پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی دارای ۷۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی :

منبع: پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی

پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی (م ۵۰۲ هـ.ق) از علمای بزرگ لغت، نحو، ادب و ادیب برجسته قرن پنجم و ششم (هجری قمری) و اهل تبریز بود.
برخی او را با لقب ابن خطیب و برخی خطیب تبریزی نامیده‌اند.
ایشان در جوانی با نسخه‌ای از کتاب التهذیب تألیف ابومنصور ازهری آشنا شد.
برای تحقیق در آن کتاب، با پای پیاده مسافتی طولانی از تبریز تا معرّه (نزدیک حلب) را طی کرد.
این نسخه همچنان در برخی کتابخانه‌های بغداد موجود است و اثر عرق او روی آن دیده می‌شود.
حدود سال ۴۵۰ (هجری قمری) به دمشق رفت، سپس در صیدا سکونت گزید و بعدها به مصر و بغداد سفر کرد.
در بغداد متولی کتابخانه نظامیه و استاد ادبیات شد و به جایگاه علمی برجسته‌ای دست یافت.
از استادان وی می‌توان به ابوالعلا معری، خطیب بغدادی، عبدالقاهر جرجانی و دیگران اشاره کرد.
از شاگردان برجسته‌اش نیز ابومنصور موهوب جوالیقی و ابوطاهر سلفی بودند.
تألیفات وی به دو دسته تقسیم می‌شوند:
• تألیفات مستقل: شامل تفسیر قرآن؛ الملخص فی اعراب القرآن (چهار مجلد)؛ اسرار الصنعه در نحو، بصائر الکمالات؛ دیوان شعر؛ مقاتل الفرسان؛ الکافی فی علمی العروض و القوافی.
• تألیفات شرح و تهذیب بر کتب دیگران: از جمله تهذیب و شرح آثار ابن سکیت؛ شرح حماسه ابی‌تمام؛ شرح اللّمع ابن جنی؛ شرح مفضلیات؛ شرح دیوان متنبّی و دیگر شرح‌ها بر اشعار و متون ادبی.
وی در ۲۸ جمادی‌الثانی سال ۵۰۲ (هجری قمری) در بغداد درگذشت و در کنار قبر ابواسحاق شیرازی دفن شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی
۲ – جایگاه علمی
۳ – فعالیت‌ها
۴ – اساتید
۵ – شاگردان
۶ – آثار
۷ – وفات
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل یحیی بن علی شیبانی

ابوزکریا یحیی بن علی بن محمد شیبانی

[۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۳.

[۲] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۳] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر و عصره اهل العصر، ص۲۶۱.

[۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۱۶.

[۵] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه،ج۲، ص۳۳۸.

[۶] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۵.

[۷] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۱۷، ص۱۱۴.

[۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۱.

[۹] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۱۹.

[۱۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۱۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

معروف به ابن خطیب تبریزی

[۱۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۳.

[۱۳] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۱۴] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر و عصره اهل العصر، ص۲۶۱.

[۱۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۱۶.

[۱۶] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء فی طبقات الادباء، ص۲۷۰.

[۱۷] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء فی طبقات الادباء، ص۲۷۰.

[۱۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۱۹] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک،، ج۱۷، ص۱۱۴.

[۲۰] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۱.

[۲۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۱۹.

[۲۲] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۲۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

عالم، ادیب، نحوی و لغوی

[۲۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۳.

[۲۵] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۲۶] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۱۶.

[۲۷] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء فی طبقات الادباء، ص۲۷۰.

[۲۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۲۹] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

[۳۰] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۱۷، ص۱۱۴.

[۳۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۱۹.

[۳۲] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۳۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

قرن پنجم و ششم (هجری قمری) و اهل تبریز بود.

[۳۴] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۵.

[۳۵] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک،، ج۱۷، ص۱۱۴.

[۳۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۱.

[۳۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

برخی او را با لقب ابن خطیب و برخی دیگر خطیب تبریزی یاد کرده‌اند که به عقیده یاقوت حموی اشتباه است.

[۳۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۳.

نیز گفته شده پدرش، علی، خطیب بوده است، نه خودش.

[۳۹] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

۲ – جایگاه علمی

ابوزکریا که از علمای بزرگ لغت، نحو و ادب بود.
در مدح نظام‌الملک قصیده‌ای سروده که در دمیه القصر باخزری آمده است.

