پاورپوینت کامل وَفْز (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَفْز (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَفْز (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَفْز (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل وَفْز (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَجَلَه (مفردات‌قرآن)، عاجِلَه (لغات‌قرآن)، عجله.

وَفْز (به فتح واو و سکون فاء) از واژگان نهج‌البلاغه به معنای عجله است.
از این مادّه دو مورد در «نهج‌ البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَفْز
۲ – کاربردها
۲.۱ – مُسْتَوْفِزاً – خطبه ۷۱ (درباره رسول الله)
۲.۲ – أَوْفاز – خطبه ۱۳۲ (دنیا)
۲.۳ – تعداد کاربردها
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وَفْز

وَفْز (بر وزن عقل و جسر)

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۱۵۲.

به معنای عجله است، جمع آن اوفاز و وفاز (مثل رجال) آید.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۴۰.

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۸۰۲.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه]] به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – مُسْتَوْفِزاً – خطبه ۷۱ (درباره رسول الله)

در وصف رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود:
«الْخاتمِ لِما سَبَقَ، وَ الْفاتِحِ لِما انْغَلَقَ … قائِماً بِأَمْرِکَ مُسْتَوْفِزاً فی مَرْضاتِکَ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۳۲، خطبه ۷۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۱۱۷، خطبه ۷۰.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۰۱، خطبه ۷۲.

«ختم کننده انبیاء گذشته و باز کننده قلوبى بود که با شرک و کفر بسته شده بودند، خدایا او در عمل به فرمان تو ایستاده و در راه رضاى تو عجله کننده بود.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۳۷.