پاورپوینت کامل عتبات عالیات عرش درجات

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عتبات عالیات عرش درجات دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عتبات عالیات عرش درجات،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عتبات عالیات عرش درجات :

۱
انگیز نویسنده۲
ساختار کتاب۳
محتوای کتاب۴
روش پژوهش اسناد۵
راهنمای دسترسی به اسناد۶
پانویس۷
منابع مقاله۸
وابسته‌ها

عتبات عالیات عرش درجات، نوشته سید علی موجانی است. او اسناد مربوط به عتبات مقدس عراق را از سده‌های اخیر که در مخازن دولتی ایران، عثمانی، ترکیه و عراق یافت می‌شود، گرد آورده است تا رویکرد دولت‌های زمانه را نسبت به تحولات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی عتبات عالیات بررسی کند.

انگیز نویسنده

موجانی می‌خواهد میراث شیعه را در برابر تلاش شومی که دولت عثمانی و سپس حکومت بعثی عراق به نابودی آن در حوز عتبات عالیات اقدام می‌کرده‌اند، با گردآوری اسنادی که در سه حوزه حاکمیتی ایران، عراق و ترکیه است، تثبیت کند.[۱]‏

ساختار کتاب

کتاب با مقدمه و یک پیشگفتار آغاز می‌شود. سپس چگونگی دسترسی به اسناد به همراه نمون اسناد عرضه می‌گردد. متن اصلی با عنوان «فهرست» نمایش داده شده و در پایان، فهرست اعلام ضمیمه گشته است.

محتوای کتاب

گفتنی است که «عراق» در میان کشورهای عربی جایگاهی برجسته با ویژگی‌هایی چشمگیر دارد، به‌گونه‌ای که می‌توان از آن به «تاثیرگذارترین سرزمین عربی خاور میانه» یاد کرد؛ از یک‌سو آمیختگی تمدن ایرانی با فرهنگ و باورهای عربی و ترکی در خاک عراق و از سوی دیگر جوشش فرهنگ و شکوفایی مذهب تشیع در کنار مزارات امامان معصوم(ع) و حتی رشد برخی نحله‌ها همچون مکاتب صوفیان اقتضا می‌کند که کاوشی مستند دربار رابطه عتبات با تحولات سده‌های اخیر انجام گیرد.[۲]‏نویسنده می‌گوید: «چون کار مطالع اسناد عتبات عالیات را آغاز کردم، با حقایقی به مراتب دردناک‌تر و سختی‌هایی جانگدازتر روبه‌رو شدم؛ اسناد و مدارکِ هر دو جانب ایرانی و عثمانی نشان می‌دهند که سیل زوار و شیفتگانْ فارغ از خطرات راه و بیماری‌های در کمین، هزاران هزار و هر ساله با پای پیاده مسیر زیارت دُردانه‌های عترت نبوی(ص) را درمی‌نوردند و بیم خطر را به جان می‌خریدند.»[۳]‏او سپس شرحی در باب مدارک و اسناد آرشیوهای تاریخی ایران و عثمان ‌می‌دهد و می‌گوید: «درک تاریخ تحولات امروزی برخی از مناطقی چون عراق بی‌توجه به بازشناسی رخدادهای گذشته و بدون اتکا بر اسناد رسمی دشوار می‌نماید». نویسنده می‌پرسد که «عامل پیوستگی جامعه ایران با تحولات عراق در کجای تاریخ ما ریشه دارد؟» آنگاه به ضرورت بازنگری تاریخ شهرهای شیعی عراق به منظور مقابله با تهاجمی که طی سه قرن گذشته برای تغییر هویت بافت اجتماعی-فرهنگی این مناطق روی داده است، می‌رسد.[۴]‏

بررسی اسناد آرشیوهای دولتی دو کشور ترکیه (یادگار خلافت عثمانی) و ایران از متقن‌ترین روش‌های پژوهش در حوزه مطالعاتی عتبات عالیات و تحولات اجتماعی-سیاسی دور معاصر و پیش از آن است؛ اسناد موجود نشان می‌دهد که عثمانیان در مدیریت امور شهرهای کربلا، سامرا، کوفه، نجف و کاظمین به کنش‌های شیعیان این مناطق و حوزه‌های پیرامونی آن‌ها نگاه ویژه‌ای داشته‌اند. همچنین، مسائلی مانند تعرض و تعدی‌ عرب‌های بدوی (سلفیان نجد) در دست‌اندازی و گاه تخریب اماکن مقدس و نیز رسیدگی به امور موقوفات این بلاد مجموعه‌ای متنوع از گزارش‌ها، فرمان‌ها و احکام اداری را در منابع خلافت عثمانی و حکومت‌های ایرانی فراهم آورده است. اسناد نشان می‌دهد که حکومت بعثی عراق به نوعی پاکسازی یا منحرف‌سازی در هم وجوه اجتماعی و اعتقادی شیعیان دست می‌زده است که در اجرای طرح‌های آبادانی یا عمرانی، به تغییر بافت تاریخی شهرهای شیعی نمود می‌یافته است. در حوزه ایران با روی کار آمدن دودمان صفوی، حساسیت عثمانیان نسبت به عتبات فزونی گرفت. افول صفویه تنفسی به رقیب بخشید. پس از آن، نادرشاه و کریم‌خان خواستند تا پیوستگی سیاسی-فرهنگی میان دو خط «عراق عرب» و «عراق عجم» را نگه دارند اما ستیزه‌های داخلی فرصت‌ها را سوزاند. با این حال، گزارش‌های سال‌های حاکمیت عثمانی و آنچه در قلمرو پاشایان و والیان بغداد و بصره و قائم‌مقامی کربلا، نجف و سامرا می‌گذشت، حضور هویت و فرهنگ ایرانی در عتبات عالیات را برجسته نشان می‌دهد که خود تهدیدی برای دولت سنی عثمانی بوده است برای همین، عثمانیان سیاست «ایرانی‌زدایی» را پیش گرفتند. مکاتبه‌هایی که میان «باب عالی» با این نواحیِ آن روزگار انجام شده است، پرده از روی این سیاست کنار می‌زند؛ برخی از آن‌ها عبارتند از: پرسش‌ها و استعلام‌های مکرر در بار تحرکات ایرانیان و زمین‌ها و مستملکات آنان؛ زیر نظر گرفتن وضعیت مدارس علوم دینی؛ رهگیری کنش‌های شاهزادگان و اعیان ایرانی مجاور کربلا و ایجاد محدودیت برای ایشان در کارهایی مانند مجاورشدن، خرید اراضی، احداث بناها و مانند این‌ها؛ ایجاد ممانعت بر سر راه انتقال سرمایه‌های ایرانی که برای عمران و آبادانی اماکن مقدس و آسانی مسیر دسترسی زائران به عتبات انجام می‌شد (مانند جلوگیری از بازسازی پل کهنه و آسیب‌دید رودخان دیاله)؛ سختگیری با ایرانیان مقیم و تبدیل تابعیت آنان، که زمینه‌ساز کوچ و نفی بلدشان می‌گشت (حمایت ایران از اتباع خود مهم‌ترین و پرچالش‌ترین نشست‌های رسمی ایران و عثمانی در مذاکرات «ارزروم» بود)؛ وضع عوارض و شهریه‌های گوناگون بر ایرانیان مقیم یا زوّار و حتی بر جنازه‌های انتقالی از ایران؛ پیگیری