پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: ارب (مفردات‌قرآن)، مَآرِب (لغات‌قرآن).

إِرْب (به فتح الف و سکون راء) و أَرَب (به فتح الف و راء) از مفردات نهج البلاغه، به‌معنای حاجت و طلب است.
در بیان حضرت امیر (علیه‌السلام) دو بار به‌همین معانی به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای إِرْب و أَرَب
۲ – کاربردها
۲.۱ – إِرْبَهٌ – خطبه ۲۰۵ (به طلحه و زبیر)
۲.۲ – أَرَبِهِ – خطبه ۸۲ (انسان غافل)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای إِرْب و أَرَب

إِرْب و أَرَب بر وزن (شرف و جسر) در «نهج البلاغه» به معنی حاجت و طلب و رغبت آمده است.

[۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۵.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۶.

از «نهایه» ابن اثیر معلوم می‌شود که هر دو وزن در معنی حاجت به کار رفته است.

[۳] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث و الاثر، ج۱، ص۳۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – إِرْبَهٌ – خطبه ۲۰۵ (به طلحه و زبیر)

آن حضرت خطاب به طلحه و زبیر فرموده:
«وَ اللهِ ما کانَتْ لی فی الْخِلافَهِ رَغْبَهٌ، وَ لا فی الْوِلایَهِ إِرْبَهٌ، وَ لکِنَّکُمْ دَعَوْتُمونی إِلَیْها.»

[۴] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۱۱، خطبه ۲۰۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۱۰، خطبه ۲۰۰.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۳۲۲، خطبه ۲۰۵.

«به خدا قسم من رغبتی در خلافت و حاجتی در ولایت و حکومت نداشتم بلکه شما مرا به آن خواندید.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج ال