پاورپوینت کامل تُوقِنون (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تُوقِنون (لغات‌قرآن) دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تُوقِنون (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل تُوقِنون (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل تُوقِنون (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: یقن (مفردات‌قرآن)، یقن (مفردات‌نهج‌البلاغه)، یقین.

تُوقِنون:

(رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ)

[۱] رعد/سوره۱۳، آیه۲.

[۲] بقره/سوره۲، آیه۴.

[۳] نمل/سوره۲۷، آیه۱۴.

[۴] شعراء/سوره۲۶، آیه۲۴.

[۵] جاثیه/سوره۴۵، آیه۳۲.

تُوقِنون: از ماده «یقن و یقن» (بر وزن رغم و رقم) به معنى «وضوح و ثبوت چیزى» آمده است.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۹۲.

[۷] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۳۳۱.

به معنای ثابت و روشن است.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر تُوقِنون
۱.۱ – تُوقِنون (آیه ۲ سوره رعد)
۱.۱.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – تُوقِنون (آیه ۴ سوره بقره)
۱.۲.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – تُوقِنون (آیه ۱۴ سوره نمل)
۱.۳.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۴ – تُوقِنون (آیه ۲۴ سوره شعراء)
۱.۴.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۵ – تُوقِنون (آیه ۳۲ سوره جاثیه)
۱.۵.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۵.۲ – تُوقِنون در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر تُوقِنون

به مواردی از کاربرد تُوقِنون در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – تُوقِنون (آیه ۲ سوره رعد)

(اللّهُ الَّذِی رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لأَجَلٍ مُّسَمًّى یُدَبِّرُ الأَمْرَ یُفَصِّلُ الآیَاتِ لَعَلَّکُم بِلِقَاء رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ)

[۸] رعد/سوره۱۳، آیه۲.

(خدا همان کسى است که آسمان‌ها را، بدون ستون‌هایى که بتوانید آن‌ها را ببینید، برافراشت، سپس بر عرش قدرت قرار گرفت و به تدبیر جهان پرداخت و خورشید و ماه را مسخّر ساخت، که هر کدام تا زمان معیّنى حرکت دارند. کارها را او تدبیر مى‌کند؛ آیات را براى شما تشریح مى‌نماید؛ شاید به لقاى پروردگارتان یقین پیدا کنید.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۴۹.

۱.۱.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: از ظاهر سیاق بر مى‌آید که مراد از آیات، همان آیات تکوینى است و بنا بر این، مراد از تفصیل آیات این مى‌شود که بعضى از بعضى دیگر جدا و متمایز و بعد از جدا شدن، متمایز شود و این خود از سنت‌هاى الهى است که اشیاء را از هم جدا و هر کدام را از دیگرى متمایز سازد و از هر کدام، آنچه که در ذات و باطنش نهفته است بیرون آورد، در نتیجه نور از ظلمت، و حق از باطل و خیر از شر، و صالح از طالح و نیکوکار از مجرم متمایز گردد.
لذا مى‌بینیم دنبال جمله مورد بحث فرمود:

(لَعَلَّکُمْ بِلِقاءِ رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ)

، زیرا روز لقاى پروردگار، همان روز ساعت و قیامت است که آن را یوم الفصل هم نامیده و وعده داده که در آن متقین را از مجرمین و فجار جدا سازد.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۹۵.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۹۰.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۸.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۲۱.

)

۱.۲ – تُوقِنون (آیه ۴ سوره بقره)

(و الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَ مَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَ بِالآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ)

[۱۴] بقره/سوره۲، آیه۴.

(و کسانى که به آن‌چه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو بر پیامبران پیشین نازل گردیده ایمان مى‌آورند و به سراى دیگر یقین دارند.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲.

۱.۱.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: قبلا اعتقاد راسخ به توحید و نبوت را به کلمه ایمان تعبیر آورد و در این جمله اعتقاد راسخ به خصوص به آخرت را به ایقان تعبیر کرده و این به آن جهت است که به لازمه یقین، که عبارت است از فراموش نکردن آخرت، نیز اشاره کرده باشد، چون بسیار می‌شود انسان نسبت به چیزى ایمان دارد و هیچ شکى در آن ندارد، اما پاره‌اى از لوازم آن را فراموش مى‌کند و در نتیجه عملى منافى با ایمانش انجام می‌دهد، به خلاف یقین که دیگر با فراموشى نمی‌سازد و ممکن نیست انسان، عالم و مؤمن به روز حساب باشد و همواره آن روز را در خاطر داشته و بیاد آن باشد، به یاد روزى باشد که در آن روز به حساب کوچک و بزرگ اعمالش مى‌رسند و در عین حال پاره‌اى گناهان را مرتکب شود، چنین کسى نه تنها مرتکب گناه نمی‌شود، بلکه از ترس، به قرق‌گاه‌هاى خدا نزدیک هم نمى‌گردد.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۷۳.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۴۶.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۶۵.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۱۲۳.

)

۱.۳ – تُوقِنون (آیه ۱۴ سوره نمل)

(وَ جَحَدُوا بِهَا وَ اسْتَیْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَ عُلُوًّا فَانظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَهُ الْمُفْسِدِینَ)

[۲۰] نمل/سوره۲۷، آیه۱۴.

(و آن را از روى ظلم و تکبر انکار کردند، در حالى که در دل به آن یقین داشتند. پس بنگر سرانجام تبهکاران و مفسدان چگونه بود!)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۷۸.

۱.۱.۱ – تُوقِنون در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: راغب گفته است: کلمه جحد به معناى انکار چیزى است که در دل ثبوتش مسلم شده و یا اثبات چیزی است که در قلب نفى آن به ثبوت رسیده است‌ و کلمه استیقان و یقین هر دو به یک معناست.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۹۱.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۴۶.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۸۵.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۳۳.

)

۱.۴ – تُوقِنون (آیه ۲۴ سوره شعراء)

(قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَا بَیْنَهُمَا إن کُنتُم مُّوقِنِینَ)

[۲۶] شعراء/سوره۲۶، آیه۲۴.

(موسی گفت: «پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان