فایل کامل رمان آوای نی PDF

توجه : این فایل به صورت فایل PDF (پی دی اف) ارائه میگردد و قابل خواندن بر روی موبایل و یا تبلت می باشد

 فایل کامل رمان آوای نی PDF دارای ۱۳۴۹ صفحه می باشد

داستانی پر از هیجان و عشق که تا آخرین لحظه شما را به خودش وابسته می‌کند. شخصیت‌های جذاب و داستانی غیرقابل پیش‌بینی که هر خواننده‌ای را مجذوب خودش می‌کند. این رمان با نثری روان و زیبا نوشته شده و شما را به دنیای خودش می‌برد.

✨ این فایل به صورت PDF (پی دی اف) ارائه می‌گردد. دارای تنظیمات کامل و فهرست استاندارد می‌باشد و آماده پرینت یا مطالعه روی موبایل و کامپیوتر است. فایل کاملا فرمت‌بندی شده در استاندارد حرفه‌ای می‌باشد. پس فرصت را از دست ندهید و همین حالا سفارش دهید!

بخشی از متن فایل کامل رمان آوای نی PDF :

ژانر رمان : عاشقانه

خلاصه رمان:

چه پارادوکس مضخرفی، من از دور کیک به دست و ناباور شایدم دلشکسته خیره بودم به صحنه رو به روم ولی آدمایی که دورم جمع بودن با شادی دست میزدن و رو به روم مردی بود که کنار ژیلا نشسته بود; مردی که بهم دروغ گفته بود و تمام احساسات من رو به بازی گرفته بود؛ پس اون یه مرد معمولی نبود!

قسمتی از داستان آوای نیاز تو :

در حال مرتب کردن خودش تو آینه آسانسور بود و من خیره بودم به تک تک حرکاتش; خودم رو که نمیتونستم گول بزنم ازش خوشم مییومد مخصوصا از رفتاراش; یهو سرش رو برگردوند طرفم اما نگاهم رو ازش نگرفتم که گفت: چیه؟!; چشمای باد کرده و قرمز دیدن داره؟ -نه; یه دختر بچه با

این شکل و شمایل دیدن داره! _من دختر بچم؟! سکوت کردم و هیچی نگفتم که صدای لابی گفتن آسانسور باعث شد نگاهم رو ازش بگیرم; همزمان خارج شدیم و سمت خروجی رفتیم که نگهبانی تا منو دید از جاش بلند شد!; با دیدنش اخمی کردم، هیچی دیگه همین رو کم داشتم; الان با سلام و

احوالپرسی گرمش همه چی و رو می‌کرد; پشت آوا رفتم تا ازش عقب تر باشم ولی نگهبانه تند تند سرش رو تکون داد و گفت: سلام حال شما خوبین آقای آریا; تا اومد جملش رو ادامه بده با دست اشاره کردم ساکت شه اما نفهمید و گفت: جان؟!; چیزی شده؟ آوا با تعجب سمتم برگشت که سریع رو

به نگهبانی گفتم: ممنون ما دیگه بریم! آوا رو هل دادم سمت خروجی و بیرون رفتیم و پوفی کشیدم که آوا به من گفت: خب با چی بریم؟ اومدم بگم معلومه با ماشین اما حرفم تو دهنم موند; دیگه خیلی ضایع بود با ماشین خودم که یه بارم گفتم مال خودم نیست و آریانمهر لطف کرده بهم داده بریم!;