پاورپوینت کامل عِلْم (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عِلْم (مفردات‌قرآن) دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عِلْم (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عِلْم (مفردات‌قرآن) :

منبع: عِلْم (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: عِلم (لغات‌قرآن)، عِلْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، علم.

دیگر کاربردها: علم (ابهام‌زدایی).

عِلْم (به کسر عین و سکون لام) از واژگان قرآن کریم به معنای دانستن و دانش است.
مشتقات عِلْم که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

عَلِمَ‌ (به فتح عین و کسر لام) به معنای دانستن،

لِنَعْلَمَ‌ (به کسر لام، فتح نون و سکون عین) به معنای می‌دانست،

لِیَعْلَمَ‌ (به کسر لام، فتح یاء و سکون عین)به معنای تا مشخص شود، معلوم شود،

عالِمُ‌ (به کسر لام) به معنای دانای،

عَلَّمْتَنا (به فتح عین و لام) به معنای به ما تعلیم داده‌ای،

عَلِیمٍ‌ (به فتح عین) به معنای دانا

عَلَّامُ‌ (به فتح عین و لام) به معنای دانای همه چیز است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عِلْم
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَلِمَ‌ (آیه ۶۰ سوره بقره)
۲.۲ – عِلْمَ‌ (آیه ۳۲ سوره بقره)
۲.۳ – لِنَعْلَمَ‌ (آیه ۱۲ سوره کهف)
۲.۴ – لِیَعْلَمَ‌ (آیه ۲۵ سوره حدید)
۲.۵ – لِیَعْلَمَ‌ (آیه ۲۸ سوره جنّ)
۲.۶ – لِیَعْلَمَ‌ (آیه ۱۴۰ سوره آل عمران)
۲.۷ – عِلْمٍ‌ (آیه ۵ سوره کهف)
۲.۸ – عِلْمٍ‌ (آیه ۳ سوره حج)
۲.۹ – عِلْمٌ (آیه ۱۵ سوره لقمان)
۲.۱۰ – عِلْمٍ‌ (آیه ۱۰۰ سوره انعام)
۲.۱۱ – لَعِلْمٌ‌ (آیه ۶۱ سوره زخرف)
۲.۱۲ – عالِمُ‌ (آیه ۹ سوره رعد)
۲.۱۳ – عالِمُ‌ (آیه ۲۶ سوره جنّ)
۲.۱۴ – عَلَّمْتَنا (آیه ۳۲ سوره بقره)
۲.۱۵ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۱۱۲ سوره اعراف)
۲.۱۶ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۵۵ سوره یوسف)
۲.۱۷ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۷۹ سوره یونس)
۲.۱۸ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۷۶ سوره یوسف)
۲.۱۹ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۵۳ سوره حجر)
۲.۲۰ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۳۴ سوره شعراء)
۲.۲۱ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۳۷ سوره شعراء)
۲.۲۲ – عَلِیمٍ‌ (آیه ۲۸ سوره ذاریات)
۲.۲۳ – عَلَّامُ‌ (آیه ۱۰۹ سوره مائده)
۲.۲۴ – عَلَّامُ‌ (آیه ۱۱۶ سوره مائده)
۲.۲۵ – عَلَّامُ‌ (آیه ۷۸ سوره توبه)
۲.۲۶ – عَلَّامُ‌ (آیه ۴۸ سوره سبأ)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای عِلْم

عِلْم

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۸۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۱۱۹-۱۲۰.

به معنای دانستن و دانش است.
عَلِیم به معنای بسیار دانا، صیغه مبالغه است.
در مجمع از سیبویه نقل کرده: چون اراده مبالغه کنند به جاى فاعل فعیل گویند مثل: علیم و رحیم.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۴۲.

عالِم از اسماء حسنی است و آن یازده مرتبه به لفظ فوق و دو دفعه به لفظ

(عالِمُ الْغَیْبِ‌)

در قرآن مجید آمده است‌.
عَلَّام به معنای بسیار دانا، صیغه مبالغه است‌.

۲ – کاربردها

به مواردی از عِلْم که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عَلِمَ‌ (آیه ۶۰ سوره بقره)

(قَدْ عَلِمَ‌ کُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ‌)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۶۰.

«هر گروه محل آب خوردن خود را دانستند.»

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۹۱.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۲۵۱.

۲.۲ – عِلْمَ‌ (آیه ۳۲ سوره بقره)

(قالُوا سُبْحانَکَ لا عِلْمَ‌ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا)

[۸] بقره/سوره۲، آیه۳۲.

(گفتند: «منزّهى تو! ما جز آن‌چه به ما تعلیم داده‌اى، نمى‌دانیم؛»)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۶.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۱۸۱.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۱۷.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۲۲.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۸۳.

۲.۳ – لِنَعْلَمَ‌ (آیه ۱۲ سوره کهف)

(ثُمَّ بَعَثْناهُمْ‌ لِنَعْلَمَ‌ أَیُّ الْحِزْبَیْنِ أَحْصى‌ لِما لَبِثُوا أَمَداً)

[۱۴] کهف/سوره۱۸، آیه۱۲.

«پیداست که خدا پیش از برانگیختن اصحاب کهف می‌دانست کدام گروه از آن‌ها مدّت توقّف خود را بهتر می‌دانند و بعثت آن‌ها براى اظهار و روشن کردن آن بود.»

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۴۵.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۴۹.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۷.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۹۸.

علم گاهى به معناى اظهار و روشن کردن آید و در این آیه علم به معناى اظهار و روشن کردن آید.
در المیزان ذیل‌

(لِنَعْلَمَ‌ أَیُّ الْحِزْبَیْنِ‌)

فرموده: مراد علم فعلى است و آن ظهور شى‌ء و حضورش به وجود خاصّ نزد خداست.

