پاورپوینت کامل وَصْی (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَصْی (مفردات‌قرآن) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَصْی (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَصْی (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَصْی (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: وصیت (لغات‌قرآن)، وَصْی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وصیت.

وَصی (به فتح واو و کسر صاد) از واژگان قرآن کریم به معنای متصل شدن و متصل کردن است.
مشتقات وَصی که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

وَصَّی‌ (به فتح واو و تشدید صاد) به معنای توصیه کرد؛

اَوْصانِی‌ (به فتح همزه و سکون واو) به معنای مرا امر کرد، به من دستور داد؛

الْوَصِیَّهُ (به فتح واو و کسر صاد) به معنای وصیت کند؛

تَوْصِیَهً (به فتح تاء، سکون واو و کسر صاد) به معنای وصیت و سفارش کند؛

تَواصَوْا (به فتح تاء و فتح صاد) به معنای یکدیگر را سفارش کردند، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَصی
۲ – کاربردها
۲.۱ – وَصَّی‌ (آیه ۱۳۲ سوره بقره)
۲.۲ – اَوْصانِی‌ (آیه ۳۱ سوره مریم)
۲.۳ – الْوَصِیَّهُ (آیه ۱۸۰ سوره بقره)
۲.۴ – تَوْصِیَهً (آیه ۵۰ سوره یس)
۲.۵ – تَواصَوْا (آیه ۱۰۳ سوره عصر)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وَصی

وَصی

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۲۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۷۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۴۳۷.

به معنای متصل شدن و متصل کردن است.
ایصاء و توصیه به معنای سفارش و دستور است.
وصیت اسم است از ایصاء و گاهی به چیز وصیّت شده اطلاق می‌شود.
به قولی وصیّت را از آن وصیّت گویند که موصی کارش را به کارهای وصیّ متصل می‌کند و به قولی کارهای قبل از مرگ را به کارهای بعد از مرگ متصل می‌کند ولی این راجع به وصیّت میت است و گرنه طبرسی فرموده: وصی، ایصاء، امر و عهد همه به یک معنی‌اند.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۹۸.

مُواصاه (به ضم میم، فتح واو و صاد) به معنای وصیت کردن به همدیگر است.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَصی که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – وَصَّی‌ (آیه ۱۳۲ سوره بقره)

(وَ وَصَّی‌ بِها اِبْراهِیمُ بَنِیهِ وَ یَعْقُوبُ‌)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۱۳۲.

«توصیه کرد آن دین و کلمه توحید را ابراهیم و یعقوب به فرزندانش.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۴۶۱.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۳۰۵.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۶۷.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۳۹۹.

۲.۲ – اَوْصانِی‌ (آیه ۳۱ سوره مریم)

(وَ اَوْصانِی‌ بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ ما دُمْتُ حَیًّا)

[۱۰] مریم/سوره۱۹، آیه۳۱.