توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوالمعالی محمد بن حسن بن محمد دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوالمعالی محمد بن حسن بن محمد،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوالمعالی محمد بن حسن بن محمد :

محمد ابن حمدون

منبع: محمد ابن حمدون

محمد ابن حمدون (۴۹۵ ـ ۵۶۲ هـ.ق) ادیب، شاعر و کاتب برجسته بغدادی قرن ششم (هجری قمری) بود.
خاندانش مشهور به علم و فضل بودند و پدر و دو برادرش ابونصر و ابوالمظفر نیز به کار کتابت و ادب اشتغال داشتند.
تحصیلات خود را نزد اسماعیل بن فضل جرجانی آغاز کرد
در زمان خلافت المقتفی لامراللّه شغل دیوانی گرفت و به مقام عارض العسکر، محاسب یا بازرس سپاه رسید.
ایشان در عهد المستنجد بالله به مشاورت ادبی و ریاست دیوان زمام (ناظر کل مالی) منصوب شد.
از شاگردان او می‌توان به پسرش ابوسعد حسن، احمد بن طارق و احمد بن حسن عاقولی اشاره کرد.
وی در ادب، شعر و تاریخ تبحر داشت و اثر معروفش التذکره الحمدونیه، مجموعه‌ای ارزشمند در تاریخ، ادب، نوادر و اشعار است.
ایشان در ماه ذی‌القعده سال ۵۶۲ (هجری قمری) در زندان درگذشت و در مقابر قریش در بغداد دفن شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد ابن حمدون
۲ – اساتید
۳ – فعالیت‌ها
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمد ابن حمدون

پاورپوینت کامل ابوالمعالی محمد بن حسن بن محمد

[۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۵.

[۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۷، ص۶۰.

[۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۲۶.

[۴] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۹۵.

[۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۱۷.

[۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۷۵.

[۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۸۰.

[۸] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۳، ص۳۲۳.

[۹] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۶۳.

ملقب به کافی الکفاه

[۱۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۸۰.

[۱۱] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۳۸۳.

و مشهور به ابن حمدون

[۱۲] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۷۴.

[۱۳] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۷۸.

[۱۴] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۲۵۳.

[۱۵] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۳۸۳.

ادیب، شاعر و کاتب

[۱۶] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۷۴.

[۱۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۷۸.

[۱۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۷، ص۶۰.

[۱۹] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۲۵۳.

[۲۰] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۳۸۳.

بغدادی

[۲۱] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۳۸۳.

که در ماه رجب سال ۴۹۵ (هجری قمری) متولد شد.

[۲۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۲۶.

[۲۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۹۵.

[۲۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۵.

[۲۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۱۷.

خاندانش مشهور به علم و فضل بودند و پدر و دو برادرش ابونصر و ابوالمظفر نیز به کار کتابت و ادب اشتغال داشتند.

[۲۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۸۰.

[۲۷] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۷۴.

[۲۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۲۷۸.

[۲۹] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۷، ص۶۱.

صفدی درباره خصوصیات اخلاقی او می‌نویسد: فردی خوش اخلاق و خوش معاشرت بود.

[۳۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۲۶۴.

۲ – اساتید

محمد از همان کودکی و در سال ۵۱۰(هجری قمری) نزد اسماعیل بن فضل جرجانی دانش آموخت.

[۳۱] ابن دبیثی، محمد بن سعید، المختصر المحتاج الیه، ج۱۵، ص۱۹.

[۳۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۷، ص۶۱.

۳ – فعالیت‌ها

ابوالمعالیدر زمان خلافت المقتفی لامراللّه (۵۳۰ ـ ۵۵۵ هـ.ق)، شغل دیوانی گرفت و به مقام عارض العسکر، محاسب یا بازرس سپاه رسید.

[۳۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۸۰.

[۳۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۷، ص۶۱.

وی پس از آن در شمار نزدیکان المستنجد (خلافت ۵۵۵ ـ ۵۶۶ هـ.ق) درآمد و با او در با