان سوگند صادر می‌شود تا به موجب آن خواهانِ دعوای اصلی، سوگند یاد کند.

[۶] حیاتی، علی‌عباس، شرح قانون ‌آیین دادرسی مدنی (برای مرکز مطالعات توسعه قضایی)، قم، سلسبیل، ۱۳۸۴، ص۴۱۲.

۱.۲.۱.۳ – ماده‌ ۲۷۲ قانون آیین دادرسی مدنی

طبق ماده‌ ۲۷۲ مفاد سوگند باید به گونه‌ای باشد که بتواند ملاک و مستند صدور حکم توسط دادگاه باشد.
بنابراین سوگند، هرچند ممکن است تنها بخشی از موضوع دعوا را در برگیرد (برای مثال، اصالت سند مستند دعوا یا دفاع) اما مفاد آن باید به گونه‌ای باشد که با اعلام آن، ادعای مورد مناقشه به طور قاطع فصل شود.

[۷] شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، تهران، میزان، ۱۳۸۱، چاپ دوم، ج۳، ص۲۷۱.

سوگند ممکن است بر سبب باشد، یعنی وقوع امری یا عدم آن، مثل معامله یا تعهد که منشاء دعوا است، و یا ممکن است بر نتیجه باشد مثل وجود یا عدم دین، ملکیت و … و در درخواست باید تعیین شود که مقصود درخواست‌کننده‌ سوگند به کدام‌یک از این موارد است.

[۸] زراعت، عباس، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی ایران،‌ تهران، خط سوم، ۱۳۸۳، ص۸۸۳.

۱.۲.۲ – فرض‌های مدعی‌علیه نسبت به درخواست سوگند

برای مدعی‌علیه نسبت به درخواست سوگند از سوی مدعی، سه حالت متصور است که در ذیل هر یک را بررسی می‌کنیم.

۱.۲.۲.۱ – پذیرش اتیان سوگند

در صورتی که مدعی‌علیه، نسبت به ادعای خود قطع داشته باشد و بر نفی استحقاق مدعی سوگند یاد نماید، ادعای مدعی رد می‌شود و دادگاه حکم به بی‌حقی خواهان می‌نماید.
این‌که آیا پس از اتیان سوگند، مدعی می‌تواند با ارایه‌ دلیل ادعای خود را مجددا مطرح کند؟
نظر مشهور فقهای امامیه بر این است که درخواست سوگند از سوی مدعی و اتیان سوگند از سوی مدعی‌علیه، نوعی مصالحه بوده و عدول از آن ممکن نیست و بنابراین این ادعا از مدعی پذیرفته نمی‌شود.

[۹] شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، تهران، میزان، ۱۳۸۱، چاپ دوم، ج۳، ص۲۷۳.

در مقابل عده‌ای از حقوق‌دانان معتقدند که اصولا مدعی پس از اتیان سوگند حق اقامه‌ مجدد را دارد.

[۱۰] زراعت، عباس، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی ایران،‌ تهران، خط سوم، ۱۳۸۳، ص۸۸۵.

۱.۲.۲.۲ – خودداری از ادای سوگند و رد آن به مدعی

مدعی‌علیه می‌تواند از ادای سوگند امتناع ورزد و سوگند را به مدعی واگذار کند، به این معنا که مدعی با قسم خوردن، ادعای خود را ثابت کند.
در این صورت اگر خواهان سوگند یاد کند ادعای او ثابت می‌گردد و در صورتی که نکول کند ادعای او مطابق ماده ۲۷۳ قانون آیین‌ دادرسی‌ مدنی، ساقط خواهد شد.
قانون‌گذار برای این‌که با ذکر عبارت «ساقط شدن ادعا» تصور قرار سقوط دعوا پیش نیاید، در ادامه‌ جمله اعلام داشته دادگاه به موجب ساقط شدن ادعا حکم صادر می‌کند.
بنابراین اگر خواهان، سوگند یاد نکند، دادگاه حکم به بی‌حقی او صادر می‌کند.
نکته‌ مهم در این زمینه این‌که، در این مورد مدعی نمی‌تواند ضمن خودداری از ادای سوگند،آن را به مدعی‌علیه رد کند.

[۱۱] مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، تهران، فکرسازان، ۱۳۸۶، چاپ اول، ج۲، ص۴۷۴.

این سوگند همان اثر سوگند مدعی علیه را دارد.
بنابراین، پس از ادای آن هیچ‌گونه اظهاری که منافی آن باشد پذیرفته نمی‌شود.

[۱۲] شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، تهران، میزان، ۱۳۸۱،