پاورپوینت کامل یا وَلِیَّ اللّهِ‌ إنّ بَیْنی وَ بَیْنَ اللّهِ عز و جل ذُنُوباً (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل یا وَلِیَّ اللّهِ‌ إنّ بَیْنی وَ بَیْنَ اللّهِ عز و جل ذُنُوباً (زیارت جامعه کبیره) دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل یا وَلِیَّ اللّهِ‌ إنّ بَیْنی وَ بَیْنَ اللّهِ عز و جل ذُنُوباً (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل یا وَلِیَّ اللّهِ‌ إنّ بَیْنی وَ بَیْنَ اللّهِ عز و جل ذُنُوباً (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل یا وَلِیَّ اللّهِ‌ إنّ بَیْنی وَ بَیْنَ اللّهِ عز و جل ذُنُوباً (زیارت جامعه کبیره)

یا وَلِیَّ اللّه! انّ بَیْنی وَ بَیْنَ اللّه (عزّوجلّ) ذُنُوبا لا یَاْتی عَلَیْها الّا رِضاکُمْ، فَبِحَقِّ مَنِ ائْتَمَنَکُمْ عَلی سِرِّهِ وَ اسْتَرْعاکُمْ امْرَ خَلْقِهِ وَ قَرَنَ طاعَتِکُمْ بِطاعَتِهِ لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبی وَ کُنْتُمْ شُفَعائی، فَانّی لَکُمْ مُطیعٌ. مَنْ اطاعَکُمْ فَقَدْ اطاعَ اللّه وَ مَنْ عَصاکُمْ فَقَد عَصَی اللّه وَ مَنْ احَبَّکُمْ فَقَدْ احَبَّ اللّه وَ مَنْ ابْغَضَکُمْ فَقَدْ ابْغَضَ اللّه. اَللّهمّ انّی لَوْ وَجَدْتُ شُفَعاءَ اقْرَبَ الَیْکَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَ اهْلِ بَیْتِهِ الاْخْیارِ الاْئِمَّهِ الاْبْرارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعائی، فَبِحَقِّهِمِ الَّذی اوْجَبْتَ لَهُمْ عَلَیْکَ اسْالُکَ انْ تُدْخِلَنی فی جُمْلَهِ الْعارِفینَ بِهُمْ وَ بِحَقِّهِمْ وَ فی زُمْرَهِ الْمَرْحُومینَ بِشَفاعَتِهِمْ، انَّکَ ارْحَمُ الرّاحِمینَ. وَ صَلَّی اللّه عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرینَ، وَ سَلَّمَ تَسْلیما کثیرا. وَ حَسْبُنَا اللّه وَ نِعْمَ الْوَکیلُ.

ای ولیّ خدا! بی گمان، میان من و خداوند عز و جل، گناهانی است که جز رضایت شما، آنها را محو نمی‌کند. پس به حقّ آن که شما را رازدار خود کرده و سرپرستی کارِ آفریدگانش را به شما واگذاشته و فرمانُ برداری از شما را با اطاعت خود، همراه کرده، بخشش گناهانم راد[از او] بخواهید و شفیعان من باشید؛ زیرا من فرمانُ بردار شما هستم. هر که از شما فرمان ببرَد، خدا را اطاعت کرده است و هر که شما را نافرمانی کند، بی گمان، خدا را نافرمانی کرده است و هر که شما را دوست بدارد، به راستی که خدا را دوست داشته است و هر که شما را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است. بار خدایا! اگر من شفیعانی نزدیک تر از محمّد و خاندان نیکویش، آن پیشوایان نیکوکار، می‌یافتم، بی تردید، آنان را شفیعان خود قرار می‌دادم. پس، از تو می‌خواهم بدان حقّی که برای ایشان بر خودت لازم ساخته ای، مرا در گروه عارفان به ایشان و به حقّ ایشان، قرار دهی، و نیز در زمره کسانی که به شفاعت آنها، مورد بخشش قرار گرفته‌اند، که تو مهربان ترینِ مهربانانی. و درود خدا بر محمّد و خاندان پاکش باد! و سلام ویژه فراوان، بر ایشان، نثار باد! و خدا ما را بس است، و نیکوْ وکیلی است.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – درخواست شفاعت اهل بیت
۴ – قرار گرفتن در صف عارفان اهل بیت
۵ – ورود به جمع رحمت شدگان
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

اِئْتَمَنَ: او را امین قرار داد. «اِتمنه علی الشیء: امِنَه»

[۱] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۲۰۲.

«مؤتَمَن القوم: الذی یثقون الیه و یتّخذونه امینا حافظا».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۲۲.

اِسْتَرْعی: از او خواست تا از چیزی محافظت کند. «الاِستیهاب: سؤال الهبه».

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۸۰۳.

اِسْتَوْهَبْتُم: درخواست هدیه کردید، بخشش خواستید. «اِسترعاه ایّاهم: استحفظه».

[۴] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۴، ص۳۲۷.

زُمْرَه: جمع، جماعت، گروه. «الزُمره: فوج من الناس»

[۵] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۷، ص۳۶۵.

«الجماعه من النّاس».

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۳۲۹.

«وَلیَّ اللّه»، در این عبارت مفرد است و به صورت «اولیاء اللّه» که جمع باشد، نیامده است. درباره مفرد بودن کلمه «ولیّ» در این عبارت، دو احتمال وجود دارد:

الف. مراد از «ولی»، همان امامی است که زائر، زیارت او را قصد کرده است و تمامِ «زیارت جامعه کبیره» را به نیّت او می‌خواند، و شاید از آن جهت که حاجتِ او خصوصی است، امام را به صورت مفرد و خصوصی، خطاب می‌کند تا دل نشین‌تر باشد.

ب. «ولیّ»، در این جا «اسم جنس» است که بر مفرد و جمع، یکسان اطلاق می‌شود و تمامِ پیشوایان معصوم را در بر می‌گیرد که نور واحدند و در مقام ولایت، همسان‌اند. از این که در جمله‌های بعد، ضمائر به صورت جمع می‌آید، احتمال دوم، برتر است.

[۷] شبّر، سیدعبدالله، الانوار اللّامعه، ص۱۹۸.

۲ – شرح فراز

امام‌ هادی (علیه‌السّلام) عبارات پایانی «زیارت جامعه کبیره» را با درخواست‌های بی نظیری به پایان می‌برد و همچنان که در ابتدای زیارت با تکرار «اللّه اکبر» آغاز کرد، در پایان نیز همه کارها را به خ