پاورپوینت کامل آیه ۹ سوره قارعه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیه ۹ سوره قارعه دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیه ۹ سوره قارعه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیه ۹ سوره قارعه :

محتویات

۱ ترجمه های فارسی
۲ ترجمه های انگلیسی(English translations)
۳ معانی کلمات آیه
۴ نزول
۵ تفسیر آیه
۶ پانویس
۷ منابع

ترجمه های فارسی

جایگاهش در قعر هاویه (جهنم) است.

پس جایگاه و پناهگاهش هاویه است،

پس جایش «هاویه» باشد.

جایگاهش در هاویه است.

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

his home will be the Abyss.

His abode shall be the abyss.

A bereft and Hungry One will be his mother,

Will have his home in a (bottomless) Pit.

معانی کلمات آیه

هاویه: از نامه‌اى آتش است، اصل هوى به معنى سقوط مى‌‏باشد، طبرسى در علت آن فرموده انسان را از بالا به پائین عذاب ساقط مى‏‌کندو نیز فرموده: «المهواه التی لا یدرک قعرها».[۱]

نزول

شأن نزول آیات ۶ تا ۹:

محمد بن العباس بعد از دو واسطه از امام على بن موسى الرضا علیه‌السلام و ایشان از اجداد گرامى خود نقل فرمایند که آیات ۶ و ۷ درباره على بن ابى‌طالب علیه‌السلام نازل گردیده و آیات ۸ و ۹ درباره فاسقین نزول یافته است.[۲]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

الْقارِعَهُ «۱» مَا الْقارِعَهُ «۲» وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَهُ «۳» یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ «۴» وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ «۵» فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ «۶» فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ «۷» وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ «۸» فَأُمُّهُ هاوِیَهٌ «۹» وَ ما أَدْراکَ ما هِیَهْ «۱۰» نارٌ حامِیَهٌ «۱۱»

«۱» حادثه کوبنده. «۲» آن حادثه کوبنده چیست؟ «۳» و تو چه دانى آن حادثه کوبنده چیست؟ «۴» روزى که مردم مانند پروانه‌ها پراکنده باشند. «۵» و کوهها مانند پشمِ رنگارنگِ زده شده. «۶» پس هر کس کفّه‌هاى (عمل خیرش در) ترازویش سنگین باشد، «۷» پس او در زندگى رضایت بخشى است. «۸» ولى هر کس کفّه‌هاى (کار خیرش در) ترازویش سبک باشد، «۹» پس در آغوش آتش است. «۱۰» و تو چه دانى آن چیست؟ «۱۱» آتشى سوزان.

نکته ها

«قارعه» از «قرع» به معناى کوبیدن چیزى بر چیزى است. یکى از نام‌هاى قیامت، «قارعه» است، زیرا با صیحه‌ى کوبنده آغاز مى‌شود و عذاب آن کوبنده است.

در روایات مى‌خوانیم: حضرت على علیه السلام و فرزندان معصومش، میزان و معیار سنجش‌

جلد ۱۰ – صفحه ۵۷۵

اعمال انسان‌ها در قیامت هستند. «۱»

شاید دلیل آنکه کلمه «موازین» به صورت جمع آمده، این باشد که کارهاى گوناگون انسان با ابزارهاى گوناگون سنجیده مى‌شود و هر کار، میزان مخصوص به خود را دارد.

«موازین» جمع «میزان» به معناى وسیله سنجش است و روشن است که اعمال انسان، امرى مادى و داراى وزن و جرم نیست که با ترازوهاى معمولى سنجیده شود، بلکه هر دسته از اعمال انسان، معیار سنجش مخصوص به خود دارد.

مادر براى همه فرزندان، مأوى و پناهگاه است، اما در آنجا مادر و پناهگاه گروهى از انسان‌ها دوزخ است.

«هاوِیَهٌ» از «هوى» به معناى سقوط است و دوزخ، محلّ سقوط گروهى است.

«حامِیَهٌ» از «حمى» به معناى شدّت حرارت است.

کوه‌هاى رنگارنگ در اثر قطعه قطعه شدن و خورد و خاک شدن، مثل پشم زده رنگارنگ مى‌شوند. «کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ» «منفوش» از «نفش» به معناى باز کردن و کشیدن پشم است تا آنجا که اجزاى آن از هم بگسلد. «۲»

سبک و سنگینى مخصوص مادیات نیست. لذا به سخنان بى‌محتوى مى‌گویند: سخن سبک. شاید مراد از «ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ» و «خَفَّتْ مَوازِینُهُ» ارزش و کیفیّت عمل باشد و شاید هم مراد، قلّت و کثرت آن باشد.

