پاورپوینت کامل وِکاء (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وِکاء (مفردات‌قرآن) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وِکاء (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وِکاء (مفردات‌قرآن) :

منبع: وِکاء (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: مُتَّکَأ (لغات‌قرآن)، وِکاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وکاء (مقالات مرتبط).

وِکاء (به کسر واو) و تَوَکُّؤ (به فتح تاء، واو و ضم کاف مشدد) از واژگان قرآن کریم به معنای تکیه کردن است.
مشتقات وِکاء که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

اَتَوَکَّؤا (به فتح همزه، تاء، واو و کاف مشدد) به معنای تکیه می‌کنم؛
یَتَّکِؤنَ‌ (به فتح یاء، تاء مشدد و کسر کاف) به معنای با آرامش می‌نشینند؛
مُتَّکِؤُنَ‌ (به ضم میم، فتح تاء مشدد، کسر کاف و ضم همزه) به معنای با اطمینان نشسته‌اند؛
مُتَّکِئینَ‌ (به ضم میم، فتح تاء مشدد و کسر کاف) به معنای تکیه کرده‌اند؛
مُتَّکَاً (به ضم میم، فتح تاء مشدد و کاف) به معنای مجلس، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وِکاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَتَوَکَّؤا (آیه ۱۸ سوره طه)
۲.۲ – اِتِّکاء
۲.۲.۱ – یَتَّکِؤنَ‌ (آیه ۳۴ سوره زخرف)
۲.۲.۲ – مُتَّکِؤُنَ‌ (آیه ۵۶ سوره یس)
۲.۲.۳ – مُتَّکِئینَ‌ (آیه ۳۱ سوره کهف)
۲.۳ – مُتَّکَأ
۲.۳.۱ – مُتَّکَاً (آیه ۳۱ سوره یوسف)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وِکاء

وِکاء و تَوَکُّؤْ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۳۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۸۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۵۴.

به معنای تکیه کردن است.

۲ – کاربردها

به مواردی از وِکاء که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَتَوَکَّؤا (آیه ۱۸ سوره طه)

(قالَ هیَ عَصایَ‌ اَتَوَکَّؤا عَلَیْها وَ اَهُشُّ بِها عَلی‌ غَنَمی‌)

[۴] طه/سوره۲۰، آیه۱۸.

«گفت: آن عصای من است به آن تکیه می‌کنم و با آن به گوسفندانم برگ می‌تکانم.»

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۹۹.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۴۳.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۷.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۷.

۲.۲ – اِتِّکاء

اِتِّکاء به معنای نشستن به حالت اطمینان و آرامش است.
در مصباح و اقرب الموارد گوید: «اتَّکَاَ اتِّکَاءً: جلس متمکِّنا.»

[۹] فیومی، احمد، المصباح المنیر، ج۱، ص۳۴۵.

[۱۰] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۸۱۹.

۲.۲.۱ – یَتَّکِؤنَ‌ (آیه ۳۴ سوره زخرف)

(وَ سُرُراً عَلَیْها یَتَّکِؤنَ‌)

[۱۱] زخرف/سوره۴۳، آیه۳۴.

یعنی «سریرهایی که با اطمینان و آرامش روی آن‌ها می‌نشینند.»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۱۴۹.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۰۱.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۱۹.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۸۰.

در این آیه مراد چنان‌که در مصباح گفته