پاورپوینت کامل وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعا لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ.

و گنجینه داران دانشش و امانتداران حکمتش و مفسّران وحی‌اش …

فراز وَ خَزَنَهَ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَودِعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَهً لِوَحْیِهِ‌ در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را گنجینه‌داران دانش خدا، امانت‌داران حکم خدا و مفسّران وحی‌، معرفی می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – اقسام وحی
۴ – ترجمان وحی الهی
۵ – راز پیوستگی قرآن و عترت
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

مُستَودَع: محل سپردن امانت. «المستودَع: المکان الّذی تجعل فیه الودیعه».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۸، ص۳۸۷.

الحِکْمَه: حکمت، دانایی، عقل و منطق، سخن استوار و محکم. «الحکمه: مرجعها الی العدل و العلم و الحلم»

[۲] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳، ص۶۶.

«عباره عن معرفه افضل الاشیاء بافضل العلوم».

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۱۴۰.

تَراجِم: جمع «تَرجُمان»، به معنای مفسِّر؛ کسی که سخنی را از زبانی به زبانی دیگر، بر می‌گردانَد. «الترجمان: المفسِّر… و الجمع التراجم».

[۴] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۲۲۹.

وحی: وحی، الهام، کلام پنهان و اشاره سریع. «الوحی: الاشاره و الکتابه و الرساله و الالهام و الکلام الخفیّ و کلّ ما القیته الی غیرک».

[۵] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۵، ص۳۷۹.

۲ – شرح فراز

جمله «خزنهً لعلمه»؛ یعنی «گنجینه‌داران دانش الهی» است و «مُستودعا لحکمته»، به معنای «جایگاه به امانت نهادن حکمت الهی». (توضیحات این دو عبارت، در ذیل عبارت خزان العلم و معادن حکمه اللّه بیان شده است.

(ببینید: خزان العلم، معادن حکمه اللّه)

[۶] ر. ک:محمدی ری شهری، محمد، تفسیر قرآن ناطق، ص۷۶ «خزان العلم».

[۷] محمدی ری شهری، محمد، تفسیر قرآن ناطق، ص۲۰۶ «معادن حکمه اللّه».

)
واژه «ترجمه»، یعنی باز گرداندن و تبیین زبان مبدا به زبان مقصد، به‌گونه‌ای که برای مخاطب ناآشنا با سخن نخست، کاملاً مفهوم شود و معنای آن را در یابد. نیز به کسی که بتواند سخنی را به زبانی دیگر تفسیر کند، «ترجمان» می‌گویند که جمع آن، «تراجم» است.
مترجم موفّق، کسی است که با لطافت‌ها و ظرافت‌های زبان مبدا و مقصد، آشنا باشد تا برای تفهیم مطلب، از آن ظرافت‌ها و لطافت‌ها، بهره ببرد و بهترین مفهوم را برای مخاطبان خود، به ارمغان آورد. البته تمامی متون، برای مترجم، یکسان نخواهند بود. فهم برخی عبارت‌ها، آن‌چنان دشوار است که هیچ مترجمی کاملاً از عهده آن بر نخواهد آمد.
برای نمونه، نهج البلاغه، متن گران سنگی است که اگرچه مترجمان متعدّدی آن را به زبان پارسی باز گردانده‌اند؛ امّا در ترجمه بسیاری از خطبه‌های آن، حقّ مطلب، به جای آورده نشده است و کلام امام علی (علیه‌السّلام) را آن چنان که باید، به فارسی زبانان، منتقل نکرده‌اند.

۳ – اقسام وحی

واژه «وحی»، در لغت، به معنای کلام خفی (ناپیدا) و اشاره سریع است. در آموزه‌های دینی، وحی، راه انتقال کلام الهی به انسانِ برگزیده است. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، آخرین فرستاده خداست که کلام خدا را دو گونه دریافت کرد:
نخست، قرآن که توسّط جبرئیل (علیه‌السّلام) بر قلب مقدّسش الهام شد:

(نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْاَمِینُ عَلَی قَلْبِکَ لِتَکُونَ مِنَ الْمُنذِرِینَ)

[۸] شعرا/سوره۲۶، آیه۱۹۳-۱۹۴.

«که روح امین (جبرئیل)، آن را بر قلب تو فرود آورده است تا از بیم دهندگان باشی».
وگونه دیگر وحی، احادیث قُدسی است که مفهوم آن از ناحیه خداست؛ امّا الفاظ آن، از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) است و ویژگی‌های قرآن، مانند اعجاز را ندارد.

۴ – ترجمان وحی الهی

وحی، نیازمند مترجمانی است که به خوبی آن را دریابند و برای انسان‌های عادی، تبیین و تفسیر نمایند. خداوند، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را برگزید تا آنچه بر انبیای پیشین وحی شده بود، و نیز قرآن و احادیث قدسی را تفسیر نمایند و ظرافت‌های آنها را آشکار سازند؛ زیرا تنها امام (علیه‌السّلام) است که به همه مراتب وحی الهی، آگاهی دارد و سایر مردم نمی‌توانند تمامِ مفاهیم آن را در یابند.
بر پایه روایتی، امام علی (علیه‌السّلام)، لایه‌های گوناگون کتاب خدا را چنین معرّفی فرموده است:
«انَّ کِتابَ اللّه ِ عَلی اربَعَهِ اشیاءَ: عَلَی العِبارَهِ، وَ الاشارَهِ، وَ اللَّطائِفِ وَ الحَقائِقِ. فَالعِبارَهُ لِلعَوامِ، وَ الاشارَهُ لِلخَواصِ، و اللَّطائِفُ لِلاولِیاءِ، وَ الحَقائِقُ لِلانبِیاءِ»

[۹] ابن ابی جمهور، محمدعلی بن ابراهیم، عوالی اللّئالی، ج۴، ص۱۰۵، ح۱۵۵.

همانا کتاب خداوند، بر چهار چیز است: عبارت (ظاهر)، اشاره، لطایف، و حقایق. عبارت، برای عموم مردم است، اشاره، برای خواص است، لطایف، برای اولیاست، و حقایق، برای انبیاست.
همه کسانی که با قواعد ادبیات عرب آشنا بوده، زبان عربی را می‌دانند، متن قرآن و عبارات آن را در می‌یابند و مفسّران (ک