پاورپوینت کامل وَ أرْکانَ الْبِلادِ – مقاله دوم (زیارت جامعه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَ أرْکانَ الْبِلادِ – مقاله دوم (زیارت جامعه) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَ أرْکانَ الْبِلادِ – مقاله دوم (زیارت جامعه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَ أرْکانَ الْبِلادِ – مقاله دوم (زیارت جامعه) :

منبع: پاورپوینت کامل وَ أرْکانَ الْبِلادِ – مقاله دوم (زیارت جامعه)

مقالات مرتبط: وَ أرْکانَ الْبِلادِ (زیارت جامعه).

وَ أرْکانَ الْبِلادِ؛

ترجمه: و ارکان و پایه‌های سرزمین‌ها.

أرْکانَ الْبِلاد از ویژگی‌ها و اوصاف ائمه (علیهم‌السلام) است که در زیارت جامعه کبیره بیان شده است و بدین معنا است که ائمّه اطهار (علیهم‌السلام) ارکان زمین هستند تا اهل زمین به این طرف و آن طرف نلغزند؛ زیرا این لغزش و تحرک موجب می‌شود که زمین اهلش را فرو ببرد. بنابر این، امامان معصوم (علیهم‌السلام) مایه آرامش زمین هستند بدون آن‌ها، زمین اهلش را می‌بلعد.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی أَرْکان
۲ – واژه‌شناسی البِلاد
۳ – پایه‌های آرامش زمین
۴ – علما، ارکان زمین
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – واژه‌شناسی أَرْکان

أَرْکان جمع رکن از مصدر رکون و رکون به معنای میل همراه با سکون است. (هُوَ الْمَیْلُ مَعَ السُّکُونِ إِلَیْهِ)

[۱] مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۲۲۳، «رکن».

رُکن بر وزن فُعل، اسم است برای چیزی که مایه سکون و آرامش باشد. (اِسْمٌ مِمَّا یُرْکَنُ إِلَیْهِ)

[۲] مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۲۲۳، «رکن».

۲ – واژه‌شناسی البِلاد

البِلاد جمع بلده است، مانند کلاب و کلْبَه. بلد به قطعه محدودی از زمین گفته می‌شود، خواه آباد باشد یا موات. (قِطْعَهٌ مَحْدُودَهٌ مِنَ الْأَرْضِ مُطْلَقًا، عَامِرَهٌ أَوْ غَیْرُهَا.)

[۳] مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۱، ص۳۱۱، «بلد».

از این جهت قرآن کریم به سرزمین مرده‌ای که گیاه و علفی ندارد، بلد اطلاق کرده است:

(إِلَى بَلَدٍ مَّیِّتٍ)

[۴] فاطر/سوره۳۵، آیه ۹.

(وَ فِی التَّنْزِیلِ:

(إِلَى بَلَدٍ مَیِّتٍ)

[۵] فاطر/سوره۳۵، آیه ۹.

، أَیْ: إِلَى أَرْضٍ لَیْسَ بِهَا نَبَاتٌ وَ لَا مَرْعًى.)

[۶] قیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص۴۶، «بلد».

بدین ترتیب ترکیب ارکان‌ البلاد به معنای پایه‌های زمین است که مایه آرامش و استقرار آن می‌شود.
از آنجا که البلاد جمع محلّی به الف و لام است و اشاره به سرزمین خاصی ندارد، دلالت بر عموم می‌کند و شامل همه قسمت‌های زمین می‌شود.

۳ – پایه‌های آرامش زمین

هر مرکبی دارای اجزایی است. برخی از این اجزا نسبت به اجزای دیگر حالت محوری دارد که در حقیقت تکیه‌گاه بقیه اجزاست، به گونه‌ای که اگر این اجزای محوری وجود داشته باشد، بقیه اجزا می‌توانند وجود داشته باشند و اگر این اجزای محوری موجود نباشند، وجود و عدم بقیه اجزا تفاوتی ندارد. رکن هر چیزی مناسب حال اوست. مثلاً در میان اعضا و جوارح انسان که مرکب حقیقی است، سر، گردن، قلب و… دارای چنین نقش محوری هستند که اگر وجود نداشته باشند، انسان حیات خود را از دست می‌دهد بر خلاف دست، پا، گوش، چشم، زبان، بینی و امثال آن، که ادامه حیات بدون این اعضا نیز ممکن است.

اجزای نماز نیز که مرکب اعتباری است، به دو دسته رکن و غیر رکن تقسیم می‌شود. در فقه گفته‌اند: کم و زیاد کردن رکن، مانند نیت، تکبیره الاحرام و… نماز را باطل می‌کند، خواه عمدی باشد یا سهوی، در حالی که کم و زیاد کردن غیر رکن تنها در صورتی که عمدی باشد نماز را باطل می‌کند. هم چنین در مناسک حج که مانند نماز دارای ترکیب اعتباری است برخی از اعمال، مانند وقوف به عرفات و مشعر جزو ارکان حج شمرده می‌شود و برخی از مناسک جزو ارکان نیست.

با توجّه به آنچه گذشت و با دقت در این جمله زیارت معلوم می‌شود که مردم به لحاظ تأثیر وجودی خود در زمین به دو دسته قابل تقسیم هستند:

برخی جزو ارکان زمین هستند که نقش محوری برای آن دارند و مایه آرامش، سکون و استقرار آن هستند که البتّه عده این‌گونه افراد بسیار اندک است.بعضی چنین نقش محوری ندارند و وجود و عدمشان یک‌سان است.

تعبیر مزبور در برخی روایات این‌گونه تعلیل شده است: «جَعَلَهُمُ اللَّهُ أَرْکَانَ الْأَرْضِ أَنْ تَمِیدَ بِأَهْلِهَا»

[۷] مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۲۵، ص۳۵۹.

، یعنی خدا ائمّه (علیهم‌السلام) را ارکان زمین قرارداد تا اهلش را به این طرف و آن طرف نلغزاند؛ زیرا این لغزش و تحرک موجب می‌شود که زمین اهلش را فرو ببرد. بنابر این، امام معصوم (علیه‌السلام) مایه آرامش زمین است بدین معنا که اگر او نباشد، زمین اهلش را می‌بلعد.

شاید یکی از معانی توقیع شریف حضرت ولی‌عصر (عج‌الله‌تعالی‌فرجه) که می‌فرماید:
«من، برای اهل زمین (مایه‌ی) امان و آرامش هستم، چنان که ستاره‌ها امان برای آسمانیان است»؛ «إِنِّی لَأَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ کَمَا أَنَّ النُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ»

[۸] مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۳، ص۱۸۱.

همین باشد.
این تعبیر راجع به همه امامان (علیهم‌السلام) وارد شده است: «وَنَحْنُ أَمَا