فایل کامل رمان زاغ PDF

توجه : این فایل به صورت فایل PDF (پی دی اف) ارائه میگردد و قابل خواندن بر روی موبایل و یا تبلت می باشد

 فایل کامل رمان زاغ PDF دارای ۱۲۳۷ صفحه می باشد

داستانی پر از هیجان و عشق که تا آخرین لحظه شما را به خودش وابسته می‌کند. شخصیت‌های جذاب و داستانی غیرقابل پیش‌بینی که هر خواننده‌ای را مجذوب خودش می‌کند. این رمان با نثری روان و زیبا نوشته شده و شما را به دنیای خودش می‌برد.

✨ این فایل به صورت PDF (پی دی اف) ارائه می‌گردد. دارای تنظیمات کامل و فهرست استاندارد می‌باشد و آماده پرینت یا مطالعه روی موبایل و کامپیوتر است. فایل کاملا فرمت‌بندی شده در استاندارد حرفه‌ای می‌باشد. پس فرصت را از دست ندهید و همین حالا سفارش دهید!

بخشی از متن فایل کامل رمان زاغ PDF :

مک‌کنزی، پس از آن‌که در سیزده‌سالگی پدرش به‌دست مافیا کشته شد، ناچار می‌شود به‌عنوان دختری یتیم در خیابان‌ها سر کند. برای زنده ماندن، به تنها میراث خانوادگی‌اش پناه می‌برد: بوکس. او سال‌ها در مبارزات زیرزمینی می‌جنگد تا خرج زندگی‌اش را درآورد و از گذشته‌ی دردناکش فرار کند. نُه سال بعد، وقتی دوست صمیمی‌اش به‌طرز مرموزی در یکی از کلاب‌های متعلق به مافیا ناپدید می‌شود، مک تصمیم می‌گیرد خودش دست‌به‌کار شود. او با نقاب یک رقاص، وارد آن کلاب می‌شود تا سرنخ پیدا کند. اما تقدیر مسیر دیگری برایش رقم زده مسیری که او را رودرروی لاکلن کروی، رئیس خونسرد و خطرناک کلاب و دستِ راست رهبر مافیای ایرلند قرار می‌دهد;

خلاصه‌ فایل کامل رمان زاغ PDF

نگاهشو معذب و شرمنده به زمین دوخت و بعد دوباره منو نگاه کرد و گفت: -ببخشید کرو ولی باید چیکار کنم؟ درد شونه م داشت منو میکشت. بعضی وقتا نیاز به صبر ایوب داشتم تا با این مردهای بی عرضه سروکله بزنم. -خودت فکر میکنی باید چه غلطی بکنی؟ برام هیچ اهمیتی نداره که الان وسط مراسم عروسی کوفتیشه. بگو همین الان پاشه بیاد اینجا. -چشم رئیس. به محض اینکه کانر رفت تا به وظیفه ش برسه، مردهای آبی پوش پلیس از راه رسیدن. با کلافگی پشت بار رفتم و به بطری ویسکی چنگ زدم. فعلا باید به عنوان مسکن به همین اکتفا میکردم. وقتی محلی که لاکلن توش زندگی میکرد رو تصور میکردم، یه جایی مثل “آدامز ویلج” یا شاید حتی “چارلزتون” به ذهنم میومد. اینا حدس های واضحی بودن که فکر هرکسی به اون سمت میرفت. اما وقتی ماشین وارد محله “بیکن هیل” شد، به شدت دچار شوک شدم.

هوشمندانه بود. یه خونه آجری کاملا معمولی که هیچکس بهش شک نمیکرد و همجوار سالن آدامز ویلج و چارلزتون دوتا از محله های نسبتا مرفه نشین و لاکچری بوستون هستن اما بیکن هیل یه محله خیلی گوگولی مگولی و خوشگله. عکساشونو میذارم اجتماعات بوستون و باغ عمومی شهر بود. این خونه میتونست متعلق به هر فرد معمولی باشه. آخه کی میتونست حدس بزنه توی این خونه که حتی یه بوته بزرگ گل رز جلوی درش بود، مافیای بزرگ ایرلند زندگی میکنه؟ از رونان پرسیدم: +اینجا خونه امن یا همچین چیزیه؟ رونان لب هاشو محکم روی همدیگه فشار داد و هیچی نگفت. مشخص بود که از ته دل، از اینکه منو به اینجا آورده بود راضی نیست و همین سکوت برای جواب دادن به سوالم کافی بود. لاکلن کرویی که اسمش دلهره و مرگ رو به قلب همه مینداخت توی یه خونه ویلایی آجری که هیچکس حتی برنمیگشت

برای بار دوم نگاهش کنه زندگی میکرد. کمی به جلو خم شدم و چند ضربه دلگرم کننده به شونه ساشا که توی خودش جمع شده بود زدم و گفتم: +ساشا؟ تو; اوم میخوای شمارمو محض احتیاط بهت بدم؟ سرشو یه کم برام خم کرد و جواب داد: -از قبل شماره ت رو گرفتم. لاکلن بهم دادش که اگر نیاز داشتم باهات تماس بگیرم. +خیلی خب پس; رونان مراقبت هست. مگه نه رونان؟ زیر لب غرید و منم در حینی که در ماشین رو باز میکردم تا پیاده بشم چشم غره ای بهش رفتم. وقتی دوتامون پیاده شدیم، مشتی به سینه ش کوبیدم و گفتم: +جدی گفتم! توی لعنتی باید مراقبش باشی. نیم نگاهی به ماشین که هنوز ساشا داخلش نشسته بود انداخت و دستمو که روی سینه ش قرار گرفته بود با شدت و سرعت کنار زد. یه جوری نگاهم میکرد که انگار دست من روی سینه ش نشونه خیانت یا همچین چیزیه. روانی عجیب و غریب.

گفت: تو نگران خودت و پرستاری کردن از لالکن باش. +باشه، باشه; نتونستم حرفمو تموم کنم چون منو از لای در خونه فرستاد داخل و درو پشت سرم بست. دو قدم جلو رفتم و با شنیدن فریاد های خشمگین سرجام خشکم زد. -من اینجا هیچی نمیبینم. -احمق بی عرضه تو فرق رو نمیتونی تشخیص بدی. اون کوفتی رو بده به من. با سرعت وارد نشیمن خونه شدم و دیدم مردهای زخمی توی تمام قسمت های خونه و روی هر میز و مبلی که به چشم میخورد ولو شده بودن. توی تمام قسمت های نشیمن و آشپزخونه پر از مردهای مجروح و در حال خونریزی بود و اونایی که هنوز سالم بودن سعی داشتن زخمی هارو مداوا کنن. لاکلن روی کاناپه بزرگ تک نفره ای نشسته بود و کمی به جلو خم شده بود. یکی دیگه از افرادش بالای سرش ایستاده بود و داشت به زخم شونه اش سیخونک میزد.