پاورپوینت کامل آیه ۱۱ سوره قارعه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیه ۱۱ سوره قارعه دارای ۷۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیه ۱۱ سوره قارعه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیه ۱۱ سوره قارعه :

محتویات

۱ ترجمه های فارسی
۲ ترجمه های انگلیسی(English translations)
۳ معانی کلمات آیه
۴ تفسیر آیه
۵ پانویس
۶ منابع

ترجمه های فارسی

هاویه همان آتش سخت سوزنده و گدازنده است.

آتشی بسیار داغ و سوزاناست.

آتشى است سوزنده.

آتشى است در نهایت گرمى.

آتشی است سوزان!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

It is a scorching fire!

A burning fire.

Raging Fire.

(It is) a Fire Blazing fiercely!

معانی کلمات آیه

حامیه: به شدت با حرارت و سوزنده. حمى: حرارت شدید.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

الْقارِعَهُ «۱» مَا الْقارِعَهُ «۲» وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَهُ «۳» یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ «۴» وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ «۵» فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ «۶» فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ «۷» وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ «۸» فَأُمُّهُ هاوِیَهٌ «۹» وَ ما أَدْراکَ ما هِیَهْ «۱۰» نارٌ حامِیَهٌ «۱۱»

«۱» حادثه کوبنده. «۲» آن حادثه کوبنده چیست؟ «۳» و تو چه دانى آن حادثه کوبنده چیست؟ «۴» روزى که مردم مانند پروانه‌ها پراکنده باشند. «۵» و کوهها مانند پشمِ رنگارنگِ زده شده. «۶» پس هر کس کفّه‌هاى (عمل خیرش در) ترازویش سنگین باشد، «۷» پس او در زندگى رضایت بخشى است. «۸» ولى هر کس کفّه‌هاى (کار خیرش در) ترازویش سبک باشد، «۹» پس در آغوش آتش است. «۱۰» و تو چه دانى آن چیست؟ «۱۱» آتشى سوزان.

نکته ها

«قارعه» از «قرع» به معناى کوبیدن چیزى بر چیزى است. یکى از نام‌هاى قیامت، «قارعه» است، زیرا با صیحه‌ى کوبنده آغاز مى‌شود و عذاب آن کوبنده است.

در روایات مى‌خوانیم: حضرت على علیه السلام و فرزندان معصومش، میزان و معیار سنجش‌

جلد ۱۰ – صفحه ۵۷۵

اعمال انسان‌ها در قیامت هستند. «۱»

شاید دلیل آنکه کلمه «موازین» به صورت جمع آمده، این باشد که کارهاى گوناگون انسان با ابزارهاى گوناگون سنجیده مى‌شود و هر کار، میزان مخصوص به خود را دارد.

«موازین» جمع «میزان» به معناى وسیله سنجش است و روشن است که اعمال انسان، امرى مادى و داراى وزن و جرم نیست که با ترازوهاى معمولى سنجیده شود، بلکه هر دسته از اعمال انسان، معیار سنجش مخصوص به خود دارد.

مادر براى همه فرزندان، مأوى و پناهگاه است، اما در آنجا مادر و پناهگاه گروهى از انسان‌ها دوزخ است.

«هاوِیَهٌ» از «هوى» به معناى سقوط است و دوزخ، محلّ سقوط گروهى است.

«حامِیَهٌ» از «حمى» به معناى شدّت حرارت است.

کوه‌هاى رنگارنگ در اثر قطعه قطعه شدن و خورد و خاک شدن، مثل پشم زده رنگارنگ مى‌شوند. «کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ» «منفوش» از «نفش» به معناى باز کردن و کشیدن پشم است تا آنجا که اجزاى آن از هم بگسلد. «۲»

سبک و سنگینى مخصوص مادیات نیست. لذا به سخنان بى‌محتوى مى‌گویند: سخن سبک. شاید مراد از «ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ» و «خَفَّتْ مَوازِینُهُ» ارزش و کیفیّت عمل باشد و شاید هم مراد، قلّت و کثرت آن باشد.

حضرت على علیه السلام فرمودند: مراد از سبکى عمل، کم بودن عمل و مراد از سنگینى عمل، زیادى آن است. «قله الحساب و کثرته» «۳»

شخصى سلمان را تحقیر کرد که تو کیستى و چیستى؟ پاسخ داد: اول من و تو نطفه و آخر

«۱». بحارالانوار، ج ۷، ص: ۲۵۲.

«۲». تفسیر راهنما.

«۳». احتجاج طبرسى، ج ۱، ص ۳۶۳. به نقل راهنما.

جلد ۱۰ – صفحه ۵۷۶

من و تو مردار است. این دنیاست، اما در قیامت، «من ثقلت موازینه فهو الکریم و من خفت موازینه فهو لئیم» «۱» هر کس میزان او سنگین باشد، تکریم مى‌شود و هر کس سبک باشد، تحقیر و ملامت خواهد شد.