[۴۰] باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر و عصره اهل العصر، ص۲۶۱.

در جوانی به نسخه‌ای از کتاب التهذیب،

[۴۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۴۲] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۴۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

در لغت تألیف ابومنصور ازهری

[۴۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۴۵] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۴۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

که در چند مجلد نوشته شده بود، دست یافت و خواست درباره آن تحقیق کند.

[۴۷] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۴۸] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

پس کتاب را بر پشت نهاد

[۴۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۵۰] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۵۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

و چون پولی برای گرفتن مرکب نداشت،

[۵۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۵۳] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

پیاده به سوی معرّه،

[۵۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

شهری در شام واقع در دوازده فرسخی حلب، حرکت کرد.

[۵۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۱۲، ص۳۴۵.

گفته شده عرق زیاد او، ناشی از مسافت طولانی، در کتاب نفوذ کرده است.

[۵۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۵۷] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۵۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

این نسخه در بعضی از کتابخانه‌های بغداد موجود است و گویا آثار عرق هنوز بر آن دیده می‌شود.

[۵۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۶۰] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۹.

[۶۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

۳ – فعالیت‌ها

ابن خطیب حدود سال ۴۵۰ (هجری قمری) به دمشق رفت.

[۶۲] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۹.

[۶۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۶۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

در صیدا نیز مدتی سکونت داشت و از علمای این دیار بهره برد؛

[۶۵] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۴، ص۳۴۸.

[۶۶] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۵.

[۶۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۱.

سپس به مصر رفته

[۶۸] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۶۹] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۲.

[۷۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

و از آن‌جا به بغداد باز گشت.

[۷۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۷۲] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۹.

[۷۳] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

[۷۴] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۷۵] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

در این شهر متولی کتابخانه

[۷۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۷۷] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۷۸] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

[۷۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۸۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

و تدریس ادبیات در نظامیه گردید

[۸۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۸۲] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء فی طبقات الادباء، ص۲۷۱.

[۸۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۸۴] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

[۸۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۲.

[۸۶] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۱۹.

تا آن‌که در این فن به عالی‌ترین مقام رسید و افراد بسیاری به او مراجعه می‌کردند.
او را فردی ثقه دانسته‌اند،

[۸۷] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۳.

[۸۸] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۸۹] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

هرچند گفته‌اند: گاه در مجلس درس بر اثر نوشیدن شراب، مستی داشت.

[۹۰] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۹۱] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

۴ – اساتید

ابن خطیب تبریزی از استادان بزرگی استفاده کرد، که می‌توان به افرادی چون ابوالعلا معری،

[۹۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۳.

[۹۳] قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواه، ج۴، ص۲۸.

[۹۴] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء فی طبقات الادباء، ص۲۷۱.

[۹۵] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۹۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۱.

[۹۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

[۹۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۷.

ابوالقاسم تنوخی،

[۹۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۱۰۰] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۱۰۱] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۵.

خطیب بغدادی،

[۱۰۲] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۱.

[۱۰۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۴.

ابوالحسن طاهر بن بابشاذ نحوی (م ۴۹۶ هـ.ق)

[۱۰۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۱۰۵] یافعی، عبدالله بن اسعد، مراه الجنان و عبره الیقظان، ج۳، ص۱۳۲.

عبدالقاهر بن عبدالرحمان جرجانی،

[۱۰۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۱۰۷] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۱۰۸] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۵.

ابوالحسین هلال بن حسن صابی

[۱۰۹] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۵.

و دیگران اشاره نمود.

[۱۱۰] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۱۶.

۵ – شاگردان

یحیی بن علی شاگردان و راویانی داشت که ازجمله شاگردانش؛ ابومنصور موهوب جوالیقی

[۱۱۱] ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهه الالباء فی طبقات الادباء، ص۲۷۱.

[۱۱۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۱۱۳] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۱۶.

[۱۱۴] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۱۱۵] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

[۱۱۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۱۷، ص۱۱۴.

و ابوطاهر سلفی

[۱۱۷] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۳۳۸.

[۱۱۸] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۶.

بودند.
ابوبکر خطیب بغدادی

[۱۱۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۴.

[۱۲۰] سیوط