پاورپوینت کامل حَقّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَقّ (مفردات‌قرآن) دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَقّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَقّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: حَقّ (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: حق (لغات‌قرآن)، حَقّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، حق.

حَقّ (به فتح حاء و تشدید قاف) از واژگان قرآن کریم به معنای ثابت، مطابق با واقع و ضد باطل است.
حق از اسمای حسنی الهی است؛ زیرا ذات و افعال و صفات خدا همه مطابق واقع است.
مشتقات حَقّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

حَقَّتْ‌ (به فتح حاء و قاف مشدد) به معنای دامانشان را گرفت؛

حُقَّتْ‌ (به ضم حاء و فتح قاف مشدد) به معنای حتمی؛

لِیُحِقَ‌ (به کسر لام و حاء) به معنای تثبیت کند؛

الْحَقِ‌ (به فتح حاء) به معنای حق و حقیقی؛

حَقِیق (به فتح حاء و کسر قاف) به معنای سزاوار؛

اَحَقُ‌ (به فتح الف و حاء) به معنای شایسته‌تریم؛

حَاقَّه (به فتح حاء و قاف مشدد) یکی از نام‌های قیامت و به معنای ثابت و حتمی است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَقّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَقَّتْ‌ (آیه ۳۶ سوره نحل)
۲.۲ – حُقَّتْ‌ (آیه ۱-۲ سوره انشقاق)
۲.۳ – حُقَّتْ‌ (آیه ۵ سوره انشقاق)
۲.۴ – لِیُحِقَ‌ (آیه ۸ سوره انفال)
۲.۵ – الْحَقِ‌ (آیه ۶۱ سوره بقره)
۲.۶ – الْحَقِ‌ (آیه ۶۲ سوره انعام)
۲.۷ – حَقِیقٌ‌ (آیه ۱۰۵ سوره اعراف)
۲.۸ – اَحَقُ‌ (آیه ۲۴۷ سوره بقره)
۲.۹ – الْحَاقَّهُ (آیه ۱-۳ سوره حاقه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای حَقّ

حَقّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۱۵۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۴۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۱۴۸.

به معنی ثابت و ضدّ باطل است.
راغب گوید: اصل حقّ به معنی مطابقت و موافقت است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۴۶.

در قاموس ضدّ باطل، صدق، وجود ثابت و غیره گفته است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۲۲۱.

در مجمع البیان ذیل آیه‌ی ۷ از سوره انفال

[۶] انفال/سوره۸، آیه۷.

گوید: حقّ آن است که شی‌ء در موقع خود واقع شود.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۲۹.

سخن مجمع عبارت اخرای قول راغب است پس معنای حقّ مطابقت و وقوع شی‌ء در محل خویش است و آن در تمام مصادیق قابل تطبیق است.

۲ – کاربردها

به مواردی از حَقّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – حَقَّتْ‌ (آیه ۳۶ سوره نحل)

(وَ مِنْهُمْ مَنْ‌ حَقَّتْ‌ عَلَیْهِ الضَّلالَهُ.)

[۸] نحل/سوره۱۶، آیه۳۶.

(و گروهى از آنان ضلالت وگمراهى دامانشان را گرفت.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۷۱.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۳۵۴.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۴۳.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۵۶.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۵۴.

مراد آن است که ضلالت در موقع خود واقع شد و گمراهی مطابق وضع آن‌ها گردید و اگر بگوییم ضلالت بر آن‌ها حتمی و ثابت شد باز درست است.

۲.۲ – حُقَّتْ‌ (آیه ۱-۲ سوره انشقاق)

(اِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ • وَ اَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ‌.)

[۱۴] انشقاق/سوره۸۴، آیه۱-۲.

«آن‌گاه که آسمان بشکافد و از پروردگار خویش فرمان برد و ثابت و حتمی است که فرمان خواهد برد.»

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۰۰.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۴۲.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۹۴.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۹۹.

یعنی حَقَّتِ‌ السَّمَاءُ لِلطَّاعَهِ عَنْ اَمْرِ رَبِّهَا.

۲.۳ – حُقَّتْ‌ (آیه ۵ سوره انشقاق)

(وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ.)

[۱۹] انشقاق/سوره۸۴، آیه۵.

(و تسلیم فرمان پروردگارش گردد- و شایسته است که چنین باشد.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ج۱، ص۵۸۹.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۰۱.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۴۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۹۴.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۹۹.

۲.۴ – لِیُحِقَ‌ (آیه ۸ سوره انفال)

(لِیُحِقَ‌ الْحَقَ‌ وَ یُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ‌.)

[۲۵] انفال/سوره۸، آیه۸.

(تا حق را تثبیت کند و باطل را از میان بردارد، هرچند مجرمان کراهت داشته باشند.)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۷۷.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۱۶۲.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۱۱.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۳۹.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۰۲.

احقاق حق و ابطال باطل، ثابت کردن حق و روشن کردن بطلان باطل است یعنی: تا خدا حق را اثبات و بطلان باطل را آشکار نماید.

۲.۵ – الْحَقِ‌ (آیه ۶۱ سوره بقره)

(وَ یَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ الْحَقِ‌)

[۳۱] بقره/سوره۲، آیه۶۱.

(و پیامبران را به ناحق مى‌کشتند.)

[۳۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۹۰.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۹۲.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۹۶.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۵۷.

این تعبیر در چند محل از قرآن کریم آمده است و مفهوم ظاهری آن است که پیامبران را بنا حق می‌کشتند و از آن به نظر می‌آید که پیامبران را به حق می‌توان کشت یعنی صورتی هست که در آن ک