حضرت على علیه السلام فرمودند: مراد از سبکى عمل، کم بودن عمل و مراد از سنگینى عمل، زیادى آن است. «قله الحساب و کثرته» «۳»

شخصى سلمان را تحقیر کرد که تو کیستى و چیستى؟ پاسخ داد: اول من و تو نطفه و آخر

«۱». بحارالانوار، ج ۷، ص: ۲۵۲.

«۲». تفسیر راهنما.

«۳». احتجاج طبرسى، ج ۱، ص ۳۶۳. به نقل راهنما.

جلد ۱۰ – صفحه ۵۷۶

من و تو مردار است. این دنیاست، اما در قیامت، «من ثقلت موازینه فهو الکریم و من خفت موازینه فهو لئیم» «۱» هر کس میزان او سنگین باشد، تکریم مى‌شود و هر کس سبک باشد، تحقیر و ملامت خواهد شد.

پیام ها

۱- قیامت، کوبنده مستکبران و روحیه‌هاى متکبّرانه است. «الْقارِعَهُ مَا الْقارِعَهُ»

۲- قیامت فراتر از فکر بشر است. حتى پیامبر بدون بیان الهى از آن خبر ندارد. «وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَهُ»

۳- قیامت روز تحیّر و سرگردانى بشر است. «کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ»

۴- بهشت را به بها دهند نه بهانه. «مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ»

۵- زندگىِ سراسر شاد، مخصوص قیامت است. زیرا در دنیا در کنار کامیابى‌ها، دغدغه بیمارى، سرقت، حسادت، از دست دادن و گذرا بودن هست. «عِیشَهٍ راضِیَهٍ»

۶- رضایت از زندگى، از نشانه‌هاى جامعه بهشتى است. «فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ»

۷- مبناى کیفر و پاداش، عمل است که با ترازوى عدل سنجیده مى‌شود. ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ‌ … خَفَّتْ مَوازِینُهُ‌

«والحمدللّه ربّ العالمین»

«۱». تفسیر نور الثقلین.

جلد ۱۰ – صفحه ۵۷۸

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)

فَأُمُّهُ هاوِیَهٌ «۹»

فَأُمُّهُ هاوِیَهٌ: پس مأواى او هادیه است و آن درکه‌اى است، زیرتر همه درکات جهنّم.

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

الْقارِعَهُ «۱» مَا الْقارِعَهُ «۲» وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَهُ «۳» یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ «۴»

وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ «۵» فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ «۶» فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ «۷» وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ «۸» فَأُمُّهُ هاوِیَهٌ «۹»

وَ ما أَدْراکَ ما هِیَهْ «۱۰» نارٌ حامِیَهٌ «۱۱»

ترجمه‌

آن کوبنده،

چیست آن کوبنده‌

و چه میدانى تو که چیست آن کوبنده‌

روز که میباشند مردم مانند پرندگان کوچکى که گرد چراغ میگردند و پراکنده میشوند

و میباشند کوهها مانند پشم رنگارنگ زده شده‌

پس اما کسیکه سنگین باشد مقدار کارهاى خوب او

پس او در زندگانى رضایت بخش خواهد بود

و اما کسیکه سبک باشد مقدار کارهاى خوب او

پس جایگاه اصلى او هاویه است‌

و چه میدانى تو که چیست آن‌

آتشى است که گرمى آن بسیار است.

تفسیر

خداوند سبحان در این سوره شریفه باز بعضى از اوضاع و اهوال قیامت را بیان فرموده باین تقریب که آن روز و وقتى که کوبنده است دلهاى مردم را بفزع و هول و افلاک و کواکب را بانشقاق و انحطاط که باین مناسبت بقارعه نامیده شده چیست آن و براى اهمیّت و عظمت امر آن پرسش از حقیقت آن شده و بجاى ضمیر براى مزید تهویل و تجلیل اسم ظاهر تکرار شده است و باز بهمین غرض فرموده و چه میدانى تو اى پیغمبر حقیقت و کنه آنرا بتفصیل چون امر آن بالاتر و برتر از آنست که دانش کسى بکنه آن برسد بلى اجمالا آنچه را خداوند بآن خبر داده از اوضاع آن عالم میدانى و چه قدر فرق است بین عیان و بیان آن روزى است که تمام مردم مانند پرندگان کوچکى که گرد چراغ در شب تابستان جمع میشوند و پریشان و سر گردان گشته بال و پر سوخته و ر