پاورپوینت کامل شرح مقاصد

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شرح مقاصد دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شرح مقاصد،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شرح مقاصد :

۱
ساختار۲
ویژگی‌ها و معایب کتاب۳
نسخه‌شناسى۴
پانویس۵
وابسته‌ها

شرح المقاصد شرحى است بر کتاب المقاصد که توسط خود مؤلف سعدالدین مسعود بن عمر بن عبدالله تفتازانى و به سبک المواقف قاضى عضدالدین ایجى تنظیم شده است.تألیف این کتاب، در سال ۷۸۴ ه‍.ق در شهر سمرقند به اتمام رسیده است.

این کتاب یکى از مهم‌ترین منابع کلامى به حساب مى‌آید که براساس مذهب اشعرى تألیف شده است.

این کتاب که خلاصه‌اى است از تمام مباحث مطرح شده از طرف متکلمین متقدم بر مؤلف در تمام مدارس کلامى بعنوان کتاب درسى تدریس مى‌شد و تا همین اواخر حتى در حوزه‌هاى شیعه این کتاب را تدریس مى‌نمودند.

شرح مقاصد را مى‌توان یکى از بهترین کتب تفتازانى دانست زیرا آنچه در این کتاب‌آمده،ثمر حدود نیم قرن تألیف و تدریس اوست.

بر این کتاب حواشى و شروح متعددى نوشته شده است که از آن جمله مى‌توان به حاشی مولى الیاس بن ابراهیم سینابى، حاشی خضر شاه منتشاوى(متوفى ۸۵۳)، تعلیق مولى احمد بن موسى خیالى و حاشی مولانا مصلح‌الدین معروف به حسام‌زاده اشاره کرد.همچنین این کتاب را محمد بن محمد دلجى خلاصه کرده و مقاصد المقاصد نام نهاده است.

ساختار

مؤلف مباحث کتاب را به ۶ مقصد تقسیم مى‌کند.او مى‌گوید آنچه از علم کلام مورد بحث واقع شده است یا مربوط به سمعیات است(مقصد ششم) و یا مربوط به عقلیات مختص به واجب تعالى است(مقصد پنجم).

حال عقلیات، یا مختص به ممکن جوهر است(مقصد چهارم) و یا مختص به ممکن عرض است(مقصد سوم) و یا از عقلیاتى است که به هیچ‌یک از مباحث سابق اختصاص ندارد(مقصد دوم) و یا هیچ یک از مقاصد کلامى نبوده بلکه از مبادى آن است(مقصد اول) اما تفصیل مقاصد:

المقصد الاول فى المبادى، که از سه فصل تشکیل یافته است:

فصل اول مقدمات:مؤلف در فصل اول، علم کلام را تعریف کرده، موضوع و مسائل و غایت آن را بیان مى‌کند.او اثبات مى‌کند که علم کلام اشرف علوم است و علت اختلاف در علم کلام را مورد بحث قرار مى‌دهد.

فصل دوم:این فصل به مباحث پیرامون علم اختصاص دارد.مؤلف علم را تعریف و تقسیم کرده و از تصورات ضروریه بحث مى‌کند.

فصل سوم:در این فصل مؤلف از نظر بحث مى‌کند.نظر را تعریف و تقسیم کرده و نظر صحیح و فاسد را شرح مى‌دهد.همچنین شرائط نظر صحیح و کیفیت حصول معرفت الله از نظر را بیان مى‌کند.او نظر را به تصورى و تصدیقى تقسیم کرده در مورد هرکدام توضیح مى‌دهد.المقصد الثانى فى الامور العامه، این مقصد از سه فصل تشکیل یافته است:

فصل اول:این فصل به مباحث وجود و عدم اختصاص یافته است.مؤلف ابتدا اثبات مى‌کند که تصور هم وجودى بدیهى است و هم وجودى مشترک است بین هم موجودات و زائد است بر ذات.سپس او وجود را به عینى، ذهنى، لفظى و خطى تقسیم کرده و وجود ذهنى را اثبات مى‌کند.او قائل است که وجود مرادف ثبوت است، معدوم ثبوت ندارد و هرگونه واسطه بین وجود و عدم را نفى مى‌کند.او ادل قائلین به حال را بیان کرده و به تک‌تک آنها جواب مى‌دهد.او اثبات مى‌کند که تمایز اعدام تنها در عقل است و هریک از وجود و عدم مى‌توانند محمول یا رابطه واقع شوند.

