پاورپوینت کامل الزیاده و الإحسان فی علوم القرآن

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الزیاده و الإحسان فی علوم القرآن دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الزیاده و الإحسان فی علوم القرآن،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الزیاده و الإحسان فی علوم القرآن :

۱
انگیزه نگارش۲
ساختار۳
سبک و روش نگارش۴
اهمیت کتاب۵
ضوابط و روش کار تحقیق۶
نسبت کتاب به مؤلف۷
گزارش محتوا۸
پانویس۹
منابع مقاله۱۰
وابسته‌ها

الزیاده و الإحسان فی علوم القرآن، نوشت محمد بن أحمد (ابن عقیله) (وفات ۱۱۵۰ق) است. این کتاب ده‌جلدی به‌عنوان یک دائرهالمعارف جامع در علوم قرآن شناخته می‌شود که ۱۵۴ نوع (باب یا بخش) را در بردارد و موضوعاتی را فراتر از آنچه در کتاب‌های پیشین مانند «البرهان» زرکشی و «الإتقان» جلال‌الدین سیوطی آمده است، پوشش می‌دهد که افزون بر جمع‌آوری مباحث پیشین، فواید لطیف و محسّناتی را که توسط قدما خلاصه شده بودند، در بردارد.

انگیزه نگارش

نویسنده در مقدمه بیان می‌کند که اثری جامع‌تر از کتاب جلال‌الدین سیوطی نیافتم به همین جهت برای تألیف این کتاب، از روش وی در «الإتقان» پیروی کرده، همه محتوای آن را آورده و مباحثی را که سیوطی از قلم انداخته یا به‌اختصار بیان کرده بود، اضافه و کامل کرده است و در این کار از مطالب نیکو، انواع لطیف و فایده‌های شریف بهره جسته و آ‌ن‌ها را سربسته و به‌اجمال آورده است. او می‌گوید که چنانچه می‌خواست آ‌ن‌ها را به‌تفصیل بیان کند، انواع کتابش به چهارصد نوع می‌رسید.[۱]‏.

ساختار

الزیاده و الإحسان فی علوم القرآن ۱۵۴ نوع (بخش) را در بردارد که به روش دائرهالمعارفی تنظیم شده است. ‏این اثر تمامی موضوعات علوم قرآن را که پیش از او مورد بحث قرار گرفته بود، دربرگرفته و مطالب آن به‌صورت مفصل و با نظم در انواع مختلف تدوین شده است.[۲]

سبک و روش نگارش

شیوه نگارش نویسنده دارای ویژگی‌های کلیدی زیر است: ۱. استناد گسترده و امانت در نقل؛
۲. افزودن و استدراک (تکمیل): او علاوه بر نقل، انواع جدیدی از علوم قرآنی را که در الإتقان سیوطی نبودند، اضافه کرده و این بخش‌ها را «الزیاده» نامیده است؛[۳]

‏۳. ساده‌سازی و تلخیص: در برخی موارد، مطالب منقول از الإتقان را با حفظ معنا و منظور، تلخیص کرده و در قالبی مرتب‌تر ارائه داده است؛[۴]‏

۴. بررسی و مناقشه علمی: ابن‌ عقیله فقط ناقل نبوده، بلکه در بسیاری از موارد به نقد و مناقشه با آرای سیوطی پرداخته و دیدگاه‌های خود را مطرح کرده است؛[۵]‏

۵. تنوع منابع: منابع نویسنده بسیار متنوع بوده و شامل کتب تفسیری (مانند «جامع البیان» طبری و «الکشاف» زمخشری)، حدیثی (مانند «صحیح بخاری» و «مسند احمد»)، فقهی و علوم زبان عربی می‌شود؛

۶. رویکرد نویسنده در استشهاد به «اسرائیلیات» همچون عالمان دیگری است که به درج این نوع احادیث در آثارشان بدون اینکه آن‌ها را ارزیابی نمایند، پرداخته‌اند؛[۶]

۷. البته ایرادی که به ابن‌ عقیله گرفته‌اند، این است که او اعتماد بیش از حدی به کتاب «الإتقان» سیوطی داشته است به گونه‌ای که هم انواع او را در کتابش، بدون اینکه به عنوان یک محدث و مفسر به نقد آن‌ها (مگر اندکی) بپردازد و ضعفشان را آشکار نماید، گنجانده است؛

