پاورپوینت کامل وَ مَصابیحِ الدُّجی‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَ مَصابیحِ الدُّجی‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَ مَصابیحِ الدُّجی‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَ مَصابیحِ الدُّجی‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل وَ مَصابیحِ الدُّجی‌ (زیارت جامعه کبیره)

مقالات مرتبط: وَ مَصابیحِ الدُّجی – مقاله دوم (زیارت جامعه).

وَ مَصابیحِ الدُّجی‌

و چراغ تاریکی‌ها…

فراز «وَ مَصابیحِ الدُّجی‌» در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را به چراغ‌هایی که تاریکی‌ها را می‌زُدایند معرفی می‌کند.
امام، نوری است که به منبع نورانیتِ خدا، متّصل است و بدترین نوع تاریکی، یعنی نادانی را برطرف می‌کند؛ زیرا تمام شایستگی‌ها به دانش باز می‌گردند و ریشه همه شرارت‌ها نادانی است.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – قرآن صامت و قرآن ناطق
۴ – وظیفه شیعیان
۵ – فواید امام غایب برای جامعه
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

مَصابیح: جمع «مصباح»، به معنای چراغ، چراغدان،

«المصباح: السِّراج وهو قرط الَّذی تراه فی القندیل و غیره… و المصابیح الاقداح الَّتی یُصْطبح بها».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۲، ص۵۰۶.

الدُّجی: جمع «دُجیّه»، سیاهی شبِ ابری که ماه و ستاره‌ای در آن دیده نشود؛ تاریکی، تیرگی،

«الدُجیّ: سواد اللّیل مَعَ غیم و ان لا تری نجما و لا قمرا… الظلمه واحدتها دجیّه».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۴، ص۲۴۹-۲۵۰.

۲ – شرح فراز

مصابیح، استعاره‌ای است که برای امامان (علیهم‌السّلام) به کار رفته است و آنان را به چراغ‌هایی تشبیه کرده که تاریکی‌ها را می‌زُدایند و روشنی بر می‌افروزند.
چراغ، در تاریکی به کار می‌رود و به هر میزان که تیرگی گسترده‌تر باشد، نوری قوی‌تر لازم است، و هر‌اندازه آن نور، پُر فروغ‌تر باشد، زیان‌های سیاهی، مانند: ترس، نادانی، انتخاب ناآگاهانه و … کمتر خواهد بود.
امام، نوری است که به منبع نورانیتِ خدا، متّصل است و بدترین نوع تاریکی، یعنی نادانی را برطرف می‌کند؛ زیرا تمام شایستگی‌ها به دانش باز می‌گردند و ریشه همه شرارت‌ها نادانی است:

«العِلْمُ اصْلُ کُلِّ خَیْرٍ، الجَهلُ اصْلُ کُلِّ شَرٍّ»،

[۳] محمدی ری‌شهری، محمد، غرر الحکم، ص۸۶۸، ح۸۱۸ و۸۱۹.

[۴] محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۸، ص۱۱، ح۱۳۷۸۹.

دانایی، ریشه هر خوبی و نادانی، ریشه هر بدی است.

۳ – قرآن صامت و قرآن ناطق

قرآن صامت و قرآن ناطق:

[۵] ر. ک:محمدی ری شهری، محمد، تفسیر قرآن ناطق، ص۳۵۶، «ترجمان وحی الهی».

یکی از برکات ظهور بقیّه اللّه الاعظم (علیه‌السّلام)، زُدوده شدن جهل از سراسر جهان و روشن شدن زمین به نور پروردگار است،

[۶] ر. ک:شیخ طوسی، الغیبه، ص۴۶۸.

[۷] طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ص۴۵۴، ح۴۳۳.

چنان‌که در قرآن کریم، آمده است:

(وَ اَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا)

،

[۸] زمر/سوره۳۹، آیه۶۹.

«زمین، به نور پروردگار خود، روشن می‌شود».

در روایت‌های بسیاری، در تفسیر آیه

(فَـئامِنُواْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِی اَنزَلْنَا)

[۹] تغابن/سوره۶۴، آیه۸.

«پس به خدا و فرستاده‌اش و نوری که فرو فرستاده‌ایم، ایمان بیاورید»، دو معنا برای ایمان به نوری که پروردگار فرو فرستاده، ذکر شده است.
«قرآن صامت» و «قرآن ناطق»، دو معنایی است که در تفسیر این آیه، وارد شده است؛ یعنی هم باید به قرآن، یعنی کتاب خدا، ایمان آورد و هم به قرآن ناطق که همان امام بر حق است، معتقد بود.
امام کاظم (علیه‌السّلام) می‌فرماید:

«الامامَهُ هِیَ النُّورُ وَ ذلِکَ قَولُهُ عز و جل:»

(فَـئامِنُواْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِی اَنزَلْنَا)

«قالَ: النُّورُ هُوَ الامامُ».

[۱۰] شیخ کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۸۲.

[۱۱] محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۱، ص۲۳۸، ح۸۶۳.

امامت، نور است؛ همان که خدای (عزّوجلّ) فرموده: «به خدا و فرستاده‌اش و نوری که فرو فرستاده‌ایم، ایمان بیاورید». نور، همان امام است.

امام باقر (علیه‌السّلام) نیز بر این معنا تاکید می‌کند و می‌فرماید:

«النّورُ وَ اللّهِ الائِمَّهُ مِن آلِ مُحَمَّدٍ (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) الی یَومِ القِیامَهِ، وَ هُم وَ اللّهِ نُورُ اللّهِ الَّذی انزَلَ، وَ هُم وَ اللّهِ نُورُ اللّهِ فِی السَّماواتِ وَ فِی الاَرضِ، وَ اللّهِ… لَنُورُ الامامِ فِی قُلُوبِ المُؤمِنینَ انوَرُ مِنَ الشَّمْسِ المُضِیئَهِ ب