پاورپوینت کامل یوسف بن محمد توزری (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یوسف بن محمد توزری (مقاله‌دوم) دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یوسف بن محمد توزری (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل یوسف بن محمد توزری (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل یوسف بن محمد توزری (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: یوسف بن محمد توزری.

یوسف بن محمد توزری (۴۳۳ ـ ۵۱۳ هـ.ق) از علما و فقهای بزرگ قرن پنجم و ششم (هجری قمری) بود.
او در فقه، اصول دین و تصوف به شهرت رسید و اعتقاد عمیقی به کتاب احیاء العلوم غزالی داشت.
وی در شهرهای مختلفی از جمله فاس و سجلماسه سکونت داشت و در کنار تدریس، به نوشتن آثار دینی و علمی نیز پرداخته بود.
از اساتید ایشان به ابوالحسن لخمی اخذ، سقراطیسی و عبدالجلیل ربعی می‌توان اشاره کرد.
ابوعمران موسی بن حماد صنهاجی، ابوعبداللّه محمد بن رمانه مفتی فاس ابوبکر و محمد پسران مخلوف بن خلف اللّه از شاگردان وی بودند.
مهم‌ترین اثر او قصیده‌ای به نام المنفرجه است که در آن به رفع مشکلات و غم‌ها پرداخته شده و بسیاری از مردم معتقدند این قصیده حاوی اسم اعظم است.
ایشان در سال ۵۱۳ (هجری قمری) در قلعه بنی‌حماد درگذشت و برخی نیز سال وفات او را ۵۴۳ (هجری قمری) ذکر کرده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی یوسف بن محمد توزری
۲ – جایگاه علمی و معنوی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی یوسف بن محمد توزری

ابوالفضل یوسف بن محمد بن یوسف توزری تلمسانی مشهور به ابن نحوی

[۱] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ج۱، ص۴۳۹.

[۲] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۳۴۶.

[۳] سرکیس، یوسف الیان، معجم مطبوعات العربیه، ج۱، ص۲۶۶.

[۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۲۴۷.

[۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۵۱.

[۶] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۳۳۴.

منسوب به توزر، شهری در افریقیه از اعمال تونس بود.

[۷] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۳۳۴.

[۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۲۴۷.

[۹] سرکیس، یوسف الیان، معجم مطبوعات العربیه، ج۱، ص۲۶۶.

[۱۰] قمی، عباس، الکنی والالقاب، ج۱، ص۴۳۹.

[۱۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۵۷.

برخی او را اهل تلمسان در مغرب

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۵۱.

[۱۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۲۴۷.

[۱۴] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۳۳۴.

و قلعه حماد، قلعه‌ای نزدیک أشیر در مغرب أدنی از اعمال قسطنطنیه، هم دانسته‌اند.

[۱۵] جنده الاقتباس ج۲، ص۵۵۲.

[۱۶] سرکیس، یوسف الیان، معجم مطبوعات العربیه، ج۱، ص۲۶۶.

او در سال ۴۳۳ (هجری قمری)

[۱۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۲۴۷.

[۱۸] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۳۳۴.

و به گفته الیان سرکیس در ۴۵۳ (هجری قمری) به دنیا آمد.

[۱۹] سرکیس، یوسف الیان، معجم مطبوعات العربیه، ج۱، ص۲۶۶.

در شأن ایشان غلو و گزافه‌گویی بسیار دیده می‌شود.

۲ – جایگاه علمی و معنوی

ابوالفضل درباره‌اش گفته‌اند وی عارف به اصول دین و فقه بود، صاحب اجتهاد و نظر، عالمی عمل کننده، صالح، مجیب‌الدعوه بود.
وی بااخلاق و تقوا بود که به دنیا توجهی نداشت؛ لباس خشن صوفیانه می‌پوشید و هنگام نماز از خود بی خود می‌شد.

[۲۰] سرکیس، یوسف الیان، معجم مطبوعات العربیه، ج۱، ص۲۶۷.

[۲۱] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۳۳۴.

او اعتقاد کاملی به کتاب احیاء العلوم غزالی داشت تا آن‌جا که وقتی فقهای مراکش به سوزاندن آن فتوا دادند، توزری آن را نپذیرفت و حتی خود به نسخه‌برداری آن روی کرد.
وی در تمام ماه رمضان هر روز یک جزء آن را نوشت تا سی جزء تکمیل شد.
درباره این اثر می‌گفت: «کاش کتابی جز این کتاب را در عمرم نمی‌دیدم.» او را به غزالی در علم و عمل تشبیه کرده‌اند.

[۲۲] بابا تنبکتی، احمد بن احمد، نیل الابتهاج، ج۲، ص۳۱۹ ـ ۳۲۳.

ایشان در شهر فاس سجلماسه سکونت داشت.

[۲۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۲۴۷.

بنابر قولی ابن بسام، از رؤسای سجلماسه، وی را به تعلیم علوم ناشناخته متهم نمود و از تدریس او جلوگیری کرد که توزری او را نفرین کرد و به زودی درگذشت.
چنین واقعه‌ای بین او و قاضی فاس، ابن دبوس، هم نقل شده است.

[۲۴] بابا تنبکتی، احمد بن احمد، نیل الابتهاج، ج۲، ص۳۱۹ ـ ۳۲۳.

در بیان حسن خلق او گفته‌اند روزی طلبه جوانی به او سلام کرد و جوهر قلمش بر روی لباس توزری که سفید بود ریخت.
طلبه خجالت زده شد؛ اما توزری گفت می‌خواستم لباسم را رنگ بزنم؛ ولی نمی‌دانستم چه رنگی، حالا فهمیدم به رنگ این جوهر رنگ کنم.

[۲۵] جنده الاقتباس ج۲، ص۵۵۲.

۳ – اساتید

تلم