۸. ابن‌ عقیله گاه آرایی را که برخاسته از آثار ضعیف و اعتماد بر آن‌هاست، در کتابش (بدون اینکه به نقدشان بپردازد) آورده است؛

۹. او در نوع ۴۵ کتاب، مجموعه‌ای از خواص قرآن را با اعتماد و نقل از دو اثر دیگر به نام‌های «منافع القرآن» تمیمی و «الدر النظیم» یافعی آورده است. این خواصِ منتسب به قرآن به گونه‌ای است که جان‌ها و عقل‌های سالم آن‌ها را نمی‌پذیرد و انکار می‌کند. حتی خود تمیمی هم گفته است که این‌ها را نزد برخی از حکمای هند فراگرفته است؛

۱۰. ایراد دیگر بر ابن عقیله، مستندنکردن اقوالی است که از کتاب «الإتقان» برگرفته و دراین‌باره به آن اعتماد نموده است؛[۷]

۱۱. پدید نقل زیاد و امانت در نقل از ویژگی‌های بارز «الزیاده و الإحسان» است. ابن‌ عقیله صرفاً یک ناقل نبوده، بلکه در بسیاری موارد با توجیه، ترجیح و اضافه‌کردن در نقل تصرف کرده است. البته نقدی به ابن‌ عقیله می‌شود به اینکه او گاهی پهنای یک نقل قول را بسیار می‌گستراند تا جایی که نقل برخی از «انواع» را کامل درج نموده تا به ده صفحه می‌رساند و حتی یک کلمه هم از آن نوع مورد نظر سخنی دیده نشود!؛[۸]

۱۲. روش نگارش ابن‌ عقیله سه گونه است: عرض موضوعات: وی عنوان نوع (علم) و موضوع آن را ذکر می‌کند و بسیاری از مباحثی را که سیوطی به صورت مستقل ذکر نکرده، اضافه می‌نماید.

نقل بالنص (عین عبارت): بیشتر مطالب منقول از الإتقان را دقیقاً با متن سیوطی نقل کرده است؛

نقل با تصرف (خلاصه و توضیح): گاهی در نقل از سیوطی تصرف کرده، برخی نکات مبهم یا آنچه توهم تناقض ایجاد می‌کرده را توضیح داده است؛

نقل همراه با تعلیق و توجیه اقوال: او گاهی اقوال منقول را نقد یا بر دیدگاه‌های سیوطی تعلیق زده است؛

ابن عقیله همچنین انواعی را بر الإتقان اضافه نموده است. برای نمونه در نوع نود و سوم مطالبی را که سیوطی در الإتقان ذکر نکرده بود، افزوده و به تخریج احادیث پرداخته است. [۹]

اهمیت کتاب

دلایل ارزشمندی این اثر عبارت‌اند از:

۱. جامعیت بی‌نظیر: این کتاب با داشتن ۱۵۴ نوع، یکی از بزرگ‌ترین و جامع‌ترین موسوعه‌ها در علوم قرآن شمرده می‌شود و تعداد ابواب و حُسن تبویب آن‌ها از آثار مشهور قبلی در این زمینه فراتر رفته است.

۲. تهذیب و تنقیح آثار پیشین: این کتاب به‌عنوان یک «تهذیب» (پیرایش) برای کتاب «الإتقان» جلال‌الدین سیوطی عمل کرده است، به‌طوری‌که نواقص آن را تکمیل نموده و ساختارش را نظام‌مندتر کرده است‏؛

۳. ابن‌ عقیله واژه‌های دشوار را به‌خوبی معنا نموده است؛

۴. خدمت به طالبان علم: این اثر با جمع‌آوری مواد علمی فراوان از منابع متعدد و اهمیت‌دادن به موضوعات گوناگون، منبعی ارزشمند و خدمتی بزرگ به کتابخانه مطالعات قرآنی برای طلاب و پژوهشگران به شمار می‌آید؛

۵. ابن‌ عقیله اهمیت ویژه