پاورپوینت کامل هرمنوتیک در مباحثه گادامر و هابرماس

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل هرمنوتیک در مباحثه گادامر و هابرماس دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل هرمنوتیک در مباحثه گادامر و هابرماس،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل هرمنوتیک در مباحثه گادامر و هابرماس :

۱
انگیزه نگارش۲
ساختار۳
سبک نگارش۴
اهمیت کتاب۵
گزارش محتوا۶
پانویس۷
منابع مقاله۸
وابسته‌ها

هرمنوتیک در مباحث گادامر و هابرماس, نوشت ماندانا چگنی فراهانی (متولد ۱۳۶۰ش) است. او یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مباحثات فلسفی قرن بیستم (۱۹۶۷م) میان دو فیلسوف معاصر، هانس گئورگ گادامر(۲۰۰۲-۱۹۰۰م) و یورگن هابرماس(متولد ۱۹۲۹) را در زمین «هرمنوتیک فلسفی» بررسی و بازخوانی کرده است.

انگیزه نگارش

نویسنده کوشیده است با بازخوانی مباحث مهم میان گادامر و هابرماس در زمین هرمنوتیک، راهی به درون گفتگوی فلسفی دو فیلسوفی که نام هر یک به‌گونه‌ای با «گفتگو» گره‌خورده است، باز کند. آنچه بیش از هر چیز در نگارش این نوشتار و همراهی با این دو فیلسوف برای نگارنده آموزنده بوده و انگیز چاپ این نوشتار نیز شده است، مشق «گفت‌وگو» با عطف نظر به «منطق پرسش‌وپاسخ»، در عین توجه به «تناهی» و محدودیت‌های گزیر ناپذیر وجود آدمی بوده است؛ محدودیت‌هایی که اگر تصدیق شوند، افق پاسداشت «حق دیگری» را می‌گشایند و اگر نادیده گرفته شوند، افق فهم را به‌کلی تیره‌وتار می‌کنند.[۱]بدین ترتیب باید گفت قصد این نوشتار، نگاهی دوباره به هرمنوتیک فلسفی و محک‌زدن آن به‌واسطه نظرگاه انتقادی هابرماس است.[۲]

ساختار

این کتاب یک پیشگفتار، یک‌سخن آغازین و چهار فصل است. نویسنده در سه فصل به بررسی مفاهیمی چون مکتب تحصلی و عینیت‌گرایی، جایگاه سنت و حجیت در هرمنوتیک فلسفی، کلیت هرمنوتیک فلسفی و جایگاه زبان می‌پردازد و در فصل یا «سخن پایانی» موضع‌گیری‌هایی را که در قبال این مباحثه انجام‌یافته است به همراه پاسخ به مهم‌ترین انتقاد ارائه داده، سپس نتیجه‌گیری می‌کند.

سبک نگارش

شیوه نگارش این کتاب این ویژگی‌ها را در بردارد: رویکرد تحلیلی و مباحثه‌ای: سبک نگارش، ماهیت مناظره‌ای دارد و مباحثه میان گادامر و هابرماس و بررسی جزئیات دیدگاه‌های دو فیلسوف را بر مبنای «نقد و پاسخ» بازخوانی و سازماندهی می‌کند. همچنین، نویسنده تلاش کرده است تا افزون بر ارائ دیدگاه‌های دو فیلسوف، به گفت‌وگوی درونی میان آن‌ها نیز توجه کند. این نوشتار حاصل رساله کارشناسی‌ارشد نگارنده است. [۳]

اهمیت کتاب

نشانه‌های ارزشمندی این اثر عبارت‌اند از: «بررسی یک مناقش فکری کلیدی» که یکی از مهم‌ترین مواجهه‌های فکری معاصر در زمین هرمنوتیک بین گادامر (سنت هرمنوتیک فلسفی) و هابرماس (سنت نقد اجتماعی) است؛ تعمیق فهم مفاهیم بنیادینی چون «سنت» و «حجیت» در هرمنوتیک گادامر و نقد این مفاهیم توسط هابرماس؛ تبیین رابط هرمنوتیک فلسفی با علوم اجتماعی و نقش آن در حوزه‌های معرفت‌شناسی و نقد ایدئولوژی. نویسنده زمین اصلی مباحثه میان این دو فیلسوف را تمرکز اصلی بر تضاد دیدگاه هابرماس (که به دنبال آزادی‌بخشی و نقد ایدئولوژی از طریق نظری انتقادی است) با هرمنوتیک فلسفی گادامر (که بر نقش سنت، اقتدار و پیش‌داوری در فهم تأکید دارد) ترسیم می‌کند.[۴] البته، در کنار پرداختن به نقدهای هابرماس به هرمنوتیک فلسفی و پاسخ گادامر، تأملی به جنبه‌های جامعه‌شناختی و سیاسی مباحثه نیز می‌شود.[۵]

گزارش محتوا

این نوشتار، هرمنوتیک فلسفی گادامر را مبنا گرفته و در برابر نقدهای هابرماس قرار داده است. البته نویسنده نمی‌خواهد به جزئیات تاملات فلسفی و یا جامعه‌شناختی و سیاسی هابرماس و یا هم ابعاد فلسف گادامر بپردازد. مباحث میان این دو اندیشمند با نگارش مقال «مروری بر حقیقت و روش» هابرماس آغاز شد. نویسنده این پرسش را پیش می‌کشد که «چرا هابرماس به هرمنوتیک فلسفی روی آورد و چه انتظاری از آن داشت؟». او می‌گوید که خاستگاه اندیش هابرماس «مکتب فرانکفورت» است و خواهان ارائه تصویری واضح از یک جامعه جهانی بهتری است که خودکامگی در آن نباشد. هابرماس در پی بنیان‌نهادن یک «نظری انتقادی معطوف به عمل» است. او مکاتب جامعه‌شناسی معاصر را اسارت عرصه‌های شناخت و عملی می‌داند که در دام نگره‌های مکتب تحصلی (positivism پوزیتیویسم) گرفتار آمده‌اند. همچنین، جامعه معاصر غرب را جامعه‌ای بحران‌زده می‌داند که عقلانیت ابزاری (instrumental rationality) بر آن چیره گشته است. این استیلای علم‌گرایی بر حوزه‌هایی جز علوم‌تجربی (مانند سیاست، اخلاق، اقتصاد و…)، ذات اصلی روابط و ماهیت انسانی را نابود کرده و مجالی را برای استیلای قدرت‌های خودکامه بر افراد انسانی فراهم آورده است. او می‌خواهد جایگاه سوبژکتیو سوژه را بازگرداند برای همین به نگر تفسیری هرمنوتیک نزدیک شده است و در این کار، هرمنوتیک گادامر را می‌پسندد؛ زیرا ویژگی غیر تأملی مکتب تحصلی را نشان می‌دهد و رویکردی به زبان عادی/متعارف (Ordinary Language) دارد و نیز مفاهیمی مانند تاریخ تأثیروتأثر (effective history) و آگاهی از تاریخ تأثیروتأثر (effective historical consciousness) را پیش می‌کشد. همچنین، با روشن‌کردن سوی کاربردی «فهم» قادر است حوز فهم بشری را دست‌کم در علومی غیر