فصل دوم:این فصل به مباحث ماهیت اختصاص یافته است.مؤلف ابتدا ماهیت را تعریف کرده، سپس آن را به «ماهیت به شرط شىء»،«شرط لا» و «لا بشرط» تقسیم مى‌کند.در ادامه هریک از این اقسام را تعریف و اثبات مى‌کند.او در تقسیم دیگرى ماهیت را به بسیط و مرکب تقسیم کرده و اثبات مى‌کند که ماهیت مجعول است.

فصل سوم:مؤلف در این فصل به لواحق وجود و ماهیت مى‌پردازد.او طى پنج منهج از تعین، وجوب و امتناع و امکان، قدم و حدوث، وحدت و کثرت، علیت و معلولیت بحث مى‌کند.

المقصد الثالث فى الاعراض:مؤلف مباحث مربوط به اعراض را در پنج فصل بیان مى‌کند.

الفصل الاول:این فصل به مباحث کلى در رابطه با اعراض اختصاص یافته است.مؤلف ابتداء اثبات مى‌کند که هرموجودى یا قدیم است و یا حادث و هرحادثى یا جوهر است یا عرض و بعد اعراض را تقسیم کرده و در تعداد آنها مناقشه مى‌کند.سپس او اثبات مى‌کند که عرض قیام به نفس ندارد، از محلى به محلى دیگر منتقل نمى‌شود، هیچ عرضى نمى‌تواند قائم به عرض دیگر باشد و اعراض همیشه در حال تغیر هستند.

الفصل الثانى:مؤلف در این فصل از «کم» و احوال آن بحث مى‌کند.او ابتداء احکام کلى کم همچون قبول قسمت کردن آن بحث کرده سپس زمان و مکان آن را شرح مى‌دهد.

او ادل قائلین به زمان و نقد آنها را بیان مى‌کند و اختلافى را که بین متکلمین و فلاسفه در این امر وجود دارد، مطرح مى‌کند.او در مبحث مکان، مکان را تعریف کرده و از خلاء بحث مى‌کند.

الفصل الثالث:مؤلف در این فصل که به مباحث«کیف» اختصاص دارد، ابتدا کیف را تعریف کرده و آن را به چهار قسم تقسیم مى‌کند:کیفیات محسوسه، کیفیات نفسانیه، کیفیات مختصه به کم و کیفیات استعدادیه.سپس هریک از آنها را تعریف کرده و انواع آنها را بیان مى‌کند.او در ذیل کیفیات نفسانیه بحث نسبتا مفصلى دربار علم و ادراک بیان مى‌کند.

الفصل الرابع:این فصل به مسائل پیرامون «أین» اختصاص یافته است.مؤلف‌ابتدا أین را تعریف کرده و اقوال فلاسفه را در مورد آن بیان مى‌کند سپس مباحثى پیرامون حرکت، سکون و اقسام حرکت بیان مى‌کنند.

الفصل الخامس:مؤلف در این فصل مابقى اعراض، یعنى اضافه، متى، وضع، ملک، أن یفعل و أن ینفعل را مورد بحث قرار داده است.

المقصد الرابع فى الجواهر:این فصل از یک مقدمه و دو مقاله تشکیل یافته است.

مقدمه در مورد اقسام جوهر و تعریف آن مى‌باشد و مقال اول آن به مباحث پیرامون جسم اختصاص یافته است.این مقاله از دو فصل تشکیل یافته است که در فصل اول پیرامون احکام کلى جسم و در فصل دوم در مورد اقسام اجسام بحث مى‌کند.مؤلف در فصل اول طى پنج مبحث وجود جوهرى را در جسم که قابل انقسام نیست، و متناهى بودن اجزاء جسم را اثبات مى‌کند و جزء لا یتجزى را نفى نموده و از احکام جسم سخن مى‌گوید.مؤلف در فصل دوم جسم را به مرکب و بسیط و جسم بسیط را به فلکى و عنصرى تقسیم مى‌کند.او در این فصل طى ۴ تقسیم بحث مى‌کند از بسائط فلکى و عنصرى و مرکبات داراى مزاج و بدون مزاج.

او در قسم اول وجود محدد را و کروى بودن آن را اثبات مى‌کند و از فلک ثوابت، اقطاب اربعه، علل خسوف و کسوف و سائر مباحثى که به نحوى با افلاک مرتبط است سخن مى‌گوید.در قسم دوم از بسائط عنصرى که عبارت هستند از آب، آتش، هوا و زمین، بحث مى‌کند.او آراء حکماء را در این رابطه مورد مناقشه قرار داده و طى ۳مبحث به احکام عناصر و کیفیت تأثیر و تأثر آنها مى‌پردازد.همچنین در قسم سوم و چهارم از مرکباتى که مزاج ندارند و از مرکباتى که داراى مزاج هستند صحبت مى‌کند.

مؤلف مقال دوم خود را به جواهر مجرده اختصاص داده است که از