پیام ها

۱- قیامت، کوبنده مستکبران و روحیه‌هاى متکبّرانه است. «الْقارِعَهُ مَا الْقارِعَهُ»

۲- قیامت فراتر از فکر بشر است. حتى پیامبر بدون بیان الهى از آن خبر ندارد. «وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَهُ»

۳- قیامت روز تحیّر و سرگردانى بشر است. «کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ»

۴- بهشت را به بها دهند نه بهانه. «مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ»

۵- زندگىِ سراسر شاد، مخصوص قیامت است. زیرا در دنیا در کنار کامیابى‌ها، دغدغه بیمارى، سرقت، حسادت، از دست دادن و گذرا بودن هست. «عِیشَهٍ راضِیَهٍ»

۶- رضایت از زندگى، از نشانه‌هاى جامعه بهشتى است. «فَهُوَ فِی عِیشَهٍ راضِیَهٍ»

۷- مبناى کیفر و پاداش، عمل است که با ترازوى عدل سنجیده مى‌شود. ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ‌ … خَفَّتْ مَوازِینُهُ‌

«والحمدللّه ربّ العالمین»

«۱». تفسیر نور الثقلین.

جلد ۱۰ – صفحه ۵۷۸

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)

نارٌ حامِیَهٌ «۱۱»

بعد از آن، تفسیر آن فرماید:

نارٌ حامِیَهٌ: آتشى است که گرمى و سوزش آن به غایت رسیده. در روایت واقع شده درکه هاویه عمیقه‌اى است براى هوى اهل جهنم‌ «۱».

تنبیه- مفسرین را در کیفیت وزن اقوالى است:

۱- ظاهر شود براى حسنات و سیئات، علامتى در دو کفه، و مشاهده کنند.

۲- صحائف اعمال.

۳- ظاهر شود براى حسنات و سیئات، صورت سیئه.

۴- مراد به وزن، ظهور قدر و منزلت مؤمن و پستى و ذلت کافر.

۵- در احتجاج: از حضرت صادق علیه السّلام سؤال از میزان شد، فرمود «العدل» «۲» ۶- مراد حساب است، و معنى سنگینى و سبکى آن کمى و بسیارى آن است.

۷- در کتاب کافى و بعض کتب اخبار: مراد، انبیاء و اوصیاءاند، چنانچه حضرت صادق علیه السّلام فرماید: «هم الانبیاء و الاوصیاء» «۳» و در روایتى فرماید: «نحن موازین القسط لیوم القیمه» مائیم موازین عدل روز قیامت. «۴» بنابراین در اصل میزان شکى نیست و اعتقاد به آن واجب است که یکى از مواقف معروفه قیامت است که به امر حق تعالى نصب موازین مى‌شود، به جهت سنجیدن اعمال صالحه و طالحه بندگان.

علامه مجلسى (رحمه اللّه) بعد از نقل اخبار وارده فرماید: ممکن است‌

«۱» منهج الصادقین، چ سوم، ج ۱۰، ص ۳۳۰.

«۲» احتجاج طبرسى، (چ نجف- ۱۳۸۶)، ج ۲، ص ۹۸.

«۳» بحار الانوار چ جدید، ج ۲۴ باب ۵۲ روایت ۴ ص ۱۸۸، بنقل از کافى ج ۱ ص ۴۱۹ روایت ۳۶.

«۴» در این مورد به بحار الانوار ج ۴۲ ص ۱۸۷ باب ۵۲ و، ج ۷، باب المیزان ص ۲۴۲ مراجعه کنید.

جلد ۱۴ – صفحه ۳۲۴

تأویل بعض اخبار به اینکه انبیاء و اوصیا حاضرند نزد میزان و حاکمند بر آن، پس ما ایمان مى‌آوریم به میزان و رد مى‌نمائیم علم آن را به حمله علم قرآن ائمه هدى علیهم السّلام و مکلف نیستیم به دانستن آنچه واضح نیست بر ما به صریح برهان. «۱» تبصره- صاحبان بصیرت را این سوره مبارکه بینائى است به داستان عالم قیامت و اعلان عمومى به جزاى اعمال از طاعات و عبادات و منهیات و محرمات به موازنه اعمال، و اخبار به نتیجه آن به بیان آنکه هر که سنگین شود اعمال او به ترجیح حسنات، پس او در زندگانى است خشنود گردیده به تمام جهات، و آنکه سبک باشد میزان اعمال او به سبب غلبه سیئات بر حسنات، پس بازگشت او به هاویه است که در نهایت شدت عقوبت و نقمت است. به مرتبه‌اى که فرماید: «وَ ما أَدْراکَ ما هِیَهْ» چه چیز دانا کرد تو را تا بدانى چیست هاویه؟ زیرا عقل، کنه و حقیقت آن را در نیابد.

