پاورپوینت کامل وَجَّهْت (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَجَّهْت (لغات‌قرآن) دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَجَّهْت (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَجَّهْت (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل وَجَّهْت (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: وجه (مفردات‌قرآن)، وجه (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وجه.

وَجَّهْت:

(إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ)

[۱] انعام/سوره۶، آیه۷۹.

وَجَّهْت: از باب تفعیل (توجیه) به معنى «روى کردن به سوى چیزى» است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۵۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۳۶۵.

(إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ اَلسَّماواتِ وَ اَلْأَرْضَ‌…)

[۴] انعام/سوره۶، آیه۷۹.

«من روى خود را به سوى کسى کردم که آسمان‌ها و زمین را آفریده است…»

این گفته ابراهیم به بت‌پرستان است.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر وَجَّهْت
۱.۱ – وَجَّهْت (آیه ۷۹ سوره انعام)
۱.۲ – وَجَّهْت در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – وَجَّهْت در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر وَجَّهْت

به موردی از کاربرد وَجَّهْت در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – وَجَّهْت (آیه ۷۹ سوره انعام)

(إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ حَنِیفًا وَ مَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ)

[۵] انعام/سوره۶، آیه۷۹.

(من روى خود رابه سوى کسى متوجه کردم که آسمان‌ها و زمین را آفریده؛ در حالى که ایمان من خالص است و از مشرکان نیستم.»)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۳۷.

۱.۲ – وَجَّهْت در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: از شواهد چنین برمى‌آید که این احتجاج و استدلال را در دو روز و یک شب به پایان رسانیده است. ابراهیم (علیه‌السلام) خود بر این معنا بصیرت و بینش داشته است که براى آسمان‌ها و زمین آفریدگارى است و او اللَّه تعالى است، در این امر شریکى براى او نیست ولى در مقام استدلال از این معنا به جستجو برمى‌خیزد که آیا در بین مخلوقات خدا چیزى هست که آن نیز پروردگار مردم و ابراهیم باشد؟ مثلا آیا خورشید و ماه یا چیز دیگرى هست که در تدبیر عالم شریک خدا باشد؟ یا اینکه همه امور عالم تنها به دست خداى تعالى است و بس، و پروردگارى جز او نیست؟ البته خدای تعالی در همه این مراحل او را مدد و یارى مى‌نموده و با ارائه ملکوت آسمان‌ها و زمین بنیان دلش را محکم کرده بود، ابراهیم (علیه‌السلام) به قدرى واقع بین بود که هر چه را مى‌دید قبل از اینکه متوجه خود آن و آثار وى بشود، نخست متوجه انتسابش به خداوند شده و اول تکوین و تدبیر خداى را در آن مشاهده مى‌کرد و سپس به خود او متوجه مى‌شد.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۲۲۸.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۶۰.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۵۷.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۰۰.

)

۱.۳ – وَجَّهْت در تفسیر نمونه

اصولا «وجه» در