پاورپوینت کامل نعل (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نعل (لغات‌قرآن) دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نعل (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نعل (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل نعل (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: نَعْل (مفردات‌قرآن)، نَعْل (مفردات‌نهج‌البلاغه).

نعل:

(أَنا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ)

[۱] طه/سوره۲۰، آیه۱۲.

«نعل» به معنى «کفش» (نوعى پاى‌افزار) و جمع آن «نعال» (بر وزن ریال) است، امّا در قرآن به صورت مفرد آمده است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۴.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۴۸۴.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر نعل
۱.۱ – نعل (آیه ۱۲ سوره طه)
۱.۲ – نعل در المیزان و مجمع‌البیان
۱.۳ – نعل در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر نعل

به موردی از کاربرد «نعل» در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – نعل (آیه ۱۲ سوره طه)

(إِنّی أَنا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى)

[۴] طه/سوره۲۰، آیه۱۲.

«من پروردگار تو هستم؛ کفش‌هایت را بیرون آر، که تو در سرزمین مقدّس «طوی‌» هستى.»

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱۲.

۱.۲ – نعل در المیزان و مجمع‌البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرمایند:
کلمه طوى اسم جلگه‌اى است که در دامنه طور قرار دارد، و همان‌جا است که خدای سبحان آن را وادی مقدس نامیده.
و این نام و این توصیف دلیل بر این است که چرا به موسی (علیه‌السلام) دستور داد کفشش را بکند، منظور احترام آن سرزمین بوده تا با کفش لگد نشود، و اگر کندن کفش را متفرع بر جمله‌

(إِنّی أَنا رَبُّکَ)

کرده دلیل بر این است که تقدیس و احترام وادى به خاطر این بوده که حظیره قرب به خدا، و محل حضور و مناجات به درگاه او است.
پس برگشت معنا به مثل این مى‌شود که بگوییم: به موسى ندا شد این منم پروردگارت و اینک تو در محضر منى، و وادى طوى به همین جهت تقدیس یافته پس شرط ادب به جاى آور و کفشت را بکن.
و به همین ملاک هر مکان و زمان مقدسى تقدس مى‌یابد، مانند کعبه مشرفه و مسجد الحرام، و سایر مساجد و مشاهد محترمه در اسلام، و نیز مانند اعیاد و ایام متبرکه‌اى که قداست را از راه انتساب واقعه‌اى شریف که در آن واقع شده، یا عبادتى که در آن انجام شده کسب نموده، و گر نه بین اجزاى مکان و زمان تفاوتى نیست.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، تر