پاورپوینت کامل هَزّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل هَزّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل هَزّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل هَزّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل هَزّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: هَزّ (مفردات‌قرآن)، إِهْتَزَّتْ (لغات‌قرآن).

هَزز و هَزّ (به فتح‌ هاء و تشدید زاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای تکان دادن و حرکت دادن است.
اِهْتِزَاز (بر وزن افتعال؛ به کسر همزه و سکون‌ هاء و کسر تاء و فتح زاء) به معنای تکان خوردن است. دو مورد از این مادّه در «نهج‌ البلاغه» آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره طواف و تعریف لشکریان از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای هَزّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَهُزُّ – نامه ۵۳ (درباره تعریف لشکریان)
۲.۲ – یَهُزّوا – خطبه ۱۹۲ (درباره طواف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای هَزّ

هَزّ

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۰۹۵.

به معنای تکان دادن و حرکت دادن است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۴۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۷۷.

«هَزَّهُ هَزّاََ: حَرَّکَه».

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۶۱۹.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌ البلاغه» به‌کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – تَهُزُّ – نامه ۵۳ (درباره تعریف لشکریان)

حضرت (علیه‌السلام) درباره تعریف لشکریان به مالک اشتر مى‌نویسد:
«وَ واصِلْ فی حُسْنِ الثَّناءِ عَلَیْهِمْ … فَإِنَّ کَثْرَهَ الذِّکْرِ لِحُسْنِ أَفْعالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجاعَ، وَ تُحَرِّضُ النّاکِلَ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۰۸، نامه ۵۳.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه