پاورپوینت کامل الإتباع

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الإتباع دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الإتباع،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الإتباع :

۱
اتباع چیست؟۲
امتیازات این کتاب۳
انگیزه تألیف۴
روش مصنف۵
نمونه مباحث۶
پانویس۷
منابع مقاله۸
وابسته‌ها

الإتباع، اثر عبدالواحد بن علی عسکری حلبی، مشهور به ابوالطیب لغوی (متوفی ‍۳۵۱ق)، ادیب و لغت‌شناس عرب، در بررسی آرایه اتباع و تأکید و اقسام و نمونه‌های آن در کلام عرب است.

اتباع چیست؟

اتباع، یکی از آرایه‌های ادبی است که برای آن تعریف‌های گوناگونی ارائه شده است. موجزترین آنها (گرچه جامع نیست)، تعریف احمد بن فارس در کتاب فقه اللغه است، به شرح زیر:

اتباع، آن است که به دنبال کلمه‌ای، کلمه‌ای دیگر که در وزن و حرف رویّ (آخرین حرف اصلی از کلمات هم‌آهنگ) مثل آن است، برای اشباع و تأکید آورده شود؛ مانند «حسن بسن»، که هر دو بر یک وزن هستند و حرف رویّ آنها نون مقید است.

می‌توان بحث پیرامون اتباع را با تکیه بر نظریه ابوالطیب، چنین مطرح کرد: اتباع، هم در اسماء وجود دارد و هم در افعال.

اتباع اسمی، بر دو گونه است:

تابع، متصل به متبوع و به معنای آن است یا معنایی ندارد (ضمنا این تابع، به‌گونه مفرد و مستقل نمی‌آید) که این خود بر دو گونه است:
تابع، با لفظ واحد بعد از متبوع می‌آید، مانند: «حسن بسن».
تابع، با دو لفظ بعد از متبوع می‌آید، مانند: «حسن بسن قسن». توجه: بسیاری از اوقات، کلمه تابع با میم آغاز می‌گردد، مانند: «صقر مقر»، «شذر مذر» و «هیاط میاط».
تابع، متصل به متبوع و دارای معناست (این نیز به‌‌گونه مفرد نمی‌آید)، مانند: «شیطان لیطان» (لیطان، به معنای ملعون است).

اتباع فعلی آن است که تابع به‌واسطه حرف عطف، منفصل از متبوع بیاید.

این قسم، خود بر دو گونه است:

تابع فعلی، لفظی واحد است و خود بر دو قسم است:
افعال (تابع و متبوع)، ظاهرند، مانند: «حیاک الله و بیاک.
افعال، مقدرند، مثل مصادری که افعال آنها در تقدیر است، مانند: «قبحا له و سقحا».
تابع فعلی، دو لفظ است، مانند: «لا بارک الله فی الشعوبی و لا تارک و لا دارک[۱].

امتیازات این کتاب

اشتمال بر کثرت شواهد برای آرایه اتباع؛
حسن تصنیف؛
حسن ترتیب: