پاورپوینت کامل وَسْم‌ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَسْم‌ (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَسْم‌ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَسْم‌ (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَسْم‌ (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: مُتَوَسِّم (لغات‌قرآن)، وَسْم‌ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وسم (مقالات مرتبط).

وَسْم‌ (به فتح واو و سکون سین) از واژگان قرآن کریم به معنای علامت گذاشتن است.
این واژه فقط دو بار در قرآن آمده است.
مشتقات وَسْم‌ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

سَنَسِمُهُ‌ (به فتح سین، نون و ضم سین) به معنای برای او علامت می‌گذاریم؛

لِلْمُتَوَسِّمِینَ‌ (به کسر لام، ضم میم و فتح تاء) به معنای تیزهوشان است‌.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَسْم‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَنَسِمُهُ‌ (آیه ۱۶ سوره قلم)
۲.۲ – لِلْمُتَوَسِّمِینَ‌ (آیه ۷۵ سوره حجر)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای وَسْم‌

وَسْم‌

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۱۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۷۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۱۶۸.

(بر وزن فلس) به معنای علامت گذاشتن است.
«وَسَمَ‌ الشّی‌ء وَسْماً» یعنی او را علامت‌گذاری کرد و علامت را سمه گویند.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۷۶۸.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَسْم‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – سَنَسِمُهُ‌ (آیه ۱۶ سوره قلم)

(سَنَسِمُهُ‌ عَلَی الْخُرْطُومِ‌)

[۵] قلم/سوره۶۸، آیه۱۶.

«حتما بر بینی او علامت و داغ ذلت می‌نهیم.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۶۲۳.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۷۲.

[۸] طبرسی، فضل بن