[۱۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۴۹.

علم به این معنى در قرآن زیاد است.

۲.۴ – لِیَعْلَمَ‌ (آیه ۲۵ سوره حدید)

(وَ لِیَعْلَمَ‌ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَیْبِ‌)

[۲۰] حدید/سوره۵۷، آیه۲۵.

(تا مشخص شود چه کسى خدا و پیامبرانش را یارى مى‌کند بى‌آن‌ که او را ببیند.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۴۱.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۰۲.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۷۲.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۴۴.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۶۳.

مراد از علم در این آیه علم فعلى است و آن ظهور شى‌ء و حضورش به وجود خاصّ نزد خداست.

۲.۵ – لِیَعْلَمَ‌ (آیه ۲۸ سوره جنّ)

(لِیَعْلَمَ‌ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ‌)

[۲۶] جنّ/سوره۷۲، آیه۲۸.

(تا معلوم شود پیامبرانش رسالت‌هاى پروردگارشان را ابلاغ کرده‌اند.)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۷۳.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۸۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۵۴.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۹۶.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۶۳.

على هذا همه آیات که در این سیاق‌اند مراد از علم در آن‌ها اظهار است.

۲.۶ – لِیَعْلَمَ‌ (آیه ۱۴۰ سوره آل عمران)

(وَ لِیَعْلَمَ‌ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ وَ یَتَّخِذَ مِنکُمْ شُهَدَاء وَ اللّهُ لاَ یُحِبُّ الظَّالِمِینَ)

[۳۲] آل عمران/سوره۳، آیه۱۴۰.

(تا خدا، افرادى را که ایمان آورده‌اند، مشخص سازد؛ و خداوند از میان خودتان، شاهدانى بگیرد. و خدا ستمکاران را دوست نمى‌دارد.)

[۳۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۶۷.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۴۲.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۲۸.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۶۸.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۴۴.

طبرسی ذیل آیه ۱۴۰سوره آل عمران‌

(وَ لِیَعْلَمَ‌ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا …)

فرموده: خدا قبل از اظهار می‌داند که آن‌ها از حیث ایمان متمایز می‌شوند و پس از اظهار می‌داند که متمایزاند پس تغییر در معلوم است نه در علم.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۰۰.

و به قولى معنا آن است: تا خدا معلوم را ظاهر سازد.

۲.۷ – عِلْمٍ‌ (آیه ۵ سوره کهف)

(قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً. ما لَهُمْ بِهِ مِنْ‌ عِلْمٍ‌ وَ لا لِآبائِهِمْ‌)

[۳۹] کهف/سوره۱۸، آیه۴-۵.

(و نیز آنها را که گفتند: «خداوند، فرزندى اختیار کرده است»، انذار کند. نه آن‌ها هرگز به این سخن یقین دارند، و نه پدرانشان.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۹۳.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۳۰.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۳۹.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۹.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۹۴.

یعنى: دلیلى به این گفته ندارند.

علم گاهى به معنى دلیل و حجّت آید. که در این آیه علم به معنای دلیل و حجت است.

۲.۸ – عِلْمٍ‌ (آیه ۳ سوره حج)

(وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُجادِلُ فِی اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ‌)

[۴۵] حج/سوره۲۲، آیه۳.

(بعضى از مردم، بدون هیچ علم و دانشى، درباره خدا مجادله مى‌کنند.)

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۳۲.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۸۳.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۴۲.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۸۱.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۳.

یعنى به غیر دلیل مجادله می‌کند.

۲.۹ – عِلْمٌ (آیه ۱۵ سوره لقمان)

(وَ إِنْ جاهَداکَ عَلى‌ أَنْ تُشْرِکَ بِی ما لَیْسَ لَکَ بِهِ‌ عِلْمٌ‌ فَلا تُطِعْهُما)

[۵۱] لقمان/سوره۳۱، آیه۱۵.

(و هر گاه آن دو، تلاش کنند که تو چیزى را همتاى من قرار دهى، که از آن آگاهى ندارى بلکه مى‌دانى باطل است، از ایشان اطاعت مکن.)

[۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۱۲.

[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۲۳.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۱۶.

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۷۳.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۹۵.

۲.۱۰ – عِلْمٍ‌ (آیه ۱۰۰ سوره انعام)

(وَ خَرَقُوا لَهُ بَنِینَ وَ بَناتٍ بِغَیْرِ عِلْمٍ‌)

[۵۷] انعام/سوره۶، آیه۱۰۰.

(براى خدا، به دروغ و از روى جهل، پسران و دخترانى قائل شدند.)

[۵۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۴۰.

[۵۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۰۲.

[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۹۰.

[۶۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۰۸.

[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۳۱.

دلیل این‌که علم در این آیات به معنى دلیل و برهان است.
اولاً: لسان خود آیات است که علم به معنى دانستن جور در نمی‌آید.
ثانیاً: لفظ سلطان است که در نظیر این آیات آمده است، مثل‌:

(قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً … إِنْ عِنْدَکُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا)

[۶۳] یونس/سوره۱۰، آیه۶۸.

یعنى دلیلى بر این گفته ندارید.

۲.۱۱ – لَعِلْمٌ‌ (آیه ۶۱ سوره زخرف)

(وَ إِنَّهُ‌ لَعِلْمٌ‌ لِلسَّاعَهِ فَلا تَمْتَرُنَّ بِها وَ اتَّبِعُونِ …)

[۶۴] زخرف/سوره۴۳، آیه۶۱.

(و او سبب آگاهى و نشانه‌اى بر روز قیامت است. (زیرا نزول عیسى گواه ن