پاورپوینت کامل وَ الأَدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَ الأَدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَ الأَدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَ الأَدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: وَ الأَدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

وَ الاْدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّه

و راه نمایان به سوی[موجبات] خشنودی خدا ….

فراز وَ الاْدِّلّاءِ عَلی مَرْضاه اللّه در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را راه نمایان به سوی خشنودی خدا معرفی می‌کند.
راه نمایی به سوی خشنودی خدا، به اهل بیت (علیهم‌السّلام) اختصاص ندارد و هر مؤمنی با سخن و رفتار خود، دیگران را به خشنودی خداوند، فرا می‌خواند؛ امّا اهل بیت (علیهم‌السّلام)، بالاترین مرتبه راه نمایی را دارا هستند.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – خشنودی خدا
۴ – انواع راه نمایی
۵ – بهترین راه نمایان
۶ – بهترین راهِ راه نمایی
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

ادِلّاء: جمع «دلیل»، به معنای دلالت کننده، راه نما. «الدّلیل: الدالّ و قد دَلَّه علی الطریق».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۱، ص۲۴۸.

مَرْضاه: مصدر میمی از مادّه «رَضی»، ضدّ «سَخَط»، به معنای خشنودی، رضایت. «الرِّضا: ضدّ السَخَط».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۴، ص۳۲۳.

۲ – شرح فراز

یکی از ویژگی‌های امامان (علیهم‌السّلام)، راه نمایی به سوی خشنودی خداست. مفاهیمی که در این عبارت، نیازمند توضیح‌اند، عبارت‌اند از: خشنودی خدا، معنای راه نمایی و اقسام آن، و جایگاه اهل بیت (علیهم‌السّلام) در میان راه نمایان به سوی خشنودی حق.

۳ – خشنودی خدا

خشنودی خدا، با خشنودی انسان، تفاوت‌های اساسی دارد؛ زیرا خشنودی انسان، حالتی نفسانی است که در نتیجه تامین خواسته‌های او به دست می‌آید و فرد، هرگاه نیازهایش برآورده شود، خرسند می‌شود، و چنانچه به آرزویش نرسد، غمگین و افسرده می‌شود؛ امّا ذاتِ حق، فراتر از تصوّر ماست و حالت‌های نفسانی برای او معنا ندارد. خداوند، هر آنچه را که اراده کند، پدید می‌آید و به هر چه فرمان دهد، بر پا می‌شود و ناراحتی و خشنودی او، برخاسته از نیازش نیست؛ چرا که او بی‌نیازِ مطلق است.
خشنودی حق، با پاداش او همراه است و چنانچه خداوند، از بنده‌ای خشنود باشد، دریچه‌ای از لطفِ خود را به روی او می‌گشاید، به گونه‌ای که سرشار از نیکی می‌شود. طبق نقلی، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرموده است:
«انَّ اللّه َ تَعالی اذا رَضِیَ عَنِ العَبدِ اثنی عَلَیهِ بِسَبعَهِ اصنافٍ مِنَ الخَیرِ لَم یَعمَلهُ.»

[۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابوبکر، الجامع الصغیر، ج۱، ص۲۵۴، ح۱۶۶۹.

به یقین، خدای متعال، هنگامی که از بنده‌ای خشنود شود، او را برای [انجام دادن] نیکی‌های هفتگانه‌ای می‌سِتاید که هیچ‌یک را انجام نداده است.
خشنودی خداوند، آرامش و امنیت را در پی دارد و رحمت گسترده الهی، برای آنانی است که خداوند (عزّوجلّ) از آنان، خشنود باشد. بنابر نقلی، امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) فرمود: «وَ رِضاهُ امانٌ وَ رَحمَهٌ.»

[۴] امام علی (علیه‌السّلام)، نهج البلاغه، ص۱۴۹، ترجمه دشتی، خطبه ۱۶۰.

و خشنودی او، [مایه] ایمنی و رحمت است.
بنابراین، خشنودی خدا، همان آثاری است که در زندگی انسان، مشاهده می‌شود و به دیگر سخن، خشنودی حق، منافعِ واقعی انسان را فراهم می‌کند و هرگاه آدمی در مسیرِ الهی گام بردارد، خداوند، خشنود می‌شود و در نتیجه، پاداش او بهشت است، و آن‌گاه که به کژراهه می‌رود، موجب ناخشنودی خداوند را فراهم می‌آورد و عذاب الهی برای او مهیّا می‌گردد. خشنودی خدا، با سعادت انسان در دنیا و آخرت، پیوندِ ناگسستنی دارد و در درگاه الهی، کامیاب، کسی است که نیکی دنیا و آخرت را با هم، گِرد آورد و برای آبادانی دنیا، آخرت خود را از بین نبرد و برای آبادانی آخرت، دنیای خود را نابود نکند:

(مَّن کَانَ یُرِیدُ ثَوَابَ الدُّنْیَا فَعِندَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْیَا وَالْاَخِرَهِ.)

[۵] نساء/سوره۴، آیه۱۳۴.

«هر که پاداش این جهان را می‌خواهد، پس [بداند که] پاداش این جهان و آن جهان، نزد خداست».
در فرهنگ دینی، انسان، موجودی است که زندگی او به مدّت عمرش در این سرا محدود نمی‌شود؛ بلکه مدّتی در این دنیا زندگی می‌کند و با مرگ به عالم برزخ، منتقل می‌شود و پس از درنگی که مدّتش را تنها خدا می‌داند، به قرارگاه ابدی‌اش قیامت، رهسپار می‌شود و بر اساس آنچه فراهم آورده است، در بهشت یا دوزخ، تا همیشه خواهد مانْد. خداوند، از کسانی خشنود است که در هر سه سرا: دنیا، برزخ و قیامت، کامیاب باشند، و راه نمایی به سوی خشنودی خدا، یعنی ارائه برنامه‌ای که سعادت دنیا و آخرت انسان را تامین کند.

۴ – انواع راه نمایی

راه نمایی،