پاورپوینت کامل وَ أوْلیاءَ النِّعَمِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل وَ أوْلیاءَ النِّعَمِ‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل وَ أوْلیاءَ النِّعَمِ‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل وَ أوْلیاءَ النِّعَمِ‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل وَ أوْلیاءَ النِّعَمِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

مقالات مرتبط: وَ أوْلِیاءَ النِّعَمِ – مقاله دوم (زیارت جامعه).

اوْلیاءَ النِّعَمِ

ترجمه: و صاحبان نعمت‌ها.

«اولیاء النِّعَم» به معنای صاحبان نعمت‌هاست و در زیارت جامعه کبیره به اهل بیت (علیه‌السّلام) اطلاق می‌شود؛ زیرا آنان واسطه نزول نعمت‌های الهی‌اند.
قرآن از نعمت‌های آشکار و پنهان سخن گفته و بالاترین نعمت را «قلب سلیم» دانسته است. در روایات نیز نعمت ولایت، مهم‌ترین نعمتی معرفی شده که در قیامت از آن پرسش خواهد شد.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – نعمت آشکار و نهان
۳ – بالاترینِ نعمت‌ها
۴ – پرسش از نعمت‌ها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

اولیاء: جمع «ولیّ»، به معنای یار، سرپرست، مالک، صاحب:

«الواو و اللّام و الیاء: اصل صحیح یدلّ علی قرب… و کلّ من ولی امر آخر فهو ولیّه».

[۱] ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللّغه، ج۶، ص۱۴۱.

النِّعَم: جمع «نعمت»، در لغت به معنای نرمی و نازکی؛ و در اصطلاح، به معنای مال و ثروت، رفاه و خوشی، برخورداری، فَراخیِ روزی:

«النِّعمه: الخفض و الدَّعه و المال» .

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۵۷۹.

اهل بیت (علیهم‌السلام)، وسیله‌ای هستند که نعمت‌های الهی را برای انسان‌ها به ارمغان می‌آورند. رفاه و خوشی، و سعادت دنیا و آخرت در نزد امامان (علیهم‌السّلام) است و «زیارت جامعه»، آنان را به عنوان «صاحبان نعمت» می‌شناسانَد.

۲ – نعمت آشکار و نهان

خداوند، سراسر گیتی را برای انسان آفرید و نعمت‌های خود را بر او، فرو بارید.
شماری از نعمت‌های الهی، محسوس‌اند که در قرآن مجید، به نعمت‌های ظاهری و آشکار، نام بُردارند و همگان، آن‌ها را می‌یابند؛ و برخی دیگر، با دیده عقل و پس از تأمّل، دریافت می‌شوند که نام قرآنی آن‌ها، «نعمت‌های باطنی» است.
این نعمت‌ها، اگرچه مانند نعمت‌های آشکار، در برابر دیده‌ها قرار ندارد؛ امّا آنان که دیده حقیقت‌بین دارند، نعمت نهان الهی را حس می‌کنند. خداوند، در تبیین نعمت‌های خود می‌فرماید:

(اَلَمْ تَرَوْاْ اَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُم مَّا فِی السَّمَـوَ تِ وَ مَا فِی الْاَرْضِ وَ اَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظَـهِرَهً وَ بَاطِنَهً)

،

[۳] لقمان/سوره۳۱، آیه۲۰.

ترجمه: «آیا ندیده‌اید که خداوند، آنچه را در آسمان‌ها و زمین است، از برای شما رام کرد و نعمت‌های آشکار و نهان خویش را بر شما گسترده و فراوان کرد؟».

نعمت‌های نهان و آشکار خداوند، هم رتبه نیستند و نعمت باطنی از نعمت ظاهری، برتر است. امام علی (علیه‌السّلام) در روایتی، با برشمردن پاره‌ای از نعمت‌های خداوند، در بیان جایگاه هر یک از نعمت‌های حق می‌فرماید:

«الا وَ انَّ مِنَ النِّعَمِ سَعَهَ المالِ وَ افضَلُ مِن سَعَهِ المالِ صِحَّهُ البَدَنِ وَ افضَلُ مِنْ صِحَّهِ البَدَنِ تَقوَی القَلبِ»،

[۴] حرانی، ابن شعبه، تحف العقول، ص۲۰۳

[۵] سید شریف رضی، نهج البلاغه ن حسون، حکمت ۳۷۸.

ترجمه: بدانید که یکی از نعمت‌ها، گشایش در مال است و برتر از گشایش در مال، تن درستی است و برتر از تن درستی، پرهیزگاریِ دل است.

تندرستی و داشتن زندگی مرفّه، از نعمت‌هایی است که همه، آن‌ها را در می‌یابند؛ امّا خردمندان، تندرستی را بر زندگی مرفّه، ترجیح می‌دهند و در هنگام بیماری، دارایی خود را می‌بازند تا سلامت جسم را باز یابند.
زمانی که در بروز حادثه‌ای ناگوار، ‌اندوخته‌های مادّی خود را از کف می‌دهند، خدا را سپاس می‌گویند که تنی سالم دارند. این‌ها نعمت‌های ظاهری است و آنان که دیده‌ای برتر دارند، ثروت و سلامت را مقدّمه رسیدن به نعمتی فراتر می‌دانند و با توسّل به درگاه احدیّت و دوستی با آل اللّه، سلامت روح و تقوا را می‌طلبند.
سلامت روح، نعمتی است که در روزگار تنهایی قیامت، ارزشمند است و هیچ ثروت و قدرتی جای‌گزین آن نیست:

(یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَ لَا بَنُونَ اِلَا مَنْ اَتَی اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ)

،

[۶] شعراء/سوره۲۶، آیه۸۸.

[۷] شعراء/سوره۲۶، آیه۸۹.

ترجمه: «