پاورپوینت کامل وَهْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَهْم (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَهْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَهْم (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل وَهْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: وهمیات‌.

وَهْم (به فتح واو و سکون هاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای خیال است.

• إتِّهام (به کسر همزه و تشدید تاء) به معنای تهمت وارد کردن است.
• تَوَهُّم (به فتح تا و تشدید هاء) به معنای گمان و ظنّ است، و نیز به معنای غلط و خطا آید.
• تُهمُه (به ضمّ اول و فتح دوم و سوّم) در واقع شک در صادق بودن طرف است، و نیز به معنى غلط و خطا آید.

مواردی متعدد از این مادّه در «نهج‌ البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَهْم
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَوَهِمَ – خطبه ۲۱۰ (راویان حدیث)
۲.۲ – تَتَوَهَّمَهُ – حکمت ۴۶۰ (توحید و عدل)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای وَهْم

وَهْم

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۱۶۶.

به معنای خیال است.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۸۵.

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۸۴۱.

«اَلوَهْم: ما یَقَعُ فى القَلب مِنَ الخاطِر.»

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌ البلاغه» به‌کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – فَوَهِمَ – خطبه ۲۱۰ (راویان حدیث)

درباره راویان حدیث فرموده:
«وَ رَجُلٌ سَمِعَ مِنْ رَسولِ اللَّهِ شَیْئاً لَمْ یَحْفَظْهُ عَلَی وَجْهِهِ فَوَهِمَ فیه وَ لَمْ یَتَعَمَّدْ کَذِباً … فَلَوْ عَلِمَ الْمُسْلِمونَ أَنَّهُ وَهِمَ فیهِ لَمْ یَقْبَلوهُ مِنْهُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۱۶، خطبه ۲۱۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۱۵، خطبه ۲۰۵.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۲۶، خطبه ۲۱۰.

«کسى که از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) چیزى شنیده، امّا آن را درست حفظ نکرده، بلکه در آن اشتباه نموده است، ولى عمداً به آن حضرت دروغ نبسته، آن‌چه در اختیار دارد روایت مى‌کند و به آن عمل مى‌نماید و مى‌گوید: من از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) آن را شنیدم؛ اگر مسلمانان مى‌دانستند