فایل کامل رمان وارثان بی نژاد PDF

توجه : این فایل به صورت فایل PDF (پی دی اف) ارائه میگردد و قابل خواندن بر روی موبایل و یا تبلت می باشد

 فایل کامل رمان وارثان بی نژاد PDF دارای ۴۶۸ صفحه می باشد

داستانی پر از هیجان و عشق که تا آخرین لحظه شما را به خودش وابسته می‌کند. شخصیت‌های جذاب و داستانی غیرقابل پیش‌بینی که هر خواننده‌ای را مجذوب خودش می‌کند. این رمان با نثری روان و زیبا نوشته شده و شما را به دنیای خودش می‌برد.

✨ این فایل به صورت PDF (پی دی اف) ارائه می‌گردد. دارای تنظیمات کامل و فهرست استاندارد می‌باشد و آماده پرینت یا مطالعه روی موبایل و کامپیوتر است. فایل کاملا فرمت‌بندی شده در استاندارد حرفه‌ای می‌باشد. پس فرصت را از دست ندهید و همین حالا سفارش دهید!

بخشی از متن فایل کامل رمان وارثان بی نژاد PDF :

در تاریکای دال فارن، جنگلی که نفرین در برگ و ساقه‌هایش تنیده، سرنوشت دو برادر، برخاسته از عشقی شکسته، در میان آتش دو سرزمین رقم می‌خورد: مارلیک، گرگی آزاد و ستیزه‌جو، با نگاهی افروخته از خشم، که قوانین قبیله را با دندان می‌بلعد; الیو، روباهی رام‌ناپذیر با دلی روشن از نور ماه، که حامل رازهایی است که نباید آشکار می‌شدند. وقتی خون گرگ و روباه در یک تن جاری شود، وقتی مرزها به جای کلام با شمشیر کشیده شوند، وقتی پیشگویان از انتقامی خون‌بار خبر دهند; چه بر جای می‌ماند؟ آینده‌ای نو که در دستان قانون‌شکنان می‌تپد، یا گذشته‌ای که سنت‌پرستان با خون پاس می‌دارند؟

خلاصه‌ فایل کامل رمان وارثان بی نژاد PDF

شب، با سکوتی سنگین و سرد، بر منطقه وسیع قبیله کفتارها سایه انداخته بود. مه نمناک به آرامی در میان شاخه های درختان بلند و پوسیده بالا میرفت و گاه گاهی با نسیمی سرد و سنگین همراه میشد که برگ های خشک را به لرزه می انداخت. در دل این تاریکی، دریک به آرامی روی شاخهی قطور یک درخت پیر نشست. شنل سیاهش، همچون سایهای از تاریکی، روی شانه هایش افتاده بود و به سختی میشد آن را از تاریکی شب جدا کرد. تیرکمانش را که تیرهایی به نوک آغشته به زهرهای مهیب داشت، کنار خود قرار داده بود؛ تیرهایی که اکنون به قصد اجرای نقشهی مرموز آریسا آماده بودند. دست هایش، برخلاف سردی هوا، گرم و لرزان از هیجانی بود که در عمق وجودش شعله میکشید خشم، نفرت، و البته تصمیمی که این بار فراتر از هر بار دیگر بود. نگاهش به سمت پایین دوخته شده بود؛ جایی که گله ای از کفتارهای زخم خورده و خشمگین گرد هم آمده بودند.

آنها با بدن های عضلانی و پوست زخمی، مسلح به اسلحه های بدوی و اما خطرناک، همچون سربازانی بیرحم به اطراف نگاه میکردند. در نزدیکی آتش های مشتعل، تکه های گوشت سرخ شده روی سیخ ها به آرامی میچرخیدند و بوی چربی داغ و دود سنگین فضای سرد شب را پر کرده بود. صدای غرش های کوتاه و زوزه های خفیف کفتارها میان زمزمه باد و ترکیدن هیزم ها به گوش میرسید. دریک، بدون آنکه حرکتی کند، به دقت هر جزئیات را میکاوید. چشم های زردش که زیر نور کم جان ماه کمی درخشید، هر حرکت کوچک را شکار میکرد؛ از نگاه های تیز دشمنان تا دستانی که روی اسلحه ها میلغزیدند، همه را با دقتی سرد و حساب شده ثبت میکرد. صدای خشخش برگ های خشک زیر پای کفتارها، ترکیبی از ریتمی وحشیانه و نظم نظامی به فضا داده بود؛ آنها مثل گله ای هماهنگ و آماده برای حمله بودند، اما هنوز نمیدانستند چه چیزی در انتظارشان است. دریک این را میدانست.

این تله ای بود که آریسا برایشان با دقت و خشم طراحی کرده بود؛ تله ای که قرار بود نه فقط بدن ها بلکه روحشان را نیز به زنجیر بکشد. ساعت ها در انتظار نشست؛ صبر و تمرکزی که به نظر برایش سنگین و کشنده بود، اما برای این لحظه هر چه باشد، آماده بود. نگاهش را به بالای گله دوخت و فکری سرد و خطرناک در ذهنش شکل گرفت. «امشب، همه چیز تغییر خواهد کرد». صدایش را فقط خودش میشنید، اما این جمله، همچون نغمهی تاریکی، در دل شب پیچید و آماده بود تا سرنوشت دال فارِن را به لرزه درآورد. کمی آنطرفتر، جایی که نور آتشهای افروخته بر پوستهای تیره و زرههای چرمی جنگجویان میتابید، سه سایه در دل تاریکی شب نمایان شدند؛ سه نفری که حضورشان فضای میدان را تغییر داد و حتی در دل خشم و خشونت، شکلی از هیبت و وقار را به ارمغان آوردند. اولین نفر، کاوریا بود زنی سیاهپوست با جذابیتی زمخت و مرموز. موهایش به طرز استادان های کوچک و محکم، به صورت بافته های ظریف و پرجزئیات درهم تنیده شده بودند

هر تار مو گویی داستانی از استقامت و قدرت را روایت میکرد. زره چرمی سیاه رنگی بر تن داشت که به خوبی شکل بدن ورزیده اش را نشان میداد و در همان حال، نشانی از قدرت و نفوذش بود. دستش پیاله ای پر از نوشیدنی تیره را نگه داشته بود؛ لبخندی سرد و مملو از اعتماد به نفس بر لبانش نقش بسته بود، در حالی که نگاهش بی وقفه به کتککاری دو کفتار میدوید که در نزدیکی، مثل بربرهای وحشی، در حال مبارزهای بیرحمانه و پر از خشم بودند. در کنار او، تارمیلا ایستاده بود؛ زنی با چهره ای آرام و سرد، بدون هیچ حرف یا تحرکی که حاکی از عصبانیت یا هیجان باشد. نگاهش نافذ و سنگین بود، انگار که همه چیز را از پیش میداند و منتظر نتیجه ای است که قطعی به نظر میرسد. سکوتش، به جای کمبود حضور، حس تسلط و فرمانده ی عمیقی را به اطرافیان القا میکرد؛ چشمانش مثل دو تکه یخ، زیر نور آتش میدرخشیدند و انگار به هر کدام از جنگجویان زیر نظرش، حکم زندگی و مرگ میداد.