پاورپوینت کامل واکنش‌ها در مقابل ممنوعیت عزاداری در عصر رضاشاه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل واکنش‌ها در مقابل ممنوعیت عزاداری در عصر رضاشاه دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل واکنش‌ها در مقابل ممنوعیت عزاداری در عصر رضاشاه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل واکنش‌ها در مقابل ممنوعیت عزاداری در عصر رضاشاه :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: تاریخچه عزاداری برای امام حسین.

پاورپوینت کامل واکنش‌ها در مقابل ممنوعیت عزاداری در عصر رضاشاه، از مباحث مرتبط با تاریخچه عزاداری برای امام حسین (علیه‌السّلام) است. در دوره رضاشاه مراسم عزاداری و سوگواری امام حسین (علیه‌السّلام) با دستور رضاشاه در ابتدا با محدودیت‌هایی مواجه شد و سپس حکومت رضاشاه طرح ممنوعیت کامل عزاداری برای امام حسین (علیه‌السّلام) در همه اشکال و ابعاد را در تمام ایران به اجرا درآورد. در مقابل اقدامات ضددینی رضاشاه مردم و علما واکنش‌های متفاوتی از خود نشان دادند: بعضی از آنها تسلیم جریان شدند، اما بسیاری از آنها با خود برپایی مجالس زیرزمینی روضه‌خوانی و دعا و توسل به امام حسین (علیه‌السّلام) یا ارسال کمک‌های مالی در جهت برپایی مراسمات روضه‌خوانی، به مبارزه با سیاست‌های ضدعزاداری رژیـم رضاشاه پرداختند.

فهرست مندرجات

۱ – مقدمه
۲ – برپایی مجالس زیرزمینی روضه‌خوانی
۲.۱ – خاظرات سعید امانی
۲.۲ – خاطرات آیت الله بدلا
۲.۳ – خاطرات علی دوانی
۳ – مبارزه علمای بزرگ با ممنوعیت عزاداری
۳.۱ – مبارزات آیت‌الله شاه آبادی
۳.۲ – ارسال کمک‌های مالی
۳.۳ – مبارزات آیت‌الله حائری
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – مقدمه

مردم ایران در مقابل اقدامات ضددینی رضاشاه واکنش‌های متفاوتی از خود نشان دادند. بعضی از آنها تسلیم جریان شدند و عزاداری را ترک کردند؛ اما بسیاری از آنها دست از امام حسین (علیه‌السّلام) برنداشتند. آنها به صورت مخفیانه، دست کم در جمع اعضای خانواده‌شان، به عزاداری پرداختند و بعضی دیگر که قدرت بیشتری داشتند، به مبارزه با رضاشـاه خاستند که در ادامه به شرح جزئیات آن می‌پردازیم.

۲ – برپایی مجالس زیرزمینی روضه‌خوانی

از سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۰ شمسی که عزاداری رسماً ممنوع بود، مجالس روضه در خانه‌ها و پنهانی و گاهی پیش از روشن شدن هوا و دمیدن خورشید برپا می‌شد و عزاداری‌ها به دور از چشم ماموران رضاخان انجام می‌گرفت. ماموران اگر به کسی مظنون می‌شدند، دستگیرش می‌کردند یا با گرفتن رشوه، رهایش می‌کردند. مردم برای شرکت در مجالس روضه‌ای که پنهانی در خانه‌ها برگزار می‌شد، از پشت بام‌ها به منزل یکدیگر رفت و آمـد می‌کردند و روضه‌خوان هم برای آنکه به چنگ ماموران گرفتار نشود، با لباس مبدل به خانه‌ها می‌رفت و در آنجا لباس خود را می‌پوشید.

[۱] ر. ک: عباسی، مهدی، تاریخ تکایا و عزاداری قم، ص۲۲۲.

آیت الله ابوالقاسم خزعلی در خاطراتش از آن روزها می‌گوید: «پدرم در ایام بحرانی و خفقان حکومت رضاخان که روضه‌ها تعطیل بود، دست مرا می‌گرفت و به روضه‌های مخفی شبانه می‌برد».

[۲] کرمی پور، حمید، خاطرات آیت‌الله ابوالقاسم خزعلی، ص۲۶.

۲.۱ – خاظرات سعید امانی

حاج آقا سعید امانی فرزند مرحوم شیخ احمد همدانی نیز درباره برگزاری عزاداری مخفیانه می‌گفت: «مبارزه با عزاداری در حدی بود که کسی جرئت اظهـار بـه اقامـه عـزاداری نداشت. یک آقاشیخ محمود نامی بود که مجلس عزاداری داشت و چند حیـاط را که باهم ارتباط داشتند در یک جا آماده کرد، و روضه‌خوان که می‌خواست بیاید برای روضه‌خوانی، بیرون با لباس مبدل و شخصی مـی‌آمـد؛ وقتی وارد مجلس می‌شد آنجا لباسش را عوض می‌کرد…. من یادم هست شب عاشورا تمام مغازه‌ها پرچم سه‌رنگ زده بودند و این میدان توپخانه چه چـراغ‌هـایی گذاشته بودند و فیلم‌های شادی هم پخش می‌شد؛ و ما برای روز عاشورا که می‌خواستیم عزاداری کنیم پیاده از راه علی‌آباد می‌رفتــم بـه طـرف امامزاده ابوالحسن و آنجا که کاملاً خارج از شهر بود می‌نشستیم و با نهایت ترس و لرز یک زیارت عاشورا می‌خواندیم و این خیلی کار مهمی بود».

[۳] مؤسسه فرهنگی قدر ولایت، حکایت کشف حجاب، ج۲، ص۲۸.

۲.۲ – خاطرات آیت الله بدلا

آیت الله حسین بدلا نیز در خاطراتش نوشته است: «در عصر اختناق رضاخانی روضه‌خوانی‌ها هم در خفا انجام می‌شد…. بسیاری از مــردم مـشتاق… ناچـار بودنـد مراسـم عـزاداری را در ساعات غیر عـادی که توجه مامورین را جلب نکند برگزار نمایند. آنهـا درواقـع مـی خواستند به هـر وسـیله ممکـن نـام سیدالشهدا را زنده نگه دارند. بنابراین در بسیاری از مواقع، وقت سحر و ما بین الطلوعین را برای عزاداری انتخاب می‌کردند. هر گاه می‌خواست