عبرت- کتاب کافى به اسناد خود روایت نموده از حضرت صادق علیه السّلام: گذشت حضرت عیسى بن مریم به شهرى که مرده بودند اهل آن تماما حتى پرندگان و جنبندگان آن، فرمود: آگاه شوید ایشان نمرده‌اند، مگر به سخط و غضب و اگر مرده بودند متفرقین، هر آینه یکدیگر را دفن مى‌کردند. پس حواریون گفتند: یا روح اللّه بخوان خدا را اینکه زنده فرماید آنها را، تا خبر دهند ما را تا به اعمال خود. حضرت عیسى دعا نمود، ندا شد بخوان آنها را. حضرت در شب ندا نمود اى اهل این قریه. پس جواب داد مجیبى «لبیک یا روح اللّه و کلمته» فرمود و یحکم چه بوده است اعمال شما؟ گفت: عبادت طاغوت و محبت دنیا با خوف کمى و آرزوى درازى و غفلت در لهو و لعب. فرمود: چگونه بود دوستى شما به دنیا؟ گفت: مثل دوستى بچه به مادرش، هر گاه رو مى‌آورد، خوشحال مى‌شدیم و مسرور مى‌گردیدیم و چون پشت مى‌کرد، گریان و محزون مى‌شدیم. فرمود: چگونه بود عبادت شما به طاغوت؟ گفت: اطاعت اهل‌

«۱» بحار الانوار، چ جدید، ج ۷، باب المیزان، ص ۲۵۳.

جلد ۱۴ – صفحه ۳۲۵

معصیت. فرمود: چگونه شد عاقبت امر شما؟ گفت: «بتنا لیلتنا فى عافیه و اصبحنا فى الهاویه» خوابیدیم شب به سلامتى و صبح کردیم در هاویه.

فرمود: هاویه چیست؟ گفت: سجّین، فرمود: سجّین چیست؟ گفت: کوهى است از سنگ کبریت افروخته مى‌شود بر ما تا روز قیامت. فرمود: چه گفتید شما، چه گفتند جواب شما؟ گفت: گفتیم بر گردانید ما را به دنیا تا زهد نمائیم در آن، جواب دادند دروغ گوئید. فرمود واى بر تو چرا تکلم ننمود مرا غیر از تو از میان ایشان؟ گفت: یا روح اللّه ایشان ملجم‌اند به لجام آتشین، به دست ملائکه غلاظ و شداد و من در ایشان بودم و لکن از آنها نبودم در عمل. چون عذاب نازل شد، مرا هم فرا گرفت و من در کنار جهنم به موئى آویخته‌ام. نمى‌دانم به جهنم خواهم افتاد، یا نجات یابم. حضرت عیسى متوجه حواریّین شد فرمود: یا اولیاء اللّه اکل الخبز الیاس بالملح الجریش و النّوم على المزابل خیر کثیر مع عافیه الدّنیا و الاخره. «اى دوستان خدا، خوردن نان خشک با نمک ناسائیده و خوابیدن بر مزابل، خیر بسیارى است با سلامتى دنیا و آخرت» «۱» (فتأمّل).

«۱». اصول کافى ج ۲ کتاب الایمان و الکفر باب حب الدنیا و الحراص علیها ص ۳۱۸ روایت ۱۱.

جلد ۱۴ – صفحه ۳۲۶

ج۱۴، ص۳۲۷

سوره یکصد و دوم « (التکاثر)»

سوره التکاثر- این سوره مبارکه مدنى و نزد بعضى مکى است.

عدد آیات- هشت آیه به اجماع.

عدد کلمات- بیست و هشت.

عدد حروف- یکصد و بیست.

ثواب تلاوت- ثواب الاعمال- از حضرت صادق علیه السّلام من قرء سوره الهیکم التّکاثر فى فریضه کتب اللّه له اجر مائه شهید و من قرئها فى نافله کتب له اجر خمسین شهیدا و صلّى معه فى فریضته اربعون صفا من الملئکه. هر که قرائت کند «سوره الهیکم التکاثر» را در نماز واجب، مى‌نویسد خدا براى او اجر صد شهید را و هر که قرائت کند آن را در نماز مستحبى، مى‌نویسد براى او اجر پنجاه شهید را. و نماز گزارند با او در نماز واجبى چهل صف از ملائکه‌ «۱».

(به شرط تأمل در آیات آن و عمل به مقتضیات آن نه به صرف قرائت فقط.) چون حق تعالى در سوره سابقه ذکر قیامت فرمود، در این سوره ذکر کسى را که کثرت مال و قبیله او را از یاد قیامت باز داشته، مى‌فرماید:

«۱» ثواب الاعمال و عقاب الاعمال چ حیدرى ۱۳۹۱- ص ۱۵۳- روایت اول.

جلد ۱۴ – صفحه ۳۲۸

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

الْقارِع