پاورپوینت کامل یحیی بن سلامه حصکفی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یحیی بن سلامه حصکفی دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یحیی بن سلامه حصکفی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل یحیی بن سلامه حصکفی :

منبع: یحیی بن سلامه حصکفی

یحیی بن سلامه حصکفی (۴۶۰ ـ ۵۵۳ هـ.ق) فقیه و ادیب قرن پنجم و ششم (هجری قمری) بود.
او در بغداد نزد ابوزکریا تبریزی فقه شافعی و ادبیات خواند و سپس در میافارقین به خطابه و صدور فتوا پرداخت.
ایشان شاعری توانمند با آثاری در مدح اهل‌بیت (علیهم‌السلام) بود و به خاطر شعرهای لطیف و نثر پرمحتوا شهرت داشت.
برخی منابع وی را شیعه یا غالی معرفی کرده‌اند.
از شاگردان حصکفی ابوسعد سمعانی و دیگر علمای مشهور بودند.
آثاری همچون دیوان شعر، دیوان رسایل و کتاب نحو عمده الاقتصار از او برجای مانده است.
ایشان در سال ۵۵۳ (هجری قمری) یا ۵۵۱ (هجری قمری) درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی یحیی بن سلامه حصکفی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی یحیی بن سلامه حصکفی

ابوالفضل یحیی بن سلامه بن حسین بن محمد خطیب معین‌الدین حصفکی طنزی

[۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۴۵.

[۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۳۳۹.

[۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۴۴.

[۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۲۷۹.

[۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۶] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۷] ابن اثیر، محمد بن علی، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۵۴.

[۹] ابن مستوفی اربلی،شرف الدین بن احمد، تاریخ إربل، ج۲، ص۴۲۶.

[۱۰] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۱۱] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ص۱۹۴.

[۱۲] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۱۳] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۳، ص۳۴.

[۱۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۴۴.

[۱۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۳۲۰.

[۱۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۴۴.

[۱۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۱۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۱۹] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

[۲۰] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۱، ص۲۳۹.

[۲۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

[۲۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۴۴.

[۲۳] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۳۶۹.

[۲۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۴۸.

منسوب به حصن کیفا

[۲۵] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۳۶۹.

[۲۶] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

شهری در دیاربکر بود.

[۲۷] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۳۶۹.

[۲۸] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۳۲۰.

[۲۹] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

ایشان فقیه

[۳۰] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۳۱] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۲۳۸.

[۳۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۱۸.

[۳۳] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۳۴] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ص۱۹۴.

و ادیب

[۳۵] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۳۶] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۲۳۸.

[۳۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۴۸.

[۳۸] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۳۹] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ص۱۹۴.

قرن پنجم و ششم قمری بود.

[۴۰] اسنوی، عبدالرحیم، طبقات الشافعیه، ج۱، ص۴۳۹.

[۴۱] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر ج۳، ص۳۴.

[۴۲] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۱، ص۲۳۹.

وی حدود ۴۶۰ (هجری قمری)

[۴۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۱۸.

[۴۴] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۲۸.

در طنزه،

[۴۵] ابن ماکولا، علی بن هبهالله، الاکمال، ج۵، ص۲۵۵.

[۴۶] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۴۷] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۲۸.

[۴۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۴۹] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۵۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۴۸.

[۵۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۵۴.

[۵۲] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۵۳] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۵۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۴۴.

[۵۵] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۳۲۰.

روستایی کوچک در دیاربکر متولد شد.

[۵۶] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۵۷] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۵۸] امین، سید حسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۲۹۶.

[۵۹] ابن وردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ج۲، ص۵۸.

[۶۰] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۲۸.

[۶۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۶۲] ابن اثیر، محمد بن علی، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۶۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۴۸.

[۶۴] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۶۵] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۶۶] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۶۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۶۸] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۵.

[۶۹] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۳۶۹.

از این‌روی به ایشان طنزی هم می‌گویند.

[۷۰] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۷۱] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۱، ص۲۳۹.

او در حصن کیفا

[۷۲] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۷۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ اسلام، ج۳۸، ص۷۱.

[۷۴] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۲۸.

[۷۵] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۱۸.

[۷۶] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۲۰۵.

[۷۷] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۷۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۴۸.

[۷۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۵۴.

[۸۰] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۸۱] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۸۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

نشوونما کرد.

[۸۳] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۸۴] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۲۸.

[۸۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۸۶] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۸۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۴۸.

[۸۸] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۸۹] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۹۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

وی سپس به میافارقین

[۹۱] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۹۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ اسلام، ج۳۸، ص۷۱.

[۹۳] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۳۲۸.

[۹۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۱۸.

[۹۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۹۶] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۹۷] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۹۸] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۹۹] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر ج۳، ص۳۴.

[۱۰۰] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۱، ص۲۳۹.

[۱۰۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

شهری در دیاربکر رفت.

[۱۰۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۵، ص۲۳۶.

ایشان خطابه

[۱۰۳] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۱۰۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۱۸.

[۱۰۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۱۰۶] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۱۰۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۳۲۰.

و فتوا

[۱۰۸] کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۳، ص۲۰۱.

[۱۰۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ اسلام، ج۳۸، ص۷۱.

[۱۱۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

[۱۱۱] ابن اثیر، محمد بن علی، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۲۸۶.

[۱۱۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۳۲۰.

را عهده‌دار شد و مردم از علم او بهره‌مند شدند.

[۱۱۳] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۳۳۰.

[۱۱۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۵.

یشتر منابع، او را شیعه

[۱۱۵] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۲۳۸.

[۱۱۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۲۸۱.

[۱۱۷] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۲۵۴.

[۱۱۸] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۳۶۹.

[۱۱۹] ابن دمیاطی، احمد بن ایبک، المستفاد من ذیل تاریخ بغداد، ص۱۹۴.

[۱۲۰] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۸، ص۱۲۸.

[۱۲۱] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر ج۳، ص۳۴.

[۱۲۲] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

[۱۲۳] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۱، ص۲۳۹.

و حتی برخی وی را از غالیان می‌دانند.

[۱۲۴] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۴، ص۱۷۴.

نظم،

[۱۲۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ اسلام، ج۳۸، ص۷۱.

[۱۲۶] حموی، یاقوت