پاورپوینت کامل جستارهایی در مدرسه کلامی قم

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جستارهایی در مدرسه کلامی قم دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جستارهایی در مدرسه کلامی قم،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جستارهایی در مدرسه کلامی قم :

۱
ساختار۲
پانویس۳
منابع مقاله۴
وابسته‌ها

جستارهایی در مدرسه کلامی قم، مجموعه مقاله‌هایی است از نویسندگان مختلف زیر نظر محمدتقی سبحانی که هریک بُعدی از ابعاد و مسئله‌ای از مسائل مرتبط با مدرسه کلامی قم را پژوهش نموده و به کوشش سید حسن طالقانی عرضه شده است.

ساختار

کتاب در سه فصل سامان‌دهی شده است.

فصل اول (شکل‌گیری):

این فصل مشتمل است بر:

مدرسه کلامی قم: سید حسن طالقانی در این مقاله اندیشه کلامی امامیه در طول تاریخ و چگونگی شکل‌گیری «مدرسه کلامی قم» را بررسی کرده است. این مدرسه ریشه در «مکتب حدیثی کوفه» داشت و به‌تدریج با مهاجرت محدثان کوفی به قم، هویت مستقل خود را به‌عنوان یکی از مراکز مهم حفظ و ترویج حدیث اهل‌بیت(ع) در قرن سوم هجری قمری پیدا کرد و با رویکرد حدیث‌محور و اجتناب از انحرافات فکری و کلامی، بر حفظ و نشر روایات امامان تأکید داشت[۱]. برای همین، بر اساس «اصول حدیثی» و تمرکزی که بر «میراث حدیثی اهل‌بیت(ع)» شد، در مقایسه با مکاتب کلامی دیگر کمتر به جدل‌های عقلی و استدلال‌های محض پرداخت و بدین‌گونه از سایر حوزه‌های فکری (همچون مدرسه کوفه) متمایز شد. مهاجرت محدثان از کوفه به قم، به‌ویژه «خاندان اشعری»، نقش مهمی در شکل‌گیری و تقویت این مکتب حدیثی در قم داشته است[۲]. این مهاجرت‌ها زمینه را برای تبدیل قم به مرکزی برای علوم حدیث و فقه شیعه فراهم آورد[۳]. نویسنده در این‌باره، نقش چهره‌های کلیدی مانند «احمد بن محمد بن عیسی اشعری» و «سعد بن عبدالله اشعری قمی» را در انتقال میراث حدیثی از کوفه به قم برجسته می‌کند. همچنین به رویکردهای این مدرسه در مواجهه با اندیشه‌های غلو و نقش آن در حفظ و گسترش میراث اهل‌بیت اشاره دارد[۴].
خاندان اشعری و تأثیر آن بر سیر تحول مکتب حدیثی قم: نوشته سهیلا پیروزفر و محمدمهدی آجیلیان مافوق است. این دو نویسنده، مهاجرت اشعریان از کوفه به قم و دلایل آن را بررسی کرده، تأثیر فرهنگی و علمی آنان بر محیط فکری قم را شرح می‌دهند[۵]. این خاندان با حفظ و انتقال میراث حدیثی اهل‌بیت(ع) و تعمیق کلام امامیه در قم، از ستون‌های مکتب حدیثی قم شناخته می‌شوند[۶]. این مقاله به بررسی طبقات مختلف محدثان اشعری و ارتباط آنان با ائمه می‌پردازد[۷]. خاندان اشعری، اصالتی کوفی داشتند و در پی فشارهای سیاسی و مذهبی در کوفه در قرن سوم هجری قمری به قم مهاجرت کردند[۸]. آنان در این شهر با تکیه بر حدیث اهل‌بیت(ع) و مبارزه با غلو، پایه‌های فکری این مکتب را تقویت کردند[۹].
مالک بن عامر از نخستین مهاجران اشعری به قم است و هویت حدیثی این شهر را شکل داده است[۱۰]. این خاندان رابطه نزدیکی با ائمه(ع) داشتند و بسیاری از روایات آنان از امامان معاصرشان جوادالائمه(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) نقل شده است[۱۱]. این ارتباط، اعتبار حدیثی آنان را افزایش داد. حضور اشعریان در قم، نه‌تنها به تقویت مکتب حدیثی کمک کرد، بلکه هویت فکری شهر قم را به سمت رویکردی حدیث‌محور بُرد[۱۲].
اخراج راویان از قم؛ اقدامی اجتماعی یا اعتقادی: نوشته سید حسن طالقانی است. او به واقعه تاریخی بیرون‌ راندن برخی از راویان از قم در اوایل سده سوم هجری، می‌پردازد. آنان به غلوّ درباره ائمه و یا ضعف حدیثی متهم بودند. طالقانی انگیزه‌های این دسته از راویان را تحلیل می‌کند. وی این رویداد را در بستر تحولات فکری و اجتماعی قم جای می‌دهد و به این پرسش که «آیا این اخراج ریشه‌های عقیدتی داشته یا صرفاً یک اقدام اجتماعی بوده است؟» پاسخ می‌دهد[۱۳].
نویسنده به نقش محوری احمد بن محمد بن عیسی اشعری در این اخراج‌ها اشاره می‌کند[۱۴]. وی دلایل و پیامدهای این اقدام را از دیدگاه‌های مختلف بررسی می‌نماید[۱۵]. یکی از اصلی‌ترین دلایل، اتهام غلو بود. مکتب حدیثی قم در آن زمان به‌شدت با غالیان مقابله می‌کرد و هرگونه افراط در مورد جایگاه ائمه(ع) را انحراف از مسیر صحیح دین می‌دانست. برخی تحلیل‌ها این اخراج‌ها را دارای ابعاد اجتماعی و سیاسی نیز می‌دانند[۱۶]. حضور این افراد در جامعه قم می‌توانست موجب بروز اختلافات داخلی و تضعیف موقعیت مکتب حدیثی قم شود. این اقدام نوعی دفاع از هویت دینی و اجتماعی قم در برابر جریان‌های فکری متضاد بود. این اخراج‌ها، به‌منظور حفظ میراث حدیثی صحیح و پالایش آن از روایات ضعیف و غالی صورت گرفت. هدف اصلی، تقویت بنیان‌های اعتقادی و حدیثی جامعه شیعه در قم بود. برخی نیز بر این باورند که اخراج برخی از راویان، صرفاً به دلیل اتهام غلو نبوده و ممکن است دلایل دیگری مانند ضعف حدیثی یا حتی رقابت‌های شخصی و سیاسی نیز در آن نقش داشته باشند[۱۷].
فصل دوم (اندیشه‌ها و آثار): این فصل، مشتمل است بر:
انتقال میراث حدیثی کوفه به قم؛ جایگاه و ن