پاورپوینت کامل هاد (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل هاد (لغات‌قرآن) دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل هاد (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل هاد (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل هاد (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: هدی (مفردات‌قرآن)، هدی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، هدایت.

هاد:

(فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ)

[۱] زمر/سوره۳۹، آیه۳۶.

هاد: هادى اسم فاعل است از مادّه «هدایت» و هدایت در لغت به معنى «دلالت و راهنمایى توأم با لطف و دقت» است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۳۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ص۴۷۱.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر هاد
۱.۱ – هاد (آیه ۳۶ سوره زمر)
۱.۱.۱ – هاد در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – یَهْدِی (آیه ۲۱۳ سوره بقره)
۱.۲.۱ – یَهْدِی در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – یَهْدِی (آیه ۹۳ سوره نحل)
۱.۳.۱ – یَهْدِی در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۴ – هَدَیْنَاهُ (آیه ۳ سوره انسان)
۱.۴.۱ – هَدَیْنَاهُ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۴.۲ – هاد در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر هاد

به موردی از کاربرد هاد در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – هاد (آیه ۳۶ سوره زمر)

(أَ لَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ وَ یُخَوِّفُونَکَ بِالَّذِینَ مِن دُونِهِ وَ مَن یُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ)

[۴] زمر/سوره۳۹، آیه۳۶.

(آیا خداوند براى نجات و دفاع از بنده‌اش کافى نیست؟! ولى آن‌ها تو را از غیر او مى‌ترسانند. آن‌ها گمراهند و هر کس را خداوند گمراه کند، هیچ راهنمایى براى او نخواهد بود!)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۶۲.

۱.۱.۱ – هاد در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: این آیه مشتمل بر دو جمله عکس هم است که به عنوان دو ضابطه کلى ایراد شده و به همین جهت با این‌که در آیات قبل ضمیرى به اللَّه برمى‌گردانید، در این جا خود این نام مقدس را آورده، پس این آیه از قبیل به کار بردن اسم ظاهر در جاى ضمیر است.
در این‌که دنبال جمله‌

(أَ لَیْسَ اللَّهُ بِکافٍ …)

فرمود:

(وَ مَنْ یُضْلِلِ …)

خود اشاره است به این‌که این تهدید کنندگان که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) را به خدایان خود تهدید مى‌کردند، تا ابد به سوى ایمان راه نمى‌یابند، سعى و تلاششان به نتیجه نمى‌رسد و هرگز به آرزوى خود درباره رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) و امیدهاى خامشان نمى‌رسند، براى این‌که خدا او را که هدایت کرده هرگز گمراه نمى‌کند.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۹۷.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۶۱.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۸۱.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۷۹.

)

۱.۲ – یَهْدِی (آیه ۲۱۳ سوره بقره)

(کَانَ النَّاسُ أُمَّهً وَاحِدَهً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِیِّینَ مُبَشِّرِینَ وَ مُنذِرِینَ وَ أَنزَلَ مَعَهُمُ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِیَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ فِیمَا اخْتَلَفُواْ فِیهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِیهِ إِلاَّ الَّذِینَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَیِّنَاتُ بَغْیًا بَیْنَهُمْ فَهَدَى اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ لِمَا اخْتَلَفُواْ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللّهُ یَهْدِی مَن یَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ )

[۱۰] بقره/سوره۲، آیه۲۱۳.

(مردم در آغاز امت واحدى بودند؛ به تدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافاتى پیدا شد؛ در این حال خداوند،پیامبران را برانگیخت؛ تا مردم را بشارت و بیم دهند و کتاب آسمانی را، که به سوى حق دعوت مى‌کرد، با آن‌ها نازل نمود؛ تا در میان مردم، درباره آن‌چه اختلاف داشتند، داورى کند. تنها (گروهى‌ از) کسانى که کتاب را دریافت داشته بودند، پس از آن‌که نشانه‌هاى روشن به آنها رسیده بود، به سبب انحراف از حق و ستمگرى، در آن اختلاف کردند. ولى خداوند، کسانى را که ایمان آورده بودند، بر حقیقت آن‌چه مورد اختلاف بود، به فرمان خودش، هدایت نمود؛ و خدا، هر کس را بخواهد، به راه راست هدایت مى‌کند.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۳.

۱.۲.۱ – یَهْدِی در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: اختلاف‌ها دو قسم شد، یکى اختلاف در دین که منشاش ستمگرى و طغیان بود، یکى دیگر اختلافى که منشاش فطرت و غریزه بشرى بود، اختلاف دومى که همان اختلاف در امر دنیا باشد باعث تشریع دین شد، و خدا به وسیله دین خود، عده‌اى را به سوى حق هدایت کرد، و حق را که در آن اختلاف مى‌کردند روشن ساخت، و خدا هر کس را بخواهد به سوى صراط مستقیم هدایت مى‌کند.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۶۸.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۱۱۱.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۸۰.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۴۳.

))

۱.۳ – یَهْدِی (آیه ۹۳ سوره نحل)

(وَ لَوْ شَاء اللّهُ لَجَعَلَکُمْ أُمَّهً وَاحِدَهً وَلکِن یُضِلُّ مَن یَشَاءُ وَ یَهْدِی مَن یَشَاءُ وَ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ)

[۱۶] نحل/سوره۱۶، آیه۹۳.

(و اگر خدا مى‌خواست، شما را به اجبار امّت واحدى قرار مى‌داد؛ ولى خدا هرکس را بخواهد و شایسته باشد گمراه، و هر کس را بخواهد و لایق باشد هدایت مى‌کند. و به یقین شما از آن‌چه انجام مى‌دادید، ب