پاورپوینت کامل دیوان الهذلیین

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دیوان الهذلیین دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دیوان الهذلیین،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دیوان الهذلیین :

۱
انگیزه تدوین دیوان۲
سبک نگارش۳
اهمیت کتاب۴
ساختار و محتوا۵
پانویس۶
منابع مقاله۷
وابسته‌ها

دیوان الهُذَلیّین، مجموعه‌ای سه جلدی از سروده‌های کهن و فصیح عربی است که آثار شاعرانی برجسته از قبیله هُذَیل همچون: ابوذؤیب، ساعده بن جُؤیه، اسامه بن حارث و شاعرانی دیگر از این قبیله را گردآوری کرده است. این اثر با شرح‌ها و تعلیقه‌های مفصلی که «احمد الزین» و «محمود ابوالوفا» داشته‌اند، عرضه شده است.

انگیزه تدوین دیوان

مصححان و ناشران خواسته‌اند نسخه‌ای دقیق و جامع از «دیوان الهذلیین» را فراهم آورند. هدف اصلی مصححان، برطرف‌کردن خطاها و ابهاماتی بوده که در چاپ‌های پیشین دیوان، وجود داشته است.

سبک نگارش

محتوای کتاب قصیده‌ها و قطعات شعری است که از فرم‌ها و قواعد سنتی سروده‌های عربی جاهلی و صدر اسلام پیروی می‌کنند. محققان نیز با شرح و تعلیق گسترده و با توضیح واژه‌های غریب، اصطلاحات دشوار و نکته‌های دستوری و بلاغی، فهم اشعار را آسان نموده‌اند و با ارجاع به شماری از روایات، که نشان‌دهنده دقت در تصحیح و مقایسه نسخه‌هاست و همچنین با تحلیل‌های زبانی و ریشه‌شناسی واژه‌ها رویکردی زبان‌شناسانه را ارائه نموده‌اند.

اهمیت کتاب

این دیوان، میراثی از شعر کهن عرب را با گردآوری اشعار شاعران برجسته قبیله هذیل، که از کهن‌ترین و فصیح‌ترین نمونه‌های شعر عربی بشمار می‌آید، پاس داشته و به غنای میراث ادبی جهان عرب کمک شایانی نموده است. سروده‌های هُذلیان مورد اهتمام راویان بزرگی چون «اصمعی»، پیشوایان سترگی مانند «شافعی» و نویسندگان سرآمدی همچون «ابوسعید سکری» و «ابوالفرَج اصفهانی» بوده است.

محققان نیز با شرح‌ها و تعلیقه‌های گسترده بر واژگان و نکات دستوری این دیوان، یک منبع غنی برای مطالعه زبان، نحو، صرف و بلاغت عربی کلاسیک فراهم آورده‌اند که به فهم پیچیدگی‌های لغت عرب کمک می‌کند و دریچه‌ای را به‌سوی شناخت جنبه‌های مختلف زندگی، آداب و رسوم، باورها و وقایع تاریخی قبایل عرب در دوران جاهلیت و اوایل اسلام می‌گشاید[۱].

ساختار و محتوا

جلد اول: این جلد بعد از مطالبی مقدماتی در معرفی دیوان، تاریخچه تصحیح و چاپ آن و ویژگی‌های نسخه‌ای که اثر حاضر را بر اساس آن تصحیح شده، سروده‌های ابوذؤیب و ساعده بن جؤیه را در خود جای داده است:
شعر ابوذؤیب، خُوَیلِ بن خالد، بخش عمده‌ای از «دیوان الهذلیین» را شکل می‌دهد. سروده‌های او مضامین گوناگونی را در بر دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به سوگ‌‌های تأثیرگذاری که پس از مرگ فرزندانش در بیماری طاعون سروده است، اشاره کرد[۲]. همچنین، توصیف‌های دقیقی از طبیعت، حیوانات وحشی و صحنه‌های شکار، مانند شکار گورخر، فراوان در اشعار او یافت می‌شود[۳].

شعرهای ابوذُؤیب، نه فقط دارای ارزش ادبی بالایی است، بلکه بینش‌هایی عمیق از زندگی، مرگ و مواجهه با تقدیر را نیز به خواننده منتقل می‌کند؛ برای نمونه، یکی از برجسته‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مضامین شعر عرب درباره «مرگ»، قصیده اوست که با مصرع:

«أَ مِنَ المَنُونِ وَ ریبِهَا تَتَوَجَّع» (آیا از مرگ و تردیدهای آن ناله می‌کنی؟)، آغاز می‌شود که بیانگر تأمل عمیق او در فناپذیری انسان و گریزناپذیری مرگ است[۴].

