پاورپوینت کامل وَصَّیْنَا (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَصَّیْنَا (لغات‌قرآن) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَصَّیْنَا (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَصَّیْنَا (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل وَصَّیْنَا (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: وصیت (مفردات‌قرآن)، وصیت (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وصیت.

وَصَّیْنَا:

(وَ وَصَّیْنَا الإِنْسانَ)

[۱] احقاف/سوره۴۶، آیه۱۵.

[۲] مریم/سوره۱۹، آیه۳۱.

[۳] نساء/سوره۴، آیه۱۲.

وَصَّیْنَا: از باب تفعیل (توصیه)، وصیّت و توصیه به معنى مطلق «سفارش» است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۷۳.

[۵] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۳۷.

مفهوم آن منحصر به سفارش‌هاى مربوط به بعد از مرگ نیست.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر وَصَّیْنَا
۱.۱ – وَصَّیْنَا (آیه ۱۵ سوره احقاف)
۱.۱.۱ – وَصَّیْنَا در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – أَوْصَانِی (آیه ۳۱ سوره مریم)
۱.۲.۱ – أَوْصَانِی در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – وَصِیَّهٍ (آیه ۱۲ سوره نساء)
۱.۳.۱ – وَصِیَّهٍ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳.۲ – وَصَّیْنَا در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر وَصَّیْنَا

به موردی از کاربرد وَصَّیْنَا در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – وَصَّیْنَا (آیه ۱۵ سوره احقاف)

(وَ وَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهًا وَ وَضَعَتْهُ کُرْهًا وَحَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَهً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَ عَلَى وَالِدَیَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ وَ إِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ)

[۶] احقاف/سوره۴۶، آیه۱۵.

(ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکى کند، مادرش او را با ناراحتى حمل مى‌کند و با ناراحتى وضع حمل مى‌نماید و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سى ماه است؛ تا زمانى که به نیرومندى و کمال خود بالغ گردد و به چهل سالگى برسد مى‌گوید: پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتى را که به من و پدر و مادرم دادى به جا آورم و کار شایسته‌اى انجام دهم که از آن خشنود باشى و فرزندان مرا صالح گردان؛ من به سوى تو باز گشتم (و توبه کردم) و من از مسلمانانم.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۰۴.

۱.۱.۱ – وَصَّیْنَا در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه وصیت به طورى که راغب گفته به معناى آن است که به دیگرى پیشنهاد کنى که فلان کار را بکند و این پیشنهاد توأم با موعظه و خیرخواهى باشد.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۷۳.

و کلمه توصیه بر وزن تفعیل و از ماده وصیت است.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۰۶.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۰۰.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۹۵.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۳۰.

)

۱.۲ – أَوْصَانِی (آیه ۳۱ سوره مریم)

(وَ جَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنتُ وَ أَوْصَانِی بِالصَّلَاهِ وَ الزَّکَاهِ مَا دُمْتُ حَیًّا)

[۱۳] مریم/سوره۱۹، آیه۳۱.

(و هر جا که باشم مرا وجودى پربرکت قرار داده و تا زمانى که زنده‌ام، مرا به نماز و زکات توصیه کرده است.)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۰۷.

۱.۲.۱ – أَوْصَانِی در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: معناى مبارک بودنش هر جا که باشد این است که محل براى هر برکتى باشد و برکت به معناى نمو خیر است، یعنى او براى مردم منافع بسیار دارد، علم نافع به ایشان مى‌آموزد و به عمل صالح دعوتشان مى‌کند و به ادبى پاکیزه‌تر تربیتشان مى‌کند و کور و پیس را شفا داده، اقویا را اصلاح و ضعفا را تقویت و یارى مى‌کند. جمله‌

(وَ أَوْصانِی بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ …)

اشاره به این است که در شریعت او نماز و زکات تشریع شده و نماز عبارت است از توجه بندگى مخصوص به سوى خداى سبحان و زکات عبارت است از انفاق مالى و این دو حکم در بیش از بیست جاى قرآن قرین هم ذکر شده، بنابراین دیگر به گفته آن کسى که گفته مر