پاورپوینت کامل کتابت واو (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کتابت واو (صرف و نحو) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کتابت واو (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کتابت واو (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل کتابت واو (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: واو (مقالات مرتبط).

کتابت واو از اصطلاحات ادبیات عرب، به مجموعه قواعد نگارشی اطلاق می‌شود که شیوه نوشتار حرف «واو» را در موقعیت‌های مختلفِ واژگان عربی تعیین می‌کند. این قواعد شامل مواردی است که «واو» خوانده می‌شود، ولی جوازا نوشته نمی‌شود و همچنین مواردی که «واو» نوشته می‌شود، ولی تلفظ نمی‌گردد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – رُءُوسُ (سوره صافات/سوره۳۷، آیه۶۵)
۳.۲ – رُءُوسُ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۷۹)
۳.۳ – جَاءُوا (سوره نمل/سوره۲۷، آیه۸۴)
۳.۴ – جَاءُوا (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۸۴)
۳.۵ – اُولُو (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۸)
۳.۶ – اُولُو (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۶۹)
۳.۷ – اُولَاتِ (سوره طلاق/سوره۶۵، آیه۶)
۳.۸ – اُولَاتُ (سوره طلاق/سوره۶۵، آیه۴)
۳.۹ – دَاوُودَ (سوره انبیاء/سوره۲۱، آیه۷۹)
۳.۱۰ – دَاوُدُ (سوره بقره/سوره۲، آیه۲۵۱)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

کتابت واو در اصطلاح ادبیات عرب، به مجموعه قواعد نگارشی اطلاق می‌شود که شیوه نوشتار حرف «واو» را در موقعیت‌های مختلفِ واژگان عربی تعیین می‌کند. این قواعد شامل مواردی است که «واو» خوانده می‌شود، ولی جوازا نوشته نمی‌شود و همچنین مواردی که «واو» نوشته می‌شود، ولی تلفظ نمی‌گردد.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. «واو» پس از همزه‌ای که به صورت «واو» نوشته شده است، خوانده می‌شود، ولی جوازا نوشته نمی‌شود: «رُؤوس».

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۲۷.

واو جمع نیز همین‌گونه است: «جَاؤُوا».

۲. «واو» در این موارد، در کتابت به صورت زائد می‌آید و تلفظ نمی‌شود:

(۱) «عَمْرُو»؛ در حالت‌های رفع و جر: «جَاءَ عَمْرُو» (عمرو آمد)، «مَرَرْتُ بِعَمْرُو» (به عمرو گذشتم)، ولی در حالت نصب چنین نیست: «رَأَیْتُ عَمْرًا» (عمرو را دیدم).

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۷۰.

[۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۷۰.

(۲) «أُولُو، أُولَات» به معنی «ذوی»، «ذوات».

[۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۷۰.

(۳) اسم‌های اشاره: «أُولَاء، أُولَئِکَ»

[۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۷۰.

۳. در این کلمات، حذف «واو» بهتر است: «داود، شاول، طاوس».

[۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۱۱۶۱.

۳ – شواهد قرآنی

در ادامه برخی شواهد قرآنی مربوط به کتابت واو ارائه می‌شود:

۳.۱ – رُءُوسُ (سوره صافات/سوره۳۷، آیه۶۵)

•

(طَلْعُهَا کَاَنَّهُ رُءُوسُ الشَّیَاطِینِ)

[۷] صافات/سوره۳۷، آ