شعر دیگر او در «بیهودگی تدابیر و طلسم‌ها در برابر مرگ است:

إذا الْمَنیهُ أَنشَبَت أَظفَارهَا

ألْفَیتَ کلَّ تَمِیمَهٍ لَا تَنْفَعُ

(آنگاه که مرگ چنگال‌هایش را فرو می‌برد، هر تعویذی را بی‌فایده می‌یابی)[۵].

شعر ساعده، مانند یک تابلوی نقاشی بزرگ است که در آن، رنگ‌های تیره سوگ و ناگزیری مرگ با جزئیات دقیق و درخشان از طبیعت وحشی و صحنه‌های پرشور نبرد درهم آمیخته‌اند. این اثر هنری، در کنار به تصویر کشیدن مبارزات و احساسات انسانی، تأملاتی عمیق درباره تقدیر و اخلاقیات را نیز ارائه می‌دهد که او را به یکی از مهم‌ترین و فصیح‌ترین شاعران قبیله هذیل تبدیل کرده است. شعر او بازتابی دقیق از زندگی بادیه‌نشینی و دغدغه‌های مربوط به آن است؛ توصیفات زنده و دقیق از حیواناتی مانند: گرگ‌ها، روباه‌ها، اسب‌ها و شترهای قدرتمند که نمادی از قدرت، خطر یا سرسختی در محیط بیابان است و توجه به پدیده‌های طبیعی مانند: بادها، صاعقه، ابرها، آتش و آب و منظره‌های طبیعی همچون: صحرا و کوهستان بازتابِ زیست‌بوم اوست. عناصر دیگر شعر ساعده عبارت است از: جنگ و مسائل آن (مانند دلاوری، خون‌خواهی، پیامدهای خونین نبرد، تاکتیک‌های نظامی و جنگاوران)؛ احساسات و شرایط انسانی (مانند اندوه، ناامیدی، درد و جدایی، تاب‌آوری و رویارویی با چالش‌ها) و تأملات فلسفی و اخلاقی درباره زندگی، سرنوشت، حقیقت، عدالت و گناه و بینایی، برکت، هدایت، مسئولیت و توانایی[۶].
جلد دوم: در این جلد، سروده‌های شاعرانی چون المتنخل، عبدمناف بن ربع، صخر الغی، ابوالمثلّم، حبیب اعلم، ابوکبیر، ابوخراش، امیه بن ابی‌عائذ، اسامه بن الحارث، ساعده بن جؤیه، ابوالعیال و بدر بن عامر گردآوری شده است:
شعر منتخل، مالک بن عُوَیمِر بن عثمان، در وصف حیوان، زمین، هوا و ماه آسمان است که از آن‌ها در وصف زندگی روزمره بهره می‌گیرد[۷]. منتخل مرثیه‌ای را هم برای پدرش سروده است[۸].
سروده‌های عبدمناف بن ربع، بیشتر در وصف نبرد و جنگاوری، اسب‌ها و نحوه ضربه ‌زدن به دشمنان است. او در اشعار خود به توصیف قدرت و هیبت جنگاور در میدان جنگ و همچنین به نقش اسب در نبرد اشاره می‌کند[۹].
در شعر صخر، این دست‌مایه‌ها دیده می‌شود: توصیف دردی پنهان در قلب و احساساتی مانند بی‌رمقی و خستگی؛ نمادی از فقر یا سختی؛ ارزش‌های اخلاقی؛ طغیان و استغنای آدمی؛ ثروت و فقر؛ نبرد بر سر قدرت؛ بیان دغدغه‌های اجتماعی و توصیف طبیعت[۱۰].
سروده‌های حبیب اعلم (برادر صخر)، جزئیات محیط طبیعی و حرکت حیوانات را نشان می‌دهد و در برخی از آن‌ها مضامین «رثا» یا «تأملات فلسفی» دیده می‌شود[۱۱].
ابوکبیر، کنیه عامر بن حلیس است[۱۲]. ‏یکی از سروده‌های او در وصف «پیری» است:

أَ زهَیر هَلْ عَنْ شَیبَهٍ مِنْ مَقْصَرٍ

أَمْ لاَ سَبیِلَ إِلَى الشَّبَابِ الْمُدْبِرِ

(ای زهیر! آیا از پیری گزیری هست؟ یا هیچ راه بازگشتی به جوانی رو به زوال نیست