پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی :

منبع: پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی

پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی (۴۳۴ ـ ۵۱۱ هـ.ق) از علمای برجسته حنبلی و مورخان اصفهان بود.
او تحصیلاتش را در نیشابور و بغداد گذراند و در جامع منصور بغداد به تدریس پرداخت.
ایشان شاعر، حافظ قرآن، و راوی معتمدی بود که از استادان بزرگی بهره برد.
شاگردان زیادی تربیت کرد و آثار مهمی چون تاریخ اصفهان و مناقب الامام احمد از او به یادگار مانده است.
وی سال ۵۱۱ (هجری قمری) در اصفهان درگذشت و در کنار پدر و جدش دفن شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی
۲ – فعالیت‌ها
۳ – اساتید
۴ – کتاب‌های شنیده شده عبدی
۵ – شاگردان
۶ – آثار
۷ – وفات
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل یحیی بن عبدالوهاب عبدی

ابوزکریا یحیی بن عبدالوهاب بن محمد عبدی اصبهانی

[۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۸.

[۲] ابن مفلح، برهان‌الدین، المقصد الارشد، ج۳، ص۹۸.

[۳] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۲۸۲.

[۴] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

[۵] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۳، ص۱۵۷.

[۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

[۷] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۲۵.

[۸] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۴، ص۱۱۳.

[۹] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۶.

[۱۰] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۵۴.

[۱۱] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۰.

مشهور به ابن منده

[۱۲] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۲۱۴.

[۱۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۶.

[۱۴] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۱۶۹.

از علما و مورخان

[۱۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

[۱۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۶.

حنبلی مذهب و اهل اصفهان بود.

[۱۷] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۸.

[۱۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

[۱۹] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۳.

خاندان وی از جمله اهل علم و محدثان اصفهان در آن عصر محسوب می‌شدند.

[۲۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۵.

[۲۱] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۳، ص۱۵۷.

[۲۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۶.

به گفته ابوبکر قیروانی، خاندانش با یحیی شروع شد و با یحیی نیز خاتمه یافت.

[۲۳] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۹.

[۲۴] ابن مفلح، برهان‌الدین، المقصد الارشد، ج۳، ص۹۸.

[۲۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۶.

[۲۶] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۳.

ایشان در ماه شوال

[۲۷] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۸۲.

[۲۸] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

[۲۹] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۱.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۵.

سال ۴۳۴ (هجری قمری)

[۳۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۸۲.

[۳۲] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

[۳۳] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۱.

[۳۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۵.

[۳۵] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۲۰.

در اصفهان به دنیا آمد.

[۳۶] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۵۲۰.

[۳۷] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۱.

[۳۸] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۸۲.

[۳۹] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

از کودکی، رشد و تحصیل وی اطلاعی در دست نیست.
منابع از وی به عنوان شاعر،

[۴۰] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۵۴.

حافظی فاضل،

[۴۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

[۴۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۵.

کثیرالروایه

[۴۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

[۴۴] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۵۴.

و ثقه، صاحب اخلاقی نیکو و تصانیف فراوان یاد کرده‌اند.

[۴۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۹.

[۴۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۶.

[۴۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

[۴۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۱۵۴.

۲ – فعالیت‌ها

ابن عبدالوهاب به نیشابور سفر کرد و از علمای این شهر بهره برد و شاگردانی پرورش داد.

[۴۹] ابن مفلح، برهان‌الدین، المقصد الارشد، ج۳، ص۹۸.

[۵۰] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

سپس به بغداد

[۵۱] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

[۵۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۶.

رفت و در جامع منصور تدریس نمود.

[۵۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۶.

[۵۴] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۲.

۳ – اساتید

عبدی از استادانی چون پدرش

[۵۵] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۹.

[۵۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۳، ص۲۱۰.

ابوعمرو عبدالوهاب،

[۵۷] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۱.

عمویش ابوالحسن عبیداللّه،

[۵۸] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۹.

[۵۹] ابن مفلح، برهان‌الدین، المقصد الارشد، ج۳، ص۹۸.

[۶۰] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۱.

ابوالعباس احمد بن محمد بن نعمان فضاض،

[۶۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۹.

[۶۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۵.

[۶۳] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۳، ص۱۵۷.

ابوعبداللّه محمد بن علی بن محمد حصاص (جصاص) و دیگران بهره گرفت.

[۶۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۷۹.

[۶۵] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۲.

۴ – کتاب‌های شنیده شده عبدی

یحیی نزد دسته‌ای از علما، کتاب‌هایی را شنید؛

[۶۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۷، ص۱۷۰.

• کتاب المعجم الکبیر طبرانی

[۶۷] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، التحبیر فی المعجم الکبیر، ج۲، ص۳۸۰.

[۶۸] ابن رجب، عبدالرحمن بن احمد، ذیل علی طبقات الحنابله، ص۲۹۱.

را از ابوبکر بن ریذه (م ۴۴۰ هـ.ق) شنید.

[۶۹] ذهبی، محمد بن احمد،