توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیه مُباهله دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیه مُباهله،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیه مُباهله :

آیه مباهله

مقالات مرتبط: آیه مباهله (مفردات‌قرآن).

‌آیه مباهله، به آیه ۶۱ سوره آل عمران اطلاق می‌شود که به مباهله میان پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و مسیحیان نجران اشاره دارد.
این آیه در جریان مناظره پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و مسیحیان نجران و ایمان نیاوردن آنان نازل شده و آنها را به مباهله دعوت کرد که در ابتدا مسیحیان حاضر به مباهله شدند ولی در روز موعود از مباهله خودداری کردند. بنا به نقل فریقین این آیه در شان امام علی (علیه‌السلام)، حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) و فرزندانش نازل شده و بیانگر فضیلت بسیار بزرگی از سوی خداوند متعال برای آنها است. در این آیه امام علی (علیه‌السلام) به عنوان نفس و جان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و فرزندان ایشان به عنوان فرزندان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) خوانده شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لغوی
۲ – حقیقت مباهله
۳ – ترجمه آیه
۴ – استدلال به آیه در فقه
۵ – استدلال ملا محمد حسن هردنگی در اثبات خلافت حضرت علی به استناد آیه مباهله
۶ – طرح شبهه
۶.۱ – پاسخ قسمت اول شبهه
۶.۲ – پاسخ قسمت دوم شبهه
۶.۳ – دلالت آیه بر منزلت اصحاب کساء
۷ – نتیجه‌گیری
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معنای لغوی

مباهله در اصل از ماده «بهل» بر وزن «اهل» به معنای رها کردن است. به همین جهت هنگامی که حیوان را، به حال خود واگذارند، و پستان آن را برای جلوگیری از نوشیدن نوزادش در کیسه قرار ندهند به آن حیوان «باهل» می‌گویند و «ابتهال» در دعا به معنای تضرع و واگذاری کار بر خدا است و گاه این واژه را به معنای «هلاکت و لعن و دوری از خدا» معنی کرده‌اند، آن نیز به خاطر رها کردن و واگذار نمودن بنده به جای خویش و خروج از سایه لطف خدا است.

[۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القران، ص۶۳، (دفتر نشر الکتاب، دوم، ۱۴۰۴).

[۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج۹، ص۲۳۰، (قم، انتشارات نسل جوان، دوم، ۱۳۷۴).

[۳] زمخشری، محمود، الکشاف، ج۱، ص۳۶۸، (بیروت دارالکتاب العربی، سوم، ۱۴۰۷).

۲ – حقیقت مباهله

مباهله به معنی نفرین کردن دو نفر به همدیگر است، به این ترتیب که وقتی استدلالات منطقی در مسئله دینی سودی نداشت، در یک‌جا جمع می‌شوند، و به درگاه خدا تضرع و از او می‌خواهند که دروغگو را رسوا سازد و مجازات کند.

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج۹، ص۲۳۰، (قم، انتشارات نسل جوان، دوم، ۱۳۷۴).

۳ – ترجمه آیه

«فَمَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَهَ اللّهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ؛

[۵] آل عمران/سوره۳، آیه۶۱.

هر گاه بعد از علم و دانش که درباره مسیح به تو رسیده، کسانی با تو به بحث و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت می‌کنیم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را فرا می‌خوانیم شما هم، زنان خویش را، ما از نفوس خویش دعوت می‌کنیم، شما هم از نفوس خود، آنگاه مباهله می‌کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می‌دهیم.»

۴ – استدلال به آیه در فقه

آیه «فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ …

[۶] ال عمران/سوره۳، آیه۶۱.

» بر جواز گرفتن خمس از سوى کسانى که از طرف مادر به جناب هاشم (جد پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)) انتساب پیدا مى‌کنند، استدلال شده است.
زیرا مراد از «أبنائنا» امام حسن و امام حسین (علیهماالسّلام) هستند که به نص آیه شریفه، از سوى مادرشان، فرزندان رسول خدا به شمار رفته‌اند.

[۷] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج۱۲، ص۴۰۱-۴۰۲.

۵ – استدلال ملا محمد حسن هردنگی در اثبات خلافت حضرت علی به استناد آیه مباهله

امّا اجماع، پس مسلّم انگاشته اجماع را جمعی از علما اهل سنّت حتی شارح جدید تجرید، ملّا علی قوشچی، تقریر کرده اجماعی را که خواجه فرمود که مراد علی است به اتفاق مفسّرین؛ و جواب داده، بعد از درماندگی، به اینکه کلامی در عموم مناقب آن بزرگوار نیست، لکن این معنی دلالت بر افضلیت به معنی زیادتی ثواب ندارد بعد از اتّفاق جاری مجرای اجماع بر افضلیت ابی¬بکر به این معنی.
مولوی شمس¬الدین هروی در کتاب خود که آن را ردالروافض نامیده، چند ایراد بر استدلال به این آیه کرده، اوّل آن است که در این آیه نسبت نفس علی به نبی نشده؛ چرا که انفس جمع، و «نا» هم جمع و اضافه جمع به جمع مقتضی توزیع. پس نفس نبی مضاف به نبی، و نفس علی به علی، و دیگر همین ایراد را به مثال¬های چند، سر و صورت داده به اعتقاد خود.
جواب این در کمال وضوح است. چرا که مناط استدلال این است که مراد از اَنفُسَنا علی علیه¬السّلام است به دلیل اختبار بیانیه که در تقریب استدلال گذشت. به ضمیمه اخبار دیگر که فرمود: نفس علی نفس من است؛ و اینکه کسی خود را نمی¬خواند. پس معنی اضافه، ملحوظ نیست. وانگهی که اضافه جمع به جمع نیست در این جا؛ چرا که «نا» ضمیر متکلم مع¬الغیر است و جمع نیست هرچند مفید متعدّد باشد، هر گردی گردو نیست. وانگهی اگر توزیع است، چنان که تو می¬گویی مولوی، چگونه تصحیح آن را در «ابناءَنا» و «نِساءَنا» می¬نمایی؟ حال اینکه همه اینها یک سبک دارد. مجرّد صلاحیت لفظ فی حدّ ذاته از برای توزیع باعث حمل بر توزیع نمی¬شود. در این جا که مراد مشخص و مقصود معین است.
دوّم آن است که بر تقدیر لزوم مساوات لازم می¬آید نبوّت علی کرّم¬الله وجهه. چه، نبوّت علی علیه¬السلام ممتنع لذاته نیست و نه ممتنع لغیره . زیرا که مستلزم محال لذاته نمی¬باشد. جواب این مطلب از تقریب استدلال به آیه معلوم شد. چه، مبنای استدلال، بودن اطلاق لفظ است. تشبیه بلیغ که اتّحاد در اظهر افراد را افاده می¬کند نه مساوات.

[۸] ملا محمد حسن هردنگی، تاملات کلامیه،۱۳۹۶، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی .

۶ – طرح شبهه

بعد از بیان مقدمه، به این مطلب اشاره می‌شود که مباهله چه ارتباطی با امام علی (علیه‌السّلام) و فرزندان او دارد؟

۶.۱ – پاسخ قسمت اول شبهه

ا