پاورپوینت کامل وَسْط (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَسْط (مفردات‌قرآن) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَسْط (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَسْط (مفردات‌قرآن) :

منبع: وَسْط (قاموس قرآن (جلد ۷))

مقالات مرتبط: وسط (لغات‌قرآن)، وَسْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)، وسط (مقالات مرتبط).

وَسْط (به فتح واو و سکون سین) از واژگان قرآن کریم به معنای در میان واقع شدن و بین است.
مشتقات وَسْط که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

فَوَسَطْنَ‌ (به فتح فاء، واو، سین و سکون طاء) به معنای در میان قرار گرفتند؛
وَسَطاً (به فتح واو و سین) به معنای میانه؛
اَوْسَطِ (به فتح همزه، سکون واو و فتح سین) به معنای متوسط؛
اَوْسَطُهُمْ‌ (به فتح همزه، سکون واو و فتح سین) به معنای عاقل‌تر؛
الْوُسْطی‌ (به ضم واو و سکون سین) به معنای متوسط است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای وَسْط
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَوَسَطْنَ‌ (آیه ۵ سوره عادیات)
۲.۲ – وَسَط
۲.۲.۱ – وَسَطاً (آیه ۱۴۳ سوره بقره)
۲.۲.۲ – اَوْسَطِ (آیه ۸۹ سوره مائده)
۲.۲.۳ – اَوْسَطُهُمْ‌ (آیه ۲۸ سوره قلم)
۲.۲.۴ – الْوُسْطی‌ (آیه ۲۳۸ سوره بقره)
۲.۲.۴.۱ – روایات در باب صلوه وسطی
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای وَسْط

وَسْط

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۲۱۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۶۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۲۷۸.

(بر وزن فلس) به معنای در میان واقع شدن است.
«وَسَطَ القوم و المکان‌ وَسْطاً»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۷۶۴.

در میان قوم و در میان مکان قرار گرفت.
هم‌چنین به معنی «بین» آید: «جلست‌ وَسْطَ القوم»

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۷۶۵.

در میان آن‌ها نشستم؛ در این صورت وَسَط (بر وزن فرس) نیز گفته می‌شود.

۲ – کاربردها

به مواردی از وَسْط که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – فَوَسَطْنَ‌ (آیه ۵ سوره عادیات)

(فاَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً. فَوَسَطْنَ‌ بِهِ جَمْعاً)

[۶] عادیات/سوره۱۰۰، آیه۴-۵.

«با آن دویدن غبار بر انگیختند و در میان جمعی قرار گرفتند.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۹۰.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۴۶.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۳۹.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۲۴.

۲.۲ – وَسَط

وَسَط (به فتح واو و سین) اسم به معنای معتدل و میانه است.
در صحاح گفته: وَسَط از هر چیز معتدل‌ترین آن است. گویند «شی‌ء وسط» میانه است نسبت به مرغوب و نامرغوب، واسطه القلاده جوهری است در وسط دانه‌های گردنبند و بهترین آن‌هاست.

[۱۱] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۳، ص۱۱۶۷.

۲.۲.۱ – وَسَطاً (آیه ۱۴۳ سوره بقره)

(وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ اُمَّهً وَسَطاً لِتَکونوا شُهَداءَ عَلَی النّاسِ وَ یَکونَ الرَّسولُ عَلَیْکُمْ شَهیداً)

[۱۲] بقره/سوره۲، آیه۱۴۳.

(همان‌گونه (که قبله شما، یک قبله میانه است) شما را نیز، امت میانه‌اى قرار دادیم (در حد اعتدال، میان افراط و تفریط) تا بر مردم گواه باشید و پیامبر هم بر شما گواه است.‌)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۲.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۴۸۱.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۳۱۹.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۹۳.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۱۷.

در «شهد» راجع به این آیه مفصلا صحبت شده است و آن به ظاهر عامّ است ولى فقط بعدّه معدودى تطبیق می‌شود.

(ببینید: شُهود (مفردات‌قرآن))

۲.۲.۲ – اَوْسَطِ (آیه ۸۹ سوره مائده)

(فَکَفّارَتُهُ اِطْعامُ عَشَرَهِ مَساکینَ مِنْ‌ اَوْسَطِ ما تُطْعِمونَ اَهْلیکُمْ اَوْ کِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْریرُ رَقَبَهٍ)

[۱۸] مائده/سوره۵، آیه۸۹.

یعنی «کفاره قسم اطعام ده مسکین است از متوسّط آن‌چه به خانواده خود می‌خورانید، یا لباس ده نفر و یا آزاد کردن یک بنده